Αυτόπτης Μάρτυρας

Η πολιτική σύγκρουση επισκιάζει όλο και περισσότερο τη διαδικασία και η δίκη καλείται να πείσει ότι η Δικαιοσύνη παραμένει ανεξάρτητη.

Γιατί οι περισσότεροι κατηγορούμενοι απουσιάζουν από τη δίκη των Τεμπών και τι σημαίνει η παρουσία των λίγων που επιλέγουν να βρίσκονται στην αίθουσα;

Πώς ισορροπεί μια κοινωνία ανάμεσα στην αυτονόητη συμπαράσταση προς τα θύματα και στην υποχρέωση να δικάσει δίκαια εκείνους που κατηγορούνται για τον θάνατό τους;

Την εβδομάδα που στη Λάρισα νομικοί και πολιτικοί αμφισβήτησαν ανοιχτά τη Δικαιοσύνη σε μία κλειστή εκδήλωση, μέσα στο δικαστήριο η μεγαλύτερη σύγκρουση δεν αφορούσε την ουσία της υπόθεσης, αλλά ένα απλούστερο ερώτημα: ποιος δικαιούται να έχει φωνή μέσα στην αίθουσα.

Ο σταθμάρχης που «ξέχασε το κλειδί» εξακολουθεί να απουσιάζει από τη δίκη των Τεμπών. Αλλά χθες μίλησαν οι δικηγόροι του - και το επιχείρημά τους δεν αφορά μόνο εκείνον.

«Τραγικό ανθρώπινο λάθος», είχε πει ο πρωθυπουργός. Αυτή την εβδομάδα, το Δημόσιο φαίνεται να συμφωνεί.

Πενήντα δύο δικηγορικοί σύλλογοι και το ελληνικό Δημόσιο θέλουν να στραφούν δικαστικά κατά των κατηγορουμένων. Δεν μπορούν όλοι να κάνουν το ίδιο.

Οι γονείς των θυμάτων ακούγονται για πρώτη φορά μέσα στο δικαστήριο. Αλλά περισσότερο απ΄ όλους μιλάει η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Η Πρόεδρος προσπαθεί να ξεκινήσει την διαδικασία μέσα σε μία αίθουσα που επικρατεί χάος. Κανείς δεν χωράει και κανείς δεν φεύγει.