• Αναζήτηση
  • Η αξιολόγηση και η σκληρή πραγματικότητα

    Τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι θεσμοί, ακόμα και ο κ.Σόϊμπλε θεωρούν ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο η αξιολόγηση

    Η αξιολόγηση και η σκληρή πραγματικότητα | tovima.gr
    Τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι θεσμοί, ακόμα και ο κ.Σόϊμπλε θεωρούν ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο η αξιολόγηση θα κλείσει παρά τις καθυστερήσεις που υπάρχουν.Ο κ.Τσίπρας ετοιμάζεται ήδη να μοιράσει το υπερπλεόνασμα, όπως το αποκαλεί σε μια προσπάθεια να ανακτήσει κάποιο τμήμα των χαμένων ψηφοφόρων του. Σε ποιους και με ποια κριτήρια θα το μοιράσει ελάχιστα τον απασχολεί, αφού η στόχευση του είναι δεδομένη.Ψήφοι να μαζεύονται και όλα τα άλλα έπονται.
    Μπορεί πράγματι να μην βρισκόμαστε πια στο χείλος του γκρεμού, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται ότι η κατάσταση είναι ρόδινη,όπως θέλουν να πιστέψουμε οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές.Με εξαίρεση τον τουρισμό και μεμονωμένες εξαιρέσεις στην υπόλοιπη οικονομία, εργαζόμενοι,επιχειρήσεις και άνεργοι βρίσκονται σε οριακή κατάσταση.
    Όταν σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ,ο ένας στους τρεις μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα,έχει καθεστώς μερικής απασχόλησης με αμοιβές που δεν ξεπερνούν κατά μέσο όρο τα 394 ευρώ,είναι προφανές ότι κανένας πανηγυρισμός δεν δικαιολογείται.Όταν παραπάνω από 550.000 που δηλώθηκαν ως ημιεργαζόμενοι,για να μη μιλήσουμε για την αδήλωτη,τη μαύρη εργασία και τους ανέργους πως μπορεί ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών να καλύψει τα στοιχειώδη έξοδα διαβίωσης,πόση αισιοδοξία μπορεί να περιμένει;
    Πολύ περισσότερο που δεν διαγράφεται στον ορίζοντα κάποια σημαντική βελτίωση,ούτε της οικονομίας,ούτε της οικονομικής κατάστασης των νοικοκυριών.Επενδύσεις ακούμε, αλλά επενδύσεις δεν βλέπουμε.Ούτε στον ιδιωτικό τομέα,ούτε πολύ περισσότερο στο δημόσιο,όπου αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση.
    Ακόμα και όσοι συνεχίζουν να επιβιώνουν σε αυτές τις συνθήκες, ακόμα και όσοι εργαζόμενοι έχουν ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπή μισθό,βλέπουν ότι δεν αντέχουν πια να καλύπτουν την υπερφορολόγηση.Όσο για την πάλαι ποτέ μεσαία τάξη,όταν δεν καταφεύγει στην παραοικονομία έχει σχεδόν εξαϋλωθεί.
    Να κλείσει – και πρέπει να κλείσει – η αξιολόγηση,αλλά αυτό δεν αρκεί για να μπορέσουμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες. Με δηλώσεις και ευσεβείς πόθους ούτε η οικονομία,ούτε η χώρα ανασυγκροτείται,ούτε η οικονομία θα αρχίσει να τρέχει.Χρειάζονται γενναίες πρωτοβουλίες και μια κυβέρνηση που να μπορεί να τις υπηρετήσει,χωρίς αστερίσκους και σκοπιμότητες. Κι αυτό δεν το βλέπουμε στον ορίζοντα…
    ΤΟ ΒΗΜΑ
    Γνώμες