Η νεαρή ηθοποιός μεταμορφώνεται σε μια σύγχρονη εκδοχή της Έλενας Ναθαναήλ και, ποζάροντας με έντονο βλέμμα και ατμόσφαιρα που θυμίζει άλλες εποχές, μας μιλά για τη μακρά διαδρομή της στη «Γη της Ελιάς» του MEGA, το ρόλο της Βασιλικής, το πώς διαχειρίζεται την εικόνα της και την προσωπική της εξέλιξη.
Παράλληλα, ανοίγει ένα παράθυρο στη δική της σχέση με την ομορφιά και την έκφραση σε μια εποχή που τα πρότυπα αλλάζουν διαρκώς.
Πώς βιώνετε τη συμμετοχή σας στη σειρά «Η γη της Ελιάς» και τι σημαίνει για σας αυτός ο ρόλος;
Η συμμετοχή μου στη «Γη της Ελιάς» ήταν και είναι ένα πολύ όμορφο ταξίδι, το οποίο ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια και τώρα φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του. Δημιουργήσαμε τους χαρακτήρες της σειράς και μεγαλώσαμε μαζί τους. Είναι πολύ ωραίο να δουλεύεις με ανθρώπους που εκτιμάς και αγαπάς, τόσο πίσω όσο και μπροστά από τις κάμερες. Ο ρόλος της Βασιλικής ήταν μια πρόκληση για μένα στην αρχή καθώς είχα ελάχιστα κοινά με την ηρωίδα μου. Προσπαθούσα να την καταλάβω και να την αγκαλιάσω, ενώ ήθελα απεγνωσμένα να ξεπεράσει τις φοβίες της και να αγωνιστεί για τα όνειρά της. Νιώθω πως, δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια, εξελίχθηκα κι εγώ μαζί της, και ως επαγγελματίας και ως άνθρωπος.
Ποια στοιχεία του χαρακτήρα που υποδύεστε θεωρείτε ότι σας έχουν επηρεάσει και εκτός πλατό;
Η Bασιλική είναι μια ευαίσθητη κοπέλα που αντιμετωπίζει τις καταστάσεις με ενσυναίσθηση και γλυκύτητα. Στην πορεία, απέκτησε δυναμισμό και άρχισε να εξωτερικεύει τα συναισθήματά της. Όπως αναφέρει και η ψυχολογία, όταν υποδύεσαι ένα χαρακτήρα μπορεί να υιοθετήσεις συνειδητά ορισμένα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς που μιμείσαι. Θα έλεγα ότι εκτός πλατό η Bασιλική με επηρέασε όσον αφορά την ευσυγκινησία μου. Ήταν σαν να πυροδότησε αυτό το κομμάτι που είχα μέσα μου και που όλα αυτά τα χρόνια –πρώτα τεχνικά, για τις ανάγκες του ρόλου, και στη συνέχεια με τη δύναμη της συνήθειας– ερχόταν στην επιφάνεια. Ήμουν ευσυγκίνητη, αλλά όχι στο βαθμό όπου είμαι πλέον. Δεν ξέρω αν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό, είναι όμως μια μορφή αποφόρτισης.
