Κύριο Άρθρο

Δεν είμαι καθόλου βέβαιος αν έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει επαρκώς ότι θα ζήσουμε καταστάσεις που δεν ξέρουμε και για τις οποίες κανείς δεν μας είχε προειδοποιήσει, ούτε προετοιμάσει. Με συμμαχίες, λοιπόν. Με συμφωνίες. Με τη διπλωματία. Με το διεθνές δίκαιο, ασφαλώς. Αλλά και με εξοπλισμούς που μακάρι να μη χρειαστούν ποτέ.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων δεν πρόκειται να ανεχθεί την εγωπαθή συμπεριφορά του συμμάχου τους πέρα από ένα όριο.

Οι σχέσεις με την Τουρκία ποτέ δεν ήταν εύκολες ή απλές. Διεκδικεί έναν ρόλο, τον οποίο ουδείς ενδιαφέρεται να της αναγνωρίσει

Η πτώση ενός τυράννου, όταν συνοδεύεται από την αποδόμηση των εσωτερικών δεσμών μιας χώρας, σπάνια οδηγεί στη χειραφέτηση

Οι πληγές είναι το Ουκρανικό και η Μέση Ανατολή. Το πρόβλημα είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.

«...Τα χειρότερα είναι μπροστά μας ...πολλοί αναρωτιόντουσαν αν το Θείο Βρέφος θα μπει στον κόπο να γεννηθεί ξανά ή μήπως το μετανιώσει».

Ο Β’ Ψυχρός Πόλεμος ξέσπασε ξαφνικά, απροειδοποίητα και εξελίσσεται απρόβλεπτα μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης σε όλο και περισσότερα πεδία

Σε αυτή την περιοχή τα πράγματα δεν είναι ποτέ απλά, ούτε προφανή. Μας αρέσει ή δεν μας αρέσει, η Μεσόγειος αλλάζει.

Είναι αλήθεια πως ο Αλέξης Τσίπρας απευθύνεται σε έναν πολιτικό χώρο που περισσότερο θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο

Στην Ευρώπη αν κανένα κόμμα δεν έχει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία μετά τις εκλογές, τότε συμπράττει με άλλα κόμματα ώστε να κυβερνηθεί η χώρα.

Σε τελευταία ανάλυση η πολιτική δεν είναι μόνο μια καθημερινή διευθέτηση προβλημάτων. Δεν είναι απλώς ποια γραφεία των ΕΛΤΑ θα ανοίξουν ή ποια θα κλείσουν. Ούτε πώς θα πληρωθούν οι αγρότες. Είναι και ένα συνολικό σχέδιο για τη χώρα. Μια πρόταση. Μια επαγγελία. Εστω, ένα παραμύθι.

Αν θέλεις να γίνεις διεθνής ενεργειακός κόμβος, αν διεκδικείς έναν διακριτό ρόλο στον νέο γεωπολιτικό χάρτη, δεν μπορείς να υποδέχεσαι το μέλλον με Καλάσνικοφ και φαμίλιες στην Κρήτη. Κυρίως δεν γίνεται να ανέχεσαι «ένα παρελθόν που δεν λέει να περάσει».