Κύριο Άρθρο

«...προφανώς δεν έχει… παραφρονήσει η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών που απαντά στις δημοσκοπήσεις ότι το 2019 ήταν σε καλύτερη οικονομική μοίρα. Κι αυτό δεν είναι στατιστική…»

H αλήθεια στο φως είναι η μοναδική οδός για να αποδείξει η Πολιτεία ότι διαθέτει τα αντισώματα να αναμετρηθεί με τις ίδιες της τις σκιές και να ανακτήσει το ηθικό της ανάστημα.

Οπως είναι φυσιολογικό σε τέτοιες συνθήκες το συνηθισμένο ρεπερτόριο της καθημερινότητας μπαίνει στον πάγο, κάτι που (κατά παράδοση) ευνοεί τις κυβερνήσεις. Ο διαγωνισμός μικροπολιτικής ή απλώς αντιπολίτευσης δεν ταιριάζει στις περιστάσεις, ούτε κινείται στο ύψος των γεγονότων.

Οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου είναι (ακόμη) ανυπολόγιστες και το κόστος του θα κληθούν να καταβάλουν πρώτα οι κοινωνίες όλων των ευρωπαϊκών χωρών.

Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να ξέρεις τι θα πρυτανεύσει τελικά. Ούτε οι ένοικοι του Λευκού Οίκου ούτε οι μουλάδες της Τεχεράνης αποτελούν υποδείγματα ορθολογικής σκέψης.

Η κοινωνία είναι λοιπόν ικανοποιημένη; Οχι. Από την άλλη πλευρά όμως φοβάται πως αν ανοίξει την πόρτα μπορεί να εισβάλουν τα χειρότερα

Τέτοιου τύπου συναντήσεις άλλωστε δίνουν την καλύτερη απάντηση στις εθνικές μοιρολογίστρες και στους πατριώτες του καναπέ. Ούτε μοιράστηκε το Αιγαίο, ούτε επιβλήθηκε συγκυριαρχία στην περιοχή, ούτε επιβεβαιώθηκαν οι δυσοίωνες προβλέψεις μιας περιφερόμενης τζάμπα μαγκιάς

Αν η Ευρώπη ανησυχεί είναι κυρίως επειδή αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο. Δεν έχει ακόμη τρόπους να το ξεπεράσει και για ένα διάστημα θα ζήσει υποχρεωτικά μαζί του

Σε πέντε µήνες, η Βουλή του 2023 θα µπει στον τέταρτο και τελευταίο χρόνο της θητείας της ενώ όλοι υπολογίζουν βάσιµα ότι αυτός ο τελευταίος χρόνος δεν θα εξαντληθεί

Είναι καταφανές πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξέρει ακόμη πώς θα αντιμετωπίσει τον Τραμπ, παρόλο που όλο και περισσότερα μέλη της συνειδητοποιούν ότι πρέπει να του βάλουν ένα όριο.

Δεν είμαι καθόλου βέβαιος αν έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει επαρκώς ότι θα ζήσουμε καταστάσεις που δεν ξέρουμε και για τις οποίες κανείς δεν μας είχε προειδοποιήσει, ούτε προετοιμάσει. Με συμμαχίες, λοιπόν. Με συμφωνίες. Με τη διπλωματία. Με το διεθνές δίκαιο, ασφαλώς. Αλλά και με εξοπλισμούς που μακάρι να μη χρειαστούν ποτέ.

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων δεν πρόκειται να ανεχθεί την εγωπαθή συμπεριφορά του συμμάχου τους πέρα από ένα όριο.