Aπό την Κυριακή της ΔΕΘ (αρχές Σεπτεµβρίου) οι εκλογές µπορεί να προκηρυχθούν για any given Sunday που έλεγε κι ο Αλ Πατσίνο.
Η αναταραχή των ημερών, ακόμη και οι υστερικές ή απολίτικες αντιδράσεις, είναι απόρροια αυτής της δυσκολίας πολλών κομμάτων να προσαρμοστούν σε μεταβαλλόμενες συνθήκες
Οπως έλεγε κι ο μεγάλος Διονύσης: «Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά, Ετσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα». Κι αν δεν ξέρεις τι να παίξεις, αν δεν έχεις τι να πεις και τι να τους πεις, καλύτερα να βγάλεις τον σκασμό.
Αν δεν μας εκπλήξουν οι άνθρωποι και τα γεγονότα, τότε θα έχει χαθεί μια ευκαιρία. Απλώς με την ελπίδα ότι στη χώρα μας «τελευταία ευκαιρία» δεν υπάρχει. Πάντα ακολουθεί κάποια άλλη.
Σε ένα τέτοιο πολιτικό κλίμα όπου ακόμη και η Δικαιοσύνη αμφισβητείται στο πλαίσιο μιας δυσώδους κομματικής αντιδικίας, τι Σύνταγμα να φτιάξουμε;
Είτε η κυβέρνηση θα πρέπει να οικοδομήσει ένα αφήγημα που να την οδηγήσει πειστικά έως τις εκλογές. Είτε θα χρειαστεί να φέρει πιο κοντά τις εκλογές και να κάνει τον σταυρό της
Οδεύουμε όλοι σαν υπνοβάτες σε μια σύγκρουση μεταξύ «διεφθαρμένων» και «τοξικών»
Το βέβαιο είναι πως ούτε η κυβέρνηση ούτε η ΝΔ μπορούν να αψηφήσουν ή να προσπεράσουν μια δικαστική διαδικασία σε εξέλιξη.
Η ακύρωση της καθαίρεσής της από τη διοίκηση Μπαμπασίδη στον ΟΠΕΚΕΠΕ αποδεικνύει στην πράξη ότι η εκδικητικότητα της εξουσίας δεν «βγαίνει» πάντα σε καλό, ειδικά όταν απέναντί της βρίσκονται στελέχη που αρνούνται να θυσιάσουν την ακεραιότητά τους στον βωμό των σκοπιμοτήτων.
Κανένα κομματικό συνέδριο δεν κέρδισε ποτέ τις εκλογές. Ούτε καμία εκλογή κρίθηκε ποτέ από ένα κομματικό συνέδριο.
«...προφανώς δεν έχει… παραφρονήσει η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών που απαντά στις δημοσκοπήσεις ότι το 2019 ήταν σε καλύτερη οικονομική μοίρα. Κι αυτό δεν είναι στατιστική…»
H αλήθεια στο φως είναι η μοναδική οδός για να αποδείξει η Πολιτεία ότι διαθέτει τα αντισώματα να αναμετρηθεί με τις ίδιες της τις σκιές και να ανακτήσει το ηθικό της ανάστημα.
Οπως είναι φυσιολογικό σε τέτοιες συνθήκες το συνηθισμένο ρεπερτόριο της καθημερινότητας μπαίνει στον πάγο, κάτι που (κατά παράδοση) ευνοεί τις κυβερνήσεις. Ο διαγωνισμός μικροπολιτικής ή απλώς αντιπολίτευσης δεν ταιριάζει στις περιστάσεις, ούτε κινείται στο ύψος των γεγονότων.