σαν Ελληνας
«ΣΑΝ ΘΥΜΗΘΗ τον σωκράτειον ορισμό, πως να είσαι Ελληνας δεν είναι ζήτημα καταγωγής αλλά αγωγής, τότε καταλαβαίνει κανείς σε τι ύψη καλλονής έχει τη δυνατότητα να φθάση ποτέ ένας Ελλην». Ετσι εξηγούσε ο Νικόλαος Εγγονόπουλος τον στίχο του «Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Ελληνας».
Η ελληνοποίηση του εθνικού ήρωα της Βολιβίας από τον ποιητή μας, εν έτει 1944, είχε ξενίσει όσους δεν μπορούσαν να καταλάβουν τη συμβολική σημασία της κίνησης. Τότε δεν υπήρχαν ούτε «ομογενείς» ούτε «υιοθετημένοι» ούτε «κοινοτικοί» σε εκείνα τα σκοτεινά χρόνια υπήρχαν μόνον κάποιες φωτεινές μορφές, κάποια σύμβολα. Ο Σίμων Μπολιβάρ ήταν ωραίος σαν Ελληνας γιατί ήταν μεγάλος, ελεύθερος, γενναίος και δυνατός.
Και ξαφνικά, στα χρόνια τα δικά μας τα σακάτικα, ανακαλύψαμε ότι κυκλοφορούν ανάμεσά μας και άλλες φωτεινές μορφές μεγάλες, ελεύθερες, γενναίες και δυνατές. Η αρχή είχε γίνει με τον Πύρρο Δήμα και τη Βούλα Πατουλίδου πριν από τέσσερα χρόνια, αλλά σε τούτη την Ολυμπιάδα είχαμε τόσους ολυμπιονίκες ώστε να θεωρούμε την κατάκτηση της έκτης θέσης κάπως… απογοητευτική. Τρώγοντας, λέει ο λαός μας, έρχεται η όρεξη.
Δεν είναι μόνον ότι πετύχαμε τους θριάμβους αυτούς εκτός έδρας, είναι ότι τους πετύχαμε (εντάξει, τους πετύχανε οι αθλητές μας εμείς σε κάποια πολυθρόνα ήμασταν) με στυλ και μεγαλοπρέπεια: με παγκόσμια ρεκόρ οι αρσιβαρίστες, με ποίηση στην κίνηση ο Μελισσανίδης, δίχως να χρειασθεί να τρέξει στην τελευταία ιστιοδρομία ο Κακλαμανάκης…
Εκ των υστέρων (και εκ των συνεντεύξεων) μάθαμε κάποια πράγματα που οι άνθρωποι του χώρου εγνώριζαν καλά: για τον ρόλο των ομοσπονδιών και των παραγόντων, φέρ’ ειπείν. Ουδείς καλόπιστος μπορεί να αμφισβητήσει την καταλυτική βοήθεια που έδωσαν ο Γιώργος Λιάνης και ο Ανδρέας Φούρας και ως υπουργοί αλλά και σε προσωπικό επίπεδο. Ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει (ιδίως τώρα που έγιναν γνωστές οι λεπτομέρειες) ότι οι αρχιτέκτονες του θριάμβου της άρσης βαρών είναι ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Γιάννης Σγουρός και ο προπονητής Χρήστος Ιακώβου.
Από την άλλη πλευρά, ο ρόλος του Στράτου Μολυβά παραμένει στην καλύτερη περίπτωση αμφιλεγόμενος, ιδίως όσον αφορά την περίπτωση Μελισσανίδη. Αν ο πρωταθλητής μας δεν ήταν τόσο δυνατός και δεν πίστευε τόσο στον εαυτό του, μπορεί να είχε εγκαταλείψει την προσπάθεια για το μετάλλιο και να είχε ασχοληθεί με την αρχαία τραγωδία.
Η μάχη του Κακλαμανάκη κερδήθηκε πριν από οκτώ χρόνια στη Σεούλ. Μα δεν πήγε; Ακριβώς! Αντιμετώπισε τέτοιο πόλεμο από την οικεία ομοσπονδία προκειμένου να μην πάει αυτός (τα κριτήρια πρόκρισης άλλαζαν διαρκώς), που οποιοσδήποτε μικρότερος αθλητής θα είχε λυγίσει. Ο Κακλαμανάκης όμως βγήκε δυνατότερος από αυτή τη δοκιμασία (ο φετινός πόλεμος που του έγινε από κάποιους παράγοντες θα πρέπει να του φάνηκε αστείος) και μας εδόξασε (δεν είναι ο πρώτος Νίκος Κακλαμανάκης που δοξάζει την πατρίδα του: ο παππούς του σκοτώθηκε στην Αλβανία, στον πραγματικό πόλεμο, όταν είχε την ίδια ηλικία με τον αθλητή μας).
Μεγάλοι, ελεύθεροι, γενναίοι, δυνατοί… Αυτή η Ολυμπιάδα έδειξε ότι αυτοί υπάρχουνε ακόμη. Εδειξε επίσης ότι οι καλοπληρωμένοι και καταξιωμένοι επαγγελματίες αθλητές καμιά φορά δυσκολεύονται να ξεπεράσουν τον εαυτό τους (κάποια μεγάλα ονόματα του τένις, για παράδειγμα, τα βρήκαν σκούρα από αντιπάλους που ήθελαν το ολυμπιακό μετάλλιο περισσότερο). Αυτό το φαινόμενο παρατηρήθηκε και στην περασμένη Ολυμπιάδα, όταν οι αστέρες της ντριμ τιμ είχαν χαλαρώσει και χρειάστηκε να μπει στον αγώνα ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ για να κερδίσει το παιχνίδι. Ο άνθρωπος πεινούσε για ολυμπιακή διάκριση και το έβλεπες στο βλέμμα του…
«Επρεπε να ξεπεράσουμε κατά πολύ τους εαυτούς μας», δικαιολογήθηκε ο Μάκης Δενδρινός, προπονητής της Εθνικής Μπάσκετ. Μα αυτός ήταν ο σκοπός… Γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, θα το κάνουν κάποιοι άλλοι. Το έκανε η γυμνάστρια Σάνον Στραγκ, που αγωνίσθηκε τραυματισμένη και τελικά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Το έκανε ο άλτης Μάικ Πάουελ, ο οποίος δεν κατάφερε μεν να ανέβει στο βάθρο, αλλά πάλεψε τραυματίας ως το τελευταίο άλμα, κατέρρευσε εν πτήσει από τον πόνο και σωριάστηκε με τα μούτρα στο σκάμμα, κλαίγοντας. Οχι απλώς ωραίος σαν Ελληνας, αλλά και επίτιμος δημότης Ολυμπίας πρέπει να ανακηρυχθεί το παλικάρι!
