Και κάποια στιγμή η «Ταράτσα» θα τελειώσει. Αυτό το βαριετέ που γεννήθηκε στο μυαλό και την καρδιά του Φοίβου Δεληβοριά και των αγαπημένων συνοδοιπόρων του και ανεβαίνει κάθε Τετάρτη στο Θέατρο Άλσος θα ρίξει την αυλαία του. Και όταν αυτό συμβεί, θα έχει αφήσει το δικό της ιδιαίτερο αποτύπωμα στην καλλιτεχνική διαδρομή του.
Η «Ταράτσα» άλλωστε από την πρώτη της κιόλας εκδοχή αποκρυστάλλωσε ένα ολόκληρο σύμπαν αναφορών και επιρροών που βρίσκονταν διάσπαρτα στις δισκογραφικές δουλειές του Φοίβου. Πλέον, πιο ώριμη και μεστή από ποτέ, ισορροπεί αρμονικά ανάμεσα στην καυστικότητα του λόγου και στη λύτρωση που προσφέρει το παιχνίδι και αποστροφή προς την σοβαροφάνεια.
Με τον τρόπο της, η «Ταράτσα» συνοψίζει το ταξίδι του Φοίβου από τα 40 στα 50, καθώς σε αυτή τη δεκαετία κυκλοφόρησε την «Καλλιθέα», μια εσωστρεφή περιπλάνηση στον πυρήνα της προσωπικότητάς του, και το «ANIME», ένα δίσκο που αναζωογόνησε την ταυτότητα του Φοίβου ως τροβαδούρου.
Έκανε μουσική για θέατρο, δοκιμάστηκε στην τηλεόραση με «Τα Νούμερα», έγραψε επιθεώρηση, τραγούδησε παιδικά τραγούδια, με το «Ελεφαντάκι» να έχει κερδίσει περήφανα μια μικρή μα ηχηρή θέση στο setlist των ζωντανών του εμφανίσεων. Τι άλλο έκανε; Πήρε θέση, σχολίασε και δοκίμασε το κομμάτι από την πίτα της τοξικότητας των κοινωνικών δικτύων.
Κι όμως, ενώ κανείς δεν μπορεί να διαγράψει όλα τα παραπάνω, αν έπρεπε να αναζητήσει μία στιγμή της καλλιτεχνικής πορείας αυτής δεκαετίας, θα την εβρισκε σε κάτι που μέχρι τώρα δεν έχει αναφερθεί: σε εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη, όταν ανέβηκε στη σκήνη του Καλλιμάρμαρου στη συναυλία για τη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών και τραγούδησε «Δεν θα κάνω πίσω, και δεν θα ξεχάσω, θα σε πάρω εγώ, παιδάκι μου όταν φτάσω».
Για όλα αυτά, μιλά στο ΒΗΜΑ Encore.
Το ΒΗΜΑ Εncore είναι o ψηφιακός οδηγός του ΒΗΜΑΤΟΣ για τις συναυλίες του καλοκαιριού και θα βρίσκετε καθημερινά νέα, αφιερώματα, συνεντεύξεις και reviews.
