Πρώτα έχασε τους τίτλους. Μετά τον κόσμο. Αργότερα τους παίκτες. Τα αποδυτήρια. Και αν χάσει τελείως και την εμπιστοσύνη της διοίκησης, είναι φανερό πως το μάδημα της μαργαρίτας για τον διάδοχο του Εργκίν Αταμάν στον πάγκο του Παναθηναϊκό θα ισοδυναμεί με απτή πραγματικότητα.
Μετά τη θριαμβευτική του πρώτη σεζόν με τα πράσινα, ο τούρκος προπονητής λες και τα κάνει όλα λάθος. Μόνο Κύπελλα κατακτά, το 2024 και το 2025. Γιατί πέρυσι ανέβηκε στην κορυφή της εγχώριας λίγκας ο Ολυμπιακός και ταυτόχρονα δεν πήγε μέχρι το τέλος της διαδρομής το Τριφύλλι στην Ευρωλίγκα.
Ο Αταμάν στην πορεία είδε το πουλόβερ της εμπιστοσύνης από τον κόσμο να ξηλώνεται. Το βλέπεις όταν εμφανίζεσαι στα γήπεδα και αφουγκράζεσαι την άποψη των περισσοτέρων. Το διαπιστώνεις διαβάζοντας τα κατά κύματα σχόλια στο Διαδίκτυο αμέσως μετά το τέλος των αγώνων.
Παίκτες «στη σέντρα»
Οσο για τους παίκτες; Πάγια τακτική του κόουτς είναι να «τους βγάζει στη σέντρα» και να ξεχνά τον εαυτό του από το κάδρο των ευθυνών. Το «παίζουμε με τέσσερις στην επίθεση όταν είναι ο Σορτς στο γήπεδο», δεν το έχει πει ποτέ κανένας. Γιατί είναι ασέβεια προς τον ίδιο σου τον παίκτη που πέρυσι υπήρξε κορυφαίος με την Παρί και η σεζόν εκείνη τον οδήγησε στον Παναθηναϊκό. Κι αν ο Σορτς ήταν το τελευταίο θύμα, την απαξίωση γνώρισαν νωρίτερα τα 4άρια της ομάδας (Χουάντσο και Μήτογλου) που δεν έβαλαν πόντους κόντρα στον Βεζένκοφ και βέβαια ο Χολμς που… κοιμόταν στο παρκέ. Ισως, μάλιστα, να περίμενε να δώσει «πληρωμένη» απάντηση ο τέως ψηλός των Πρασίνων και το έκανε με χαμόγελα όταν προέκυψε ο αποκλεισμός από τους Ισπανούς, άρα με άγαρμπο τρόπο που καθόλου δεν άρεσε στο κοινό. Ηταν όμως βολή για τον Αταμάν, όπως σκόνη σήκωσε και το «δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για το ματς με τη Βαλένθια» που είπε ο Λεσόρ.
Η κλεψύδρα, συνεπώς, άδειασε για τον Τούρκο που ήθελε να γίνει «Ζέλικο στη θέση του Ζέλικο». Συσπείρωσε, αρχικά, τον κόσμο. Εδωσε αύρα στην ομάδα και συνδύασε το όνομά του με κατάκτηση Ευρωλίγκας και τίτλου πρωταθλήματος, έχοντας «καπετάνιους» τους Σλούκα και Ναν. Μετά, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση, για να φτάσουμε στο σήμερα και το ευρύ κοινό να αναρωτιέται «ποιος θα έρθει στη θέση του».
Πιθανοί διάδοχοι
Είναι αλήθεια πως δεν είναι κάτι εύκολο να αντικαταστήσεις τον Αταμάν. Γιατί ο Τούρκος έχει ηχηρό όνομα στον χώρο και αυτό το όνομα τον βοήθησε να επιβληθεί και να πείσει πως κάνει για τη θέση. Γιατί ο Παναθηναϊκός είχε ταλαιπωρηθεί μετά τη φυγή του Ομπράντοβιτς. Κι αν προκύψει ξανά Ζέλικο, στη λογική πως έκανε τον κύκλο της η αποχώρηση και άρα πιάνουμε το νήμα από την αρχή; Κανείς δεν λέει πως ο Σέρβος είναι φαβορί. Στα 66 του χρόνια έχει πάλι τα κότσια να πιάσει ένα τιμόνι σε σκάφος «δύσκολο»; Μπορεί κάτι να τον δελεάσει; Ποια είναι η σχέση του με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο και τι εγγυήσεις θα πάρει αν του γίνει πρόταση; Δεν μοιάζουν όλα αυτά τόσο απλή περίπτωση.
Με πολλές συμπάθειες στον χώρο του Παναθηναϊκού είναι ο Δημήτρης Ιτούδης, αν και όπως λέγεται δεν έχει και τις καλύτερες των σχέσεων με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Πολλοί τον θυμούνται ως άμεσο συνεργάτη του Ομπράντοβιτς και όντως ο έλληνας κόουτς άνοιξε κάποια στιγμή τα φτερά του για να σηκώσει κούπες με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Κάνει σημαντική διαδρομή στον χώρο, βρέθηκε και στον πάγκο της Εθνικής Ελλάδας, δίχως όμως κάτι το πολύ εντυπωσιακό. Εχει αυτή η λύση τις προοπτικές να φέρει ηρεμία, να εμπνεύσει αρχικά τους παίκτες, αλλά το ζήτημα είναι για πόσο διάστημα θα συμβεί αυτό. Γιατί πάντα μετρούν τα αποτελέσματα.
Από την πλευρά του ο Γιάννης Σφαιρόπουλος έχει ικανότητες και τις απέδειξε με τη θητεία του στον Ολυμπιακό. Υπήρξε και κόντρα με τον ΠΑΟ στο παρελθόν, όχι όμως κάτι που άφησε σημάδια. Ο Σφαιρόπουλος δεν φαίνεται πως σκέφτεται πλέον το Λιμάνι ούτε για το μέλλον, αν και ποτέ δεν ξέρεις. Από τους έλληνες προπονητές που κυκλοφορούν δείχνει μια αξιόπιστη λύση, αμφίβολο όμως είναι κατά πόσο θα ενθουσιάσει το κοινό των Πρασίνων.
Υπάρχει βέβαια και ο Βασίλης Σπανούλης. Εκπληξη; Εδώ ας αναλύσουμε λίγο τα δεδομένα. Με την προϋπόθεση πως ο πάγκος του Ολυμπιακού θα συνεχίσει να έχει ένοικο τον Μπαρτζώκα, τον προπονητή που αποδέχεται η συντριπτική πλειοψηφία του ερυθρόλευκου κοινού, το ερώτημα είναι έως πότε ο Σπανούλης θα περιμένει τη σειρά του. Η φανέλα του είναι στον ουρανό του ΣΕΦ, ο κόσμος τον αγκαλιάζει όταν τον βλέπει, το πάρτι για την αποχώρησή του από την ενεργό δράση άφησε εποχή, όπως και η μετέπειτα επίσκεψη στο σπίτι του από τους φίλους του Ολυμπιακού. Αποθέωση σε κάθε βήμα γι’ αυτόν που άλλαξε τα δεδομένα. Αντίθετα, έφυγε με ένταση από τον Παναθηναϊκό και σε κάθε του παρουσία ως αντίπαλος στο ΟΑΚΑ αποδοκιμαζόταν. Ξεχνιούνται αυτά; Δύσκολο. Πολύ. Αλλά ποιος ξέρει. Στον Παναθηναϊκό, ωστόσο, αρέσκονται σε ρίσκα και δυνατά στοιχήματα και η ιδιοκτησία το έχει αποδείξει με την απόκτηση του Σλούκα. Ας περιμένουμε τις εξελίξεις.
Ακόμη τίποτα δεν υπάρχει για κανέναν. Οι ανωτέρω είναι μόνο κάποιες από τις περιπτώσεις που εξετάζονται ή θα μπορούσαν να εξεταστούν από πλευράς Παναθηναϊκού. Στο τραπέζι έπεσαν ή θα πέσουν και άλλες. Οπως υπήρξε αυτή του Τρινκιέρι, αλλά όταν ήταν ο Ιταλός στην αγορά, πρόλαβε ο ΠΑΟΚ. Γιατί στον Παναθηναϊκό δίσταζαν να διακόψουν μεσούσης της σεζόν τη συνεργασία με τον Αταμάν. Λέτε, αλήθεια, να μετάνιωσαν;
