Mου αρέσουν οι ακομπλεξάριστες οικοδέσποινες, αυτές που, αντί να σου δώσουν τη συνταγή, σου δίνουν τη διεύθυνση του προμηθευτή τους ή το τηλέφωνο της μαγείρισσας που εμπιστεύονται όταν πρόκειται να κάνουν μεγάλο τραπέζι στο σπίτι τους. Μια τέτοια φίλη, που φημίζεται για το κέφι της, αλλά όχι για τη μαγειρική της, μας κάλεσε τις προάλλες. Είκοσι άτομα απολαύσαμε ένα φαγητό που αν δεν γνωρίζαμε τις (μη) ικανότητες της οικοδέσποινας στη μαγειρική, θα ορκιζόμασταν ότι επρόκειτο για σπιτικό. Καθώς τη χαιρετούσαμε στο τέλος της βραδιάς, μου έκλεισε το μάτι και έβαλε στο χέρι μου την κάρτα του καταστήματος που είχε φροντίσει για το φαγητό μας: «Πάβλοβα» έγραφε με κόκκινα γράμματα. Μα φυσικά! Η πολυτάλαντη και πολυταξιδεμένη Εφη Γιαλούση κρυβόταν πίσω από το απολαυστικό δείπνο το οποίο, καθόλου τυχαία, είχε κλείσει με μια πάβλοβα με φρέσκες φράουλες. {{{ moto }}}
Εχοντας ολοζώντανη στη μνήμη μου τη γεύση της πάβλοβας, αλλά και της σαλάτας (με λάχανο, μάραθο, τζίντζερ και δεν ξέρω τι άλλο υπήρχε στην αρωματικότατη σος), καθώς επίσης και μιας καλοψημένης χορτόπιτας με σπιτικό φύλλο, κατηφόρισα την επομένη προς τη Σκουφά. Κάπου στο μέσον, εκεί που το Κολωνάκι πάει να γίνει Εξάρχεια, εντόπισα το μικρό κατάστημα με την κόκκινη επιγραφή. Αρχισα να το εξερευνώ σαν να επρόκειτο για τη σπηλιά του Αλαντίν, αφού σε κάθε ράφι ή ψυγείο ανακάλυπτα καινούργιους θησαυρούς. Και ενώ οι τυχεροί που μένουν ή εργάζονται στα πέριξ της Σκουφά έμπαιναν για να προμηθευτούν το μεσημεριανό τους (γεμιστά, γίγαντες, ταμπουλέ, αλλά και ρυζομακάρονα και ινδικά σαμόζας), εγώ φλέρταρα με τις μαρμελάδες, τα τσάτνεϊ, τις μαρέγκες-σήμα κατατεθέν της Εφης, τα μπατόν σαλέ και τα κουλουράκια. Τελικά, αφού παρακολούθησα επιτόπου την παρασκευή της πάβλοβα που πήρα για το σπίτι (στάνταρντ διαδικασία του καταστήματος), δεν μπόρεσα να φύγω χωρίς μπατόν σαλέ και χούμους για μένα, αλλά και κουλουράκια με λάδι και πορτοκάλι, δώρο για έναν φίλο που έλκει την καταγωγή από τη Μάνη και νοσταλγεί τις γεύσεις της. Θα σας αναφέρω μόνο το σχόλιο του δύσκολου στα του φαγητού θέματα φίλου για τα κουλούρια: «Σαν της μαμάς μου!».
*Δημοσιεύθηκε στο BΗΜΑ GOURMET το Σάββατο 17 Μαΐου 2014.
