Στην πολιτική αποτελεί κανόνα.
Σε περιόδους κρίσης και συρράξεων, όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από τις κυβερνήσεις τους, ποτέ γύρω από την αντιπολίτευση.
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, στα καθ’ ημάς, επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η κυβέρνηση της ΝΔ πήρε τα πάνω της και ως αποτέλεσμα των κινήσεων της στην Κύπρο. Η ΝΔ βρέθηκε δημοσκοπικά πάνω από το ποσοστό που είχε πάρει στις Ευρωεκλογές, ξεπέρασε, στην εκτίμηση ψήφου το 30%.
Η εικόνα του Πρωθυπουργού επίσης πήρε τα πάνω της. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άφησε πίσω του με μιάμιση μονάδα τον «Κανένα», στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, και σύμφωνα με τις μετρήσεις η προοπτική μιας τρίτης αυτοδύναμης θητείας έρχεται πιο κοντά.
Υπάρχει πλέον μια ισορροπία ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν αυτοδύναμες κυβερνήσεις και στους άλλους που θέλουν κυβερνήσεις συνεργασίας, και οι πολίτες στηρίζουν την σταθερότητα και θα την έχουν κορώνα στο κεφάλι τους, όταν πάνε να ψηφίσουν.
Στο Μέγαρο Μαξίμου αναθάρρησαν και άρχισαν τα πανηγύρια και τα σχέδια. Όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ, το σενάριο πρόωρων εκλογών αναθερμάνθηκε παρά το ότι, όπως δηλώνει, δεν το θέλει ο Πρωθυπουργός.
Ανάγκα και οι θεοί πείθονται, ίσως να πιστεύουν κάποιοι.
Το θέμα είναι αν οι δημοσκοπήσεις μιας συγκεκριμένης, ταραγμένης, περιόδου προσφέρονται για συμπεράσματα και πανηγυρισμούς ή έχουμε να κάνουμε με την κλασική περίπτωση του πνιγμένου που πιάνεται από τα μαλλιά του.
Διότι, συγνώμη κιόλας, τα διαχρονικά στοιχεία των μετρήσεων δείχνουν ότι το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η ΝΔ στο δρόμο για την τρίτη αυτοδυναμία, είναι εδώ, και καθόλου δεν έχουν ξεπεραστεί.
Να, για παράδειγμα, τα θέματα ακρίβειας και οικονομίας, εξακολουθούν να απασχολούν τον κόσμο. Ο πόλεμος στην ακρίβεια που έχει κηρύξει (δεν ξέρω πόσες φορές η κυβέρνηση) εξακολουθεί να έχει ένα μόνο θύμα. Την ίδια. Όλες οι μάχες έχουν χαθεί.
Και ποιο είναι το τρίτο θέμα που απασχολεί τους πολίτες; Δεν είναι ούτε ο πόλεμος στο Ιράν, ούτε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι (Opinon Poll) η απονομή δικαιοσύνης και το κράτος δικαίου. Και στα δύο οι επιδόσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι άστα να πάνε.
Φτάσαμε στο σημείο ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της χώρας, των υποκλοπών, να αντιμετωπίζεται στη λογική του δεν τρέχει και τίποτα αφού το θέμα, όπως πιστεύουν, δεν πουλάει. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.
Εντάξει, η κυβέρνηση στον πόλεμο στη Μ. Ανατολή κράτησε, σε γενικές γραμμές, την ενδεδειγμένη στάση. Ειδικά στο θέμα της Κύπρου, πολύ σωστά, έστειλε ενισχύσεις και έμεινε να χαζεύει την αμηχανία της αντιπολίτευσης.
Πλην, Ανδρουλάκη, τα κόμματα της Αριστεράς έμειναν στο 80, να ψελλίζουν κάτι για τις «βάσεις του θανάτου», ενώ ο Τσίπρας στην τρίτη παράγραφο της ανακοίνωσης του αναιρούσε την πρώτη. Και έτσι και γιουβέτσι.
Όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν σενάρια πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, και μάλιστα μετά το Πάσχα, όπως θέλουν οι εισηγήσεις που δέχεται, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Πρωθυπουργός.
Μόνο τυφλός δεν βλέπει ότι πρόκειται για τον απόλυτο πολιτικό τυχοδιωκτισμό.
Σε αυτή τη φάση η προτεραιότητα είναι η προστασία των νοικοκυριών από ένα κύμα ανατιμήσεων που θα συμπαρασύρει τα πάντα. Στο Μ. Μαξίμου, δεν μπορεί, θα είδαν ότι η τιμή της βενζίνης ανέβηκε πριν καλά –καλά εκτοξευτούν οι πύραυλοι από τα εμπλεκόμενα μέρη.
Αυτό είναι το θέμα που απασχολεί τον κόσμο. Όχι το πότε θα κάνει εκλογές ο Μητσοτάκης.
Η προστασία των πολλών από όσους βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν (και άλλα) χρήματα σε βάρος της τσέπης τους. Ας κοιτάξουν, λοιπόν, να ασχοληθούν με αυτά, και με τρόπο πειστικό και αποτελεσματικό, και ας αφήσουν στην άκρη τα εκλογικά σενάρια.
Γιατί πολύ απλά μπορεί να τους γυρίσουν μπούμεραγκ.
