Ποια είναι άραγε η μονάδα μέτρησης που μπορεί να τοποθετήσει στην ίδια λίστα τον Πάπα Λέοντα ΙΔ’, τον Ντόναλντ Τραμπ, τον Σι Τζινπίνγκ και τον YouTuber (και ίνδαλμα του ευρωβουλευτή Φειδία) MrBeast;
Το ερώτημα προκύπτει σχεδόν αυθόρμητα έπειτα από τη δημοσίευση της ετήσιας λίστας του περιοδικού TIME με τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο για το 2026. Ή πιο σωστά με την αποτύπωση της σύγχρονης Βαβέλ.
Βλέποντας τα ετερόκλητα ονόματα που αραδιάζονται κάτω από τις φετινές κατηγορίες (Leaders, Titans, Pioneers, Innovators, Icons, Artists), συνειδητοποιεί κανείς πως οι 100 «εκλεκτοί» κατοικούν μεν στον ίδιο «πύργο», αλλά μιλούν εντελώς διαφορετικές, συχνά ασύμβατες μεταξύ τους, γλώσσες.
Ζόε Σαλντάνα, Λουκ Κομπς, Βάγκνερ Μόουρα, Νίκι Γκλέιζερ. Τέσσερις από τους 100 επιδραστικούς του 2026
Ο κόσμος των πρωτοπόρων της τεχνητής νοημοσύνης φιγουράρει πλάι σε παραδοσιακούς ηγέτες (εντάξει, και ηγεμόνες) και οι πρωταγωνιστές της viral κουλτούρας κλέβουν ζωτικό χώρο από τους αθόρυβους – και συχνά άγνωστους – εργάτες της επιστήμης.
Ωστόσο, σε μια εποχή όπου η προσοχή του κοινού είναι το πιο ακριβό και σπάνιο νόμισμα, η απορία που γεννά η λίστα του TIME δεν είναι απλώς ποιοι είναι αυτοί οι επιδραστικοί άνθρωποι.
Το πραγματικό, και πολύ πιο σύνθετο ερώτημα, είναι το πώς ορίζουμε πλέον την – κακοπαθημένη – λέξη-κλειδί: την επιδραστικότητα.
Η γέννηση ενός φωτογενούς «θεσμού»
Το TIME εγκαινίασε το φιλόδοξο εγχείρημα της λίστας των πιο επιδραστικών ανθρώπων επί γης το 1999 . Όχι ως έναν ετήσιο θεσμό τότε, αλλά ως μια μνημειακών διαστάσεων προσπάθεια να αποτυπώσει τους 100 ανθρώπους που όρισαν και διαμόρφωσαν τον 20ό αιώνα.
Ήταν αν μη τι άλλο αγνά χρόνια. Τότε η λέξη «επιρροή» είχε ένα πολύ σαφές, στέρεο και στιβαρό νόημα. Συνδεόταν με προσωπικότητες όπως για παράδειγμα ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Μαχάτμα Γκάντι ή ο Φράνκλιν Ρούσβελτ.
Η τάξη των επιδραστικών του 2025
Και κυρίως ήταν συνώνυμη με την ιστορική μετατόπιση: ποιος άλλαξε τα σύνορα, ποιος ανακάλυψε κάτι που έσωσε εκατομμύρια ζωές, ποιος ηγήθηκε ενός κινήματος που εξέτρεψε τη ροή του χρόνου, ποιος άφησε τον κόσμο λίγο καλύτερο απ’ όσο τον είχε παραλάβει.
Όταν το 2004 η δημοφιλής και από κάθε άποψη «χαζευτική» λίστα μετασχηματίστηκε στο ετήσιο libro d’ oro εκείνων που διαμορφώνουν τον κόσμο στο εδώ και τώρα, ο πήχης νομοτελειακά χαμήλωσε και η επιρροή έπαψε να μετριέται σε δεκαετίες και επιτεύγματα.
Σήμερα, 22 χρόνια μετά την πρώτη ετήσια έκδοση, η έννοια της επιδραστικότητας έχει υποστεί μια ραγδαία νοηματική μετάλλαξη, ενώ συχνά ταυτίζεται – λανθασμένα – με τον όρο «influencer».
Η μεθοδολογία της επιρροής: Πώς καταρτίζεται η λίστα
Πώς όμως καταλήγει το TIME σε αυτή την ετερόκλητη εκατοντάδα κάθε χρόνο; Όπως σημειώνει ο διευθυντής σύνταξης του περιοδικού, Σαμ Τζέικομπς, δεν υπάρχει κάποια ενιαία μέτρηση ή κάποιος αλγόριθμος που να ορίζει την επιρροή.
Η διαδικασία ξεκινά από το ίδιο το εσωτερικό δίκτυο του TIME: αρχισυντάκτες, ρεπόρτερ και πηγές από όλο τον κόσμο στέλνουν καθημερινά τις προτάσεις τους, οι οποίες περνούν από αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις.
Η πυξίδα της επιτροπής είναι να εντοπίσει τις ιστορίες που διαμορφώνουν τον κόσμο την εκάστοτε χρονιά.
Από το 2004 κάθε χρόνο το περιοδικό TIME επιλέγει τα επιδραστικά πρόσωπα της χρονιάς. Μόνο που χρονιά με τη χρονιά η έννοια της επιδραστικότητας διαστέλλεται και ερμηνεύεται διαφορετικά
Σύμφωνα με τον Τζέικομπς, η επιτυχία της λίστας βασίζεται ακριβώς στο γεγονός ότι σχεδόν κανένας αναγνώστης δεν γνωρίζει και τα 100 πρόσωπα.
Πλέον, με το πέρας του χρόνου, η λίστα εστιάζει συνειδητά σε αναδυόμενα πεδία που ορίζουν το μέλλον –όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, το Κλίμα και οι ψηφιακοί δημιουργοί – αναθεωρώντας τη στενή αντίληψη ότι η ισχύς και η επιρροή πηγάζει αποκλειστικά από πολιτικά ή εταιρικά αξιώματα.
Είτε πρόκειται για την εμβληματική 96χρονη ακτιβίστρια Ντολόρες Χουέρτα, είτε για τον 35χρονο Μπαλέντρα Σαχ που αναδείχθηκε πρωθυπουργός του Νεπάλ μέσα από τις διαδηλώσεις της Gen Z, το κριτήριο παραμένει ένα: η ικανότητα να αφήνεις το αποτύπωμά σου στο τώρα, ανεξάρτητα από τον τομέα ή την ηλικία σου.
Η παλιά φρουρά και οι επιδραστικοί νέας εσοδείας
Στη φετινή κατηγορία των Ηγετών δεσπόζουν τα ονόματα του Ντόναλντ Τραμπ, του Σι Τζινπίνγκ και του Μπένιαμιν Νετανιάχου.
Όχι επειδή εμπνέουν τις μάζες με το όραμα ή τον ιδεαλισμό τους, αλλά διότι οι συχνά αμφιλεγόμενες αποφάσεις τους μπορούν να αναδιατάξουν την παγκόσμια τάξη σε ένα απόγευμα ή ένα ξημέρωμα.
Πλάι τους ωστόσο η συντακτική ομάδα του TIME κράτησε λίγο χώρο για την Κλαούντια Σέινμπαουμ, την πρώτη γυναίκα πρόεδρο του Μεξικού, την πρωθυπουργό της Δανίας Μέτε Φρεντέρισκεν αλλά και πρόσωπα όπως ο νέος αναδυόμενος αστέρας της αμερικανικής πολιτικής σκηνής και κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ.
Όσο για την παρουσία του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ που τις τελευταίες ημέρες προβάλει ως ηθικό αντίβαρο του Αμερικανού προέδρου, μοιάζει με υπόμνηση πως, παρά την εκκοσμίκευση της Δύσης, η πνευματική ηγεσία δισεκατομμυρίων ανθρώπων παραμένει μια κολοσσιαία και αποτελεσματική – εάν το επιθυμεί – soft power.
Το πραγματικά ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι παραδοσιακοί ηγέτες μοιάζουν όσο ποτέ προηγουμένως να κυβερνούν έναν κόσμο του οποίου τα νήματα στην πραγματικότητα κινούν άλλοι.
Οι τιτάνες της τεχνολογίας: Οι ταγοί του εδώ και τώρα
Αν οι πολιτικοί ψηφίζουν τους νόμους, οι άνθρωποι που βρίσκονται στις κατηγορίες Titans και Innovators γράφουν τον κώδικα μέσα στον οποίο ζούμε. Και μάλιστα η επιρροή τους στις ζωές μας δεν χρειάζεται εκλογές για να νομιμοποιηθεί.
Η λίστα του TIME για το 2026 είναι γεμάτη από τους αρχιτέκτονες της ψηφιακής μας πραγματικότητας.
Όπως ο CEO της Google, Σούνταρ Πιτσάι που ρυθμίζει την πρόσβαση της ανθρωπότητας στην πληροφορία μέσω του search και της τεχνητής νοημοσύνης ή ο επικεφαλής του YouTube Νιλ Μόχαν, της πλατφόρμας δηλαδή που εκπαιδεύει, ψυχαγωγεί και ενημερώνει μια ολόκληρη γενιά.
Ακόμα πιο κομβική είναι η παρουσία προσώπων όπως ο C.C. Wei, επικεφαλής της TSMC (της εταιρείας από την Ταϊβάν που κατασκευάζει την πλειονότητα των προηγμένων μικροτσίπ παγκοσμίως), και των αδελφών Ντάριο και Ντανιέλα Αμοντέι (ιδρυτών της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης Anthropic).
Σε αυτά ακριβώς τα πρόσωπα συμπυκνώνεται η απάντηση στο ερώτημα «τι σημαίνει επιδραστικότητα σήμερα». Η επιρροή τους είναι αόρατη αλλά καθολική.
Χωρίς τα μικροτσίπ του Wei ή τα νευρωνικά δίκτυα των Αμοντέι, η σύγχρονη οικονομία –και ίσως ακόμα και η ίδια η εθνική ασφάλεια κρατών– μπορεί να καταρρεύσει.
Η οικονομία της προσοχής
Αν για την κατηγορία των Τιτάνων μπορούμε να συμφωνήσουμε ή τέλος πάντων να κατανοήσουμε το λόγο που επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, δεν συμβαίνει το ίδιο με την ενότητα των Πρωτοπόρων.
Ο λόγος; Η συμπερίληψη του ονόματος του χιλιοτραγουδισμένου YouTuber MrBeast.
Ο Τζίμι Ντόναλντσον, όπως είναι το πραγματικό του όνομα, δεν έχει γράψει κάποιο σπουδαίο λογοτεχνικό έργο, δεν έχει ανακαλύψει το φάρμακο για κάποια ασθένεια, ούτε έχει εφεύρει κάποιον αλγόριθμο που ορίζει τις ζωές μας. Ξέρει όμως να τον χειραγωγεί.
Έχει χτίσει μια ψηφιακή αυτοκρατορία στο YouTube, συγκεντρώνοντας δισεκατομμύρια προβολές με τα ακραία challenges και τις φιλανθρωπίες-υπερπαραγωγές του.
Το να βρίσκεται στη λίστα των 100 πιο επιδραστικών ανθρώπων για 2026 από πολλούς κρίθηκε ως λάθος. Στην πραγματικότητα είναι η ακριβής ανάγνωση του πνεύματος της εποχής μας.
Σε μια κοινωνία όπου η προσοχή είναι το πιο δυσεύρετο αγαθό, όποιος μπορεί να κρατήσει εκατομμύρια ανθρώπους καθηλωμένους σε μια οθόνη για λίγα λεπτά κατέχει τεράστια εξουσία.
Αυτός ο εκδημοκρατισμός (ή κατ’ άλλους εκφυλισμός) της επιρροής διατρέχει όλες τις soft power κατηγορίες της λίστας του TIME.
Στους Καλλιτέχνες συναντάμε την Jennie, τη σούπερ σταρ της K-pop, η οποία μπορεί να εξαντλήσει τις πωλήσεις ενός προϊόντος παγκοσμίως απλώς και μόνο φορώντας το.
Βλέπουμε τον country αστέρα Λουκ Κομπς και ηθοποιούς από την Ντακότα Τζόνσον και τον Ίθαν Χοκ μέχρι τον Μπενίτσιο Ντελ Τόρο και την Κέιτ Χάντσον.
Στην κατηγορία Icons, η παρουσία της Βικτόρια Μπέκαμ ή της Χίλαρι Νταφ επιβεβαιώνει πως η ικανότητα να αμπαλάρεις τον εαυτό σου σε brand, η νοσταλγία και η δεινότητα να πουλάς ένα lifestyle είναι ισχυροί μοχλοί επιρροής.
Όλοι τους λειτουργούν ως συναισθηματικοί μεταδότες. Μπορεί να μην έχουν το χέρι τους πάνω από το κουμπί των πυρηνικών κεφαλών, αλλά διαμορφώνουν πώς νιώθουμε, τι καταναλώνουμε, πώς ντυνόμαστε και, τελικά, τι ονειρευόμαστε.
Στο σημερινό χρηματιστήριο των αξιών, αυτό το είδος επιρροής μεταφράζεται άμεσα σε δισεκατομμύρια δολάρια και τυφλή αφοσίωση που θα ζήλευαν και θρησκευτικοί ηγέτες.
Οι αθόρυβοι εργάτες της αλλαγής
Θα ήταν ωστόσο άδικο να συμπεράνει κανείς ότι η λίστα του TIME έχει παραδοθεί αποκλειστικά στον αλγοριθμικό θόρυβο και τη γεωπολιτική εκτράχυνση.
Ανάμεσα στα ηχηρά και τα λαμπερά ονόματα, το περιοδικό φρόντισε να κρατήσει λίγο χώρο για να αναδείξει την ουσιαστική προσπάθεια και να συμπεριλάβει ανθρώπους των οποίων η επιρροή θα μετρηθεί πραγματικά από τους ιστορικούς του μέλλοντος.
Ο Ραφαέλ Μαριάνο Γκρόσι, επικεφαλής της Διεθνούς Οργάνωσης Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), βρίσκεται εκεί ως ο ακούραστος διπλωμάτης που προσπαθεί να αποτρέψει πυρηνικές καταστροφές σε εμπόλεμες ζώνες. Η Σιρίν Εμπάντι, νομπελίστρια Ειρήνης, στέκει ως εμβληματική μορφή για τους αγώνες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αλλά και από τον χώρο της επιστήμης, η μνεία σε ερευνητές όπως ο Κίραν Μουσουνούρου και η Ρεμπέκα Άχρενς-Νίκλας λειτουργεί ως υπόμνηση ότι μακριά από το μεγεθυντικό φακό των social media η μάχη για την επεξεργασία του γονιδιώματος, την ίαση σπάνιων ασθενειών και την κατανόηση του ανθρώπινου σώματος συνεχίζεται αμείωτη.
Η ματαιότητα της επιδραστικότητας
Άλλωστε αν καταφέρει κάποιος να διαβάσει την περιβόητη λίστα του TIME από την αρχή έως το τέλος θα αντιληφθεί με τον πιο ανάγλυφο τρόπο πως η επιδραστικότητα δεν έχει πια ούτε μόνο ένα νόημα, ούτε πολύ περισσότερο μία μόνο ανάγνωση.
Σήμερα, καθένας μπορεί να γίνει ο άνθρωπος με τη μεγαλύτερη επιρροή σε ένα συγκεκριμένο οικοσύστημα (π.χ. στο gaming, στη μοριακή βιολογία, στην αμερικανική δεξιά ή στο TikTok) και την ίδια στιγμή να είναι παντελώς άγνωστος στον διπλανό του. Οι σημερινοί επιδραστικοί ηγούνται σε κλειστά, παράλληλα, συχνά απομονωμένα σύμπαντα.
Το να βρεις μια θέση στη λίστα του TIME παραμένει, αναμφίβολα, ένα ανεκτίμητο status symbol. Ένα μετάλλιο κύρους στο στήθος τον 21ο αιώνα.
Όμως, φυλλομετρώντας τα φετινά ονόματα, ίσως πρέπει να αποδεχτούμε ότι η λίστα δεν αποτελεί πια έναν βαρύγδουπο κατάλογο εκείνων που θα μνημονεύουμε σε εκατό χρόνια. Αλλά μια παράθεση ονομάτων που ίσως ξεχάσουμε πριν ακόμα φτάσουμε στο τέλος της.
