Δεν ξέρω ποιος είχε την ευθύνη της οργάνωσης της συνέντευξης Τύπου που δόθηκε την Τρίτη το μεσημέρι στον κινηματογράφο ΑΣΤΟΡ στην πλατεία Κοραή με θέμα την σωτηρία του όπως και την σωτηρία του ΙΝΤΕΑΛ στην οδό Πανεπιστημίου, πάντως η όλη εικόνα της εκδήλωσης θύμιζε κάθε τι παρά συνέντευξη Τύπου.
Ας κοιτάξουμε για λίγο τις δύο λέξεις «συνέντευξη Τύπου». α) «Συνέντευξη», δηλαδή κάποιοι άνθρωποι, συνήθως σε ένα πάνελ, μιλούν γύρω από ένα ζήτημα.
Και β) «Τύπου» – δηλαδή οι δημοσιογράφοι (αυτό σημαίνει εδώ η λέξη Τύπος), εκείνοι στους οποίους το πάνελ απευθύνεται και που βρίσκονται εκεί για να θέσουν ερωτήματα επί του θέματος στο πάνελ.
Το θέμα λοιπόν αυτής της «συνέντευξης Τύπου» ήταν η σωτηρία των δύο αιθουσών οι οποίες εδώ και καιρό κινδυνεύουν να κλείσουν αφού με την ενοποιήση όλων των ταμείων κύριας ασφάλισης στον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, στη νέα ακίνητη περιουσία του τελευταίου βρίσκονται τα κτιριακά συγκροτήματα στα οποία στεγάζονται.
Για να μην τα πολυλογούμε, η συνέντευξη Τύπου κατέληξε σε έναν σιδηρόδρομο ατελείωτων λόγων. Ενώ βρισκόμασταν εκεί για να ακούσουμε ποια μπορεί να είναι η λύση για την σωτηρία των δύο αιθουσών – και αυτό το ακούσαμε από το πρώτο κιόλας τέταρτο και τους πρώτους ομιλητές, τους κ.κ. Μπάμπη και Ανδρέα Κονταράκη του ΑΣΤΟΡ και τους κ.κ. Γιώργο και Σπύρο Σπέντζο του ΙΝΤΕΑΛ – αυτό που ακολούθησε δεν ήταν οι ερωτήσεις αλλά ένα μπούγιο από λόγους εκπροσώπων φορέων για την σημασία της κινηματογραφικής αίθουσας στο Κέντρο.
Ηταν σαν να έβλεπες την «Μέρα της μαρμότας» συνεχώς την ίδια μέρα.
Μα και ποιοί δεν μίλησαν!
Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, η Ενωση Κινηματογραφικών Λεσχών, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, η Ενωση Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης, η Πανελλήνια Ενωση Κριτικών Κινηματογράφων, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ακόμα και η… Ενωση Τραγουδιστών Ελλάδας.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν έδωσαν τον λόγο και στην καθαρίστρια του ΑΣΤΟΡ; Αυτή τουλάχιστον θα είχε έναν συγκεκριμένο λόγο να μιλήσει υπέρ της διατήρησης της αίθουσας.
Ολοι έλεγαν τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια, αυτά που μέσα σε τρεις προτάσεις είχαν ήδη πει, στην αρχή της εκδήλωσης και μέσω …βιντεογραφημένου μηνύματος συμπαράστασής τους, οι σκηνοθέτες κ.κ. Κώστας Γαβράς και Φατίχ Ακίν.
Εκτός από την βιντεοσκοπημένη παρέμβαση των δύο σκηνοθετών, η μόνη «ζωντανή» παρέμβαση επί του θέματος που είχε σημασία, ήταν του δημάρχου της Αθήνας κ. Κώστα Μπακογιάννη ο οποίος πρώτον δεν βρισκόταν καν στο πάνελ αλλά στο κοινό (και μπράβο του) και δεύτερον πήρε ξεκάθαρα θέση υπέρ της σωτηρίας των αιθουσών λέγοντας εκτός άλλων «ναι, θέλουμε την οικονομική ανάπτυξη, ναι θέλουμε επενδύσεις, ναι θέλουμε επισκέπτες, ναι θέλουμε τουρίστες. Αλλά δεν θέλουμε η Αθήνα να χάσει την ψυχή της. Δεν θέλουμε να μετατραπούμε σε μια κλασική αρχαιοελληνική Ντίσνεϊλαντ.» (και πάλι μπράβο του)
Για την ιστορία, η κατάσταση αυτή την στιγμή σε σχέση με το ΙΝΤΕΑΛ και το ΑΣΤΟΡ έχει ώς εξής: μετά την θετική έκθεση που έκανε το Υπουργείο Περιβάλλοντος κρίνοντας τους χώρους των δύο κινηματογράφων διατηρητέους ακολούθησε ένσταση από το e-ΕΦΚΑ που θέλει να αξιοποιήσει το ΑΣΤΟΡ και το ΙΝΤΕΑΛ χωρίς την ύπαρξη των κινηματογράφων.
Επομένως αυτή την στιγμή είτε το Υπουργείο Περιβάλλοντος θα πρέπει να προχωρήσει και να ψηφήσει αυτό το οποίο εισηγείται, είτε από την πλευρά του, το Υπουργείο Πολιτισμού θα πρέπει να χρησιμοποιήσει τον νόμο που το ίδιο το ΥΠΠΟΑ επικαλέστηκε για να σωθεί η αίθουσα ΑΛΚΥΟΝΙΣ στην Αχαρνών και Ιουλιανού η οποία και σώθηκε.
Αλλο ένα ερώτημα βέβαια, είναι: αφού υπήρχε προηγούμενο με την ΑΛΚΥΟΝΙΔΑ που σώθηκε, γιατί κανείς δεν ρώτησε τον διαχειριστή της πως τα κατάφερε;
