Για να πω την αλήθεια, είμαι αισιόδοξος για την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον προς το παρόν.

Κανείς δεν σηκώνεται αβασάνιστα να φύγει από ένα κόμμα, ιδίως αν δεν έχει κάτι καλύτερο να κάνει.

Αντιθέτως, όσο οι διάφοροι μένουν στον ΣΥΡΙΖΑ μπορούν τουλάχιστον να σκοτώνουν την ώρα τους. Στεφανουά κι «αντι-Στεφανουά». Ούτως ή άλλως οι περισσότεροι δεν έχουν συνήθως κι άλλη δουλειά.

Μένοντας όλο και μια κουβέντα θα πουν, με κάποιον θα τσακωθούν, θα γελάσουν με ένα καλαμπούρι, κάποια εκπομπή θα τους καλέσει, κάτι θα γράψουν στο Διαδίκτυο, κάποιο όργανο θα συνεδριάσει, θα περάσει η μέρα.

Είναι αλήθεια βέβαια ότι ο Κασσελάκης τούς έχει λίγο τραντάξει τα νεύρα.

Ο συμπαθητικός αυτός άνθρωπος διαψεύδει έμπρακτα καθετί στο οποίο οι σύντροφοί του λένε ότι έχουν αφιερώσει τη ζωή και τις ιδέες τους.

Και γι’ αυτό μπορεί να είμαι αισιόδοξος για την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δεν έχω ιδέα για το μέλλον του.

Χρειάζεται τεράστια δόση καιροσκοπισμού ή απόγνωσης για να προσποιείσαι πειστικά ότι αυτό που βλέπεις είναι εκείνο που ήθελες. Ο χρόνος όμως θα το απαντήσει, καλή διάθεση να έχουμε και υπομονή.

Μα, θα μου πείτε, ο τόπος έχει πολλά σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Συμφωνώ απολύτως.

Μόνο που κανενός προβλήματος, σοβαρού ή ασόβαρου, η αντιμετώπιση δεν εξαρτάται από τον ΣΥΡΙΖΑ ή τον Κασσελάκη. Ο λαός προνόησε στις εκλογές.

Ευτυχώς, θα έλεγα. Και δυστυχώς για εκείνους που έχουν αναλάβει τα σοβαρά προβλήματα, δηλαδή τη διακυβέρνηση της χώρας.

Και σε κεντρικό και σε περιφερειακό και σε όλα τα επίπεδα διοίκησης.

Διότι οι λαοί ευημερούν και οι χώρες προοδεύουν από τους κυβερνήτες τους, όχι από κάποιο κόμμα ή κάποιον πολιτικό της αντιπολίτευσης.

Και οι κυβερνήσεις (στην ευρεία έννοια…) έχουν ευθύνη να μη βουλιάζει η Θεσσαλία και ο Βόλος, να συνδράμουν τα θύματα μιας θεομηνίας ή να σβήσουν τις φωτιές στα δάση.

Ωραία λοιπόν τα ανέκδοτα με τον Κασσελάκη, ωραία η περατζάδα, ωραίο και το γυμναστήριο, αλλά δεν είναι το θέμα μας.

Το θέμα μας είναι να μη μας πέσει στο κεφάλι ο Καλατράβα όταν βλέπουμε μπάλα στο ΟΑΚΑ.

Και γι’ αυτό χρειάζεται κάποιοι να ελέγχουν, να προνοούν, να διορθώνουν.

Οι οποίοι δεν είναι ο Κασσελάκης, διότι κανένας έλληνας πολίτης δεν του το έχει αναθέσει. Κι έως να του το αναθέσει, αν του το αναθέσει, έχουμε μπροστά μας μία τετραετία γεμάτη.