Στις αρχές του 1923, οι κάτοικοι της Ελλάδας κοιμήθηκαν στις 15 Φεβρουαρίου και ξύπνησαν την 1η Μαρτίου. Δεν συνέβη φυσικά καμία, επιστημονικής φαντασίας, μαζική νάρκωση ή κάτι το μεταφυσικό. Όλα οφείλονταν στη μετάβαση του ελληνικού κράτους από το (παλαιό) Ιουλιανό ημερολόγιο, στο (νέο) Γρηγοριανό, μεταξύ των οποίων υπάρχει διαφορά δεκατριών ημερών. Αυτό που έφερε τα πάνω κάτω στην καθημερινότητα των Ελλήνων ήταν ότι η αλλαγή αυτή δεν αφορούσε και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο. Η ελληνική εκκλησία ήταν μεν σύμφωνη με την αλλαγή του ημερολογίου, έπρεπε όμως να υπάρξει συνεννόηση μεταξύ των αυτοκέφαλων ορθοδόξων εκκλησιών υπό τον συντονισμό του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Έτσι η εκκλησιαστικές γιορτές και αργίες απείχαν 13 ημέρες από αυτό που έγραφε το πολιτικό ημερολόγιο. Μοιραία λοιπόν, η εθνική γιορτή της 25ης Μαρτίου γιορτάστηκε ξεχωριστά από τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, που μοιραία έτσι γιορτάστηκε όταν το ημερολόγιο έγραφε 7 Απριλίου. Χαρακτηριστική επίσης είναι ότι τα Χριστούγεννα (25 Δεκεμβρίου) του 1923, ως θρησκευτική εορτή, εορτάστηκαν μετά την Πρωτοχρονιά του 1924. Το ζήτημα επιλύθηκε οριστικά τον Μάρτιο του 1924. |