Τις τελευταίες ημέρες οι θυελλώδεις άνεμοι βοήθησαν στη δημιουργία έντονων πλημμυρικών φαινομένων στις παράκτιες περιοχές και κυρίως στα λιμάνια της χώρας. Είναι χαρακτηριστικό πως υπήρξαν αναφορές από πολλές περιοχές στις οποίες η θάλασσα βγήκε στη στεριά δημιουργώντας πολλά προβλήματα.
Μάλιστα, δεν έλειψαν και περιπτώσεις στις οποίες εστάλη μήνυμα και από το 112, όπως συνέβη στη Χίο και τη Σέριφο. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο στον κεντρικό λιμένα της Χίου οι ζημιές υπολογίζονται πάνω από 250.000 ευρώ.
Φυσικά προβλήματα υπήρξαν και σε άλλες περιοχές. Δρόμοι πλημμύρισαν και μετατράπηκαν σε ποτάμια, σε άλλες περιοχές είδαμε τη θάλασσα να παρασέρνει ό,τι βρει στο διάβα της. Γιατί συνέβη αυτό; Είναι ένα συνδυασμός πραγμάτων όπως αναφέρει η ανάλυση που έκανε το Climatebook.
Πόσο ανέβηκε η στάθμη της θάλασσας λόγω του καιρού
Κεντρικός παράγοντας του φαινομένου ήταν ένα εξαιρετικά βαθύ βαρομετρικό χαμηλό* που επηρέασε τη χώρα στα μέσα Φεβρουαρίου. Στην περιοχή του Βορείου Αιγαίου, η ατμοσφαιρική πίεση έπεσε έως τα 982,7 hPa. Περίπου 30 hPa χαμηλότερα από το φυσιολογικό.
Για κάθε 1 hPa πτώσης της πίεσης, η επιφάνεια της θάλασσας ανυψώνεται κατά περίπου 1 εκατοστό. Μόνο από αυτόν τον μηχανισμό, η στάθμη της θάλασσας στο Βόρειο Αιγαίο ανέβηκε κατά τόπους σχεδόν 30 εκατοστά.
Τι ρόλο έπαιξαν το φεγγάρι και η παλιρροϊκή συζυγία
Σημαντικό, αλλά δευτερεύον ρόλο έπαιξε και το φεγγάρι. Το φαινόμενο συνέπεσε με Νέα Σελήνη, δηλαδή με παλιρροϊκή συζυγία (spring tide), όπου οι βαρυτικές δυνάμεις Ήλιου και Σελήνης προστίθενται. Αξίζει να σημειωθεί ότι, αν και το φαινόμενο συνέπεσε με Νέα Σελήνη, δεν συνέπεσε με στιγμή που η Σελήνη βρίσκεται πιο κοντά στη Γη (περίγειο).
Σε μια τέτοια σύμπτωση, η παλιρροϊκή συνιστώσα θα μπορούσε να είναι ελαφρώς ισχυρότερη, κατά μερικά επιπλέον εκατοστά. Στο συγκεκριμένο επεισόδιο όμως, η συμβολή αυτή ήταν περιορισμένη. Αν το φαινόμενο συνέπιπτε με Πανσέληνο αντί για Νέα Σελήνη, το παλιρροϊκό αποτέλεσμα θα ήταν ουσιαστικά το ίδιο.
Πόσο μας απειλεί η κλιματική αλλαγή
Η κλιματική αλλαγή δεν προκάλεσε άμεσα το συγκεκριμένο επεισόδιο υψηλής στάθμης της θάλασσας. Όμως έχει ήδη ανεβάσει τη μέση στάθμη της κατά περίπου +10–15 cm σε σχέση με τις αρχές του 20ού αιώνα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Μια αύξηση που οφείλεται σε θερμική διαστολή των ωκεανών και την τήξη παγετώνων.
Αυτά τα επιπλέον εκατοστά, όταν προστίθενται σε ένα ακραίο καιρικό γεγονός με χαμηλή πίεση και ισχυρούς ανέμους, αυξάνουν την πιθανότητα και την έκταση της υπερχείλισης. Όσον αφορά την Ελλάδα, στην περίπτωση που το 2100 έχουμε μια υπερθέρμανση 3 °C, εκτιμάται ότι η άνοδος της στάθμης θα κυμανθεί στα 50-70 cm.
Το συμπέρασμα είναι ότι το φαινόμενο στα μέσα Φεβρουαρίου 2026 ήταν συνδυασμός γνωστών φυσικών διεργασιών. Όσο όμως η μέση στάθμη της θάλασσας συνεχίζει να ανεβαίνει, τέτοια επεισόδια θα γίνονται πιο συχνά, πιο εκτεταμένα και πιο επιζήμια στο μέλλον.
