Ποιος εκδικείται ποιον

Στις 3 Ιουνίου, ο Ν. Παππάς έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην «Αυγή». Ενδιαφέρουσα επειδή ίσως για πρώτη φορά επιχειρεί να δώσει μια εξήγηση για τις δραστηριότητες που του αποδίδονται και ερευνώνται από τη Βουλή.

Πήραμε τα βουνά!

Στις 3 Ιουνίου, ο Ν. Παππάς έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην «Αυγή». Ενδιαφέρουσα επειδή ίσως για πρώτη φορά επιχειρεί να δώσει μια εξήγηση για τις δραστηριότητες που του αποδίδονται και ερευνώνται από τη Βουλή.

Είπε λοιπόν ότι η συγκρότηση της Προανακριτικής ήταν μια «επιλογή εκδίκησης απέναντι στην κεντρική πολιτική της κυβέρνησης (σ.σ.: του ΣΥΡΙΖΑ) να βάλει τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο».

Μόνο που «επιλογή εκδίκησης» δεν προκύπτει από πουθενά. Ποιοι θέλουν να εκδικηθούν;

Στον πρώτο διαγωνισμό για τις άδειες (2016) μετείχαν οικειοθελώς όλοι οι εμπλεκόμενοι στην τηλεόραση και όσοι ήθελαν να εμπλακούν.

Για τις τέσσερις άδειες διαγωνίστηκαν οι Αλαφούζος, Βαρδινογιάννης, Κυριακού, Κοντομηνάς που είχαν ήδη κανάλια. Και οι Μαρινάκης, Σαββίδης, Καλογρίτσας που επιδίωκαν να αποκτήσουν.

Αυτή η διάθεση συμμετοχής και οι υψηλές προσφορές ούτε πικρία δείχνουν ούτε δίψα εκδίκησης.

Αν ο διαγωνισμός κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας ουδόλως ευθύνονται γι’ αυτό οι μετέχοντες αλλά οι διοργανωτές του. Συνεπώς δεν βλέπω για ποιον λόγο κάποιοι να θέλουν να εκδικηθούν κάποιον.

Ακόμη περισσότερο που (πέρα από την υπόθεση Καλογρίτσα – Παππά) ο πρώτος διαγωνισμός έχει ήδη θεωρηθεί προβληματικός από τη Δικαιοσύνη. Γι’ αυτό διώκονται άλλωστε ο τότε ΓΓ Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Λ. Κρέτσος, καθώς και υπηρεσιακοί παράγοντες που τον επέβλεπαν.

Στον δεύτερο διαγωνισμό για τις άδειες (2018), άδειες πήραν όλοι οι ενδιαφερόμενοι και μάλιστα πολύ φθηνότερα από όσα είχαν προσφέρει στον πρώτο διαγωνισμό.

Συνεπώς ούτε εδώ υπάρχει κάποιο αντικείμενο εκδίκησης. Το αντίθετο…

Στον διαγωνισμό εκείνον δεν μετείχε το Mega για «επιχειρηματικούς λόγους» (όπως είπε τότε ο Παππάς), κάτι που μάλλον θα χαροποίησε τους υπόλοιπους αφού έβγαζε από τη μέση τον ισχυρότερο ανταγωνιστή τους.

Συνεπώς η θεωρία της εκδίκησης δεν προκύπτει από πουθενά. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις τηλεοπτικές άδειες – αν υπάρχουν κι άλλα νταραβέρια, δεν ξέρω…

Επιπροσθέτως, ο Παππάς δηλώνει στην ίδια συνέντευξη ότι «έκανα το καθήκον μου απέναντι στη συνείδησή μου, απέναντι στην παράταξή μου και κυρίως απέναντι στο δημόσιο συμφέρον».

Για τη συνείδησή του ουδείς μπορεί να γνωρίζει, είναι προσωπικό θέμα. Για το δημόσιο συμφέρον θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη.

Αλλά η παράταξη τι δουλειά έχει με τα παραπάνω; Είχε καμία εμπλοκή η παράταξη σε οικονομικές συναλλαγές ή ανταγωνισμούς ώστε ο Παππάς να κάνει το καθήκον του απέναντί της; Ποιο καθήκον ακριβώς;

Και τι ακριβώς είναι αυτή η παράταξη; Ομιλος επιχειρηματικών συμφερόντων ή μήπως holding συμμετοχών; Στην προκειμένη περίπτωση η εξήγηση του Παππά είναι πολύ χειρότερη από τη δραστηριότητα που ο Παππάς θέλει να εξηγήσει.

Εκτός και αν «το καθήκον απέναντι στην παράταξη» δεν νοείται με οικονομικούς ή επιχειρηματικούς όρους. Αλλά ως μοχλός πολιτικής παρέμβασης και πίεσης υπέρ της παράταξης και κατά των αντιπάλων της.

Στην περίπτωση αυτή η δραστηριότητα του Παππά αποδεικνύεται πολύ χειρότερη από την εξήγηση του Παππά.

Ούτως η άλλως, η αμφιλεγόμενη αυτή παρέμβαση στον χώρο των επιχειρηματικών συμφερόντων, των τηλεοράσεων και γενικότερα της ενημέρωσης, έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της έως ότου καταγραφεί πλήρως.

Μόνο τότε θα έχουμε την πλήρη εικόνα και την πραγματική διάστασή της. Και μόνο τότε θα καταλάβουμε αν υπάρχει κάποια «επιλογή εκδίκησης», αλλά για δραστηριότητες που δεν έχουν καμία σχέση με το δημόσιο συμφέρον.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk