Σίγουρα δεν είναι η τελική ευθεία. Πολλά θα συµβούν έως τότε. Είµαστε όµως στη µεγάλη ευθεία των εκλογών.
Λογικό. Σε πέντε µήνες, η Βουλή του 2023 θα µπει στον τέταρτο και τελευταίο χρόνο της θητείας της ενώ όλοι υπολογίζουν βάσιµα ότι αυτός ο τελευταίος χρόνος δεν θα εξαντληθεί.
Η Ελλάδα αναλαµβάνει την προεδρία της ΕΕ την 1η Ιουλίου 2027 και είναι εύλογο να έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες απόκτησης Βουλής και κυβέρνησης έως τότε.
Σε µία ή σε δύο φάσεις. Συνεπώς η έναρξη των εκλογικών διαδικασιών δεν µπορεί να πάει µετά τον Απρίλιο 2027 και ενδεχοµένως κάπως νωρίτερα.
Μεγάλη ευθεία, λοιπόν. Αλλά όχι στο άγνωστο.
Οι δηµοσκοπήσεις περιγράφουν λίγο-πολύ την εικόνα που ξέραµε. Ενα κουρασµένο αλλά καθαρά πρώτο κόµµα, µε τους άλλους να ακολουθούν εξίσου κουρασµένοι και από απόσταση.
Οι πρόσφατες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για την Περιφέρεια Απόδηµου Ελληνισµού και την επιστολική ψήφο είναι χρήσιµες χωρίς να µεταβάλλουν ουσιαστικά το εκλογικό σκηνικό.
Ούτως η άλλως, η επιστολική ψήφος και οι έδρες αποδήµων έχουν καθιερωθεί εδώ και καιρό από τη συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών δηµοκρατιών. Κινούνται στα όρια του προφανούς και του αυτονόητου.
Αλλες ενδείξεις περί µεταβολής των εκλογικών κανόνων που να χρειάζονται διευρυµένες πλειοψηφίες δεν έχουµε.
Και ίσως να µη χρειάζεται.
Με εξαιρετικά πιθανό να οδηγηθούµε σε «εκλογές δύο γύρων», η κοινοβουλευτική πλειοψηφία µπορεί να ψηφίσει τις αλλαγές που επιθυµεί ώστε να ισχύσουν στις µεθεπόµενες εκλογές, έναν µήνα µετά τις επόµενες.
Ούτως ή άλλως, το πολιτικό κλίµα δεν αφήνει πολλά περιθώρια για συναινέσεις.
Ενα κλίµα που κάπως έτσι θα συνεχιστεί έως τις εκλογές, αφήνοντας πολλά κενά για την εποµένη µέρα. Προφανώς στο λεγόµενο «δίληµµα εξουσίας» η ΝΔ έχει ένα σαφές προβάδισµα αλλά για να κυβερνήσει χρειάζεται και µια πλειοψηφία, η οποία (προς το παρόν) δεν φαίνεται να προκύπτει.
Φυσικά θα ήταν ανόητο να καθόµαστε να ζωγραφίζουµε φανταστικούς συσχετισµούς και κοµµατικούς συνδυασµούς πάνω από έναν χρόνο πριν τις κάλπες.
Αλλά εκείνο που ανησυχεί περισσότερο είναι πως (πλην της περίπτωσης «αυτοδυναµίας» της ΝΔ…) κανένας άλλος πολιτικός σχηµατισµός, ούτε καν η ίδια η ΝΔ, δεν προτείνει κάποια λύση.
Αυτό αντανακλά ένα πραγµατικό πρόβληµα που συνοψίζει το χαµηλότατο επίπεδο του πολιτικού διαλόγου. Δεν είναι ότι δεν προτείνουν λύσεις, αλλά ότι δεν βλέπουν καν το πρόβληµα.
Κι αυτό είναι από µόνο ένα πρόβληµα σε ένα διεθνές περιβάλλον γεµάτο από αβεβαιότητες και ανασφάλειες.
jpretenteris@tovima.gr
