Μίσος, αίμα και η νέα «ιντιφάντα αυτοκινήτου» στην Ιερουσαλήμ

Υστερα από μήνες έντασης, εκατέρωθεν δολοφονίες και έναν ακόμη πόλεμο στη Γάζα, το μίσος και το αίμα χαρακτηρίζουν σήμερα την Ιερουσαλήμ.

Υστερα από μήνες έντασης, εκατέρωθεν δολοφονίες και έναν ακόμη πόλεμο στη Γάζα, το μίσος και το αίμα χαρακτηρίζουν σήμερα την Ιερουσαλήμ. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια Τρίτη Ιντιφάντα (εξέγερση) των Παλαιστινίων; Δεν είναι βέβαιο πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση. Θα γενικευτούν οι αντιδράσεις των Παλαιστινίων και θα εξαπλωθούν σε όλη τη Δυτική Οχθη; Θα αρχίσουν να πέφτουν ρουκέτες από τη Γάζα στο Νότιο Ισραήλ; Θα εισβάλει ο ισραηλινός στρατός στις παλαιστινιακές πόλεις; Θα εκτονωθεί η ένταση σύντομα ή θα διαρκέσει χρόνια; Ολα αυτά τα σενάρια, ζοφερά τα περισσότερα, είναι πιθανά.
Ορισμένοι μιλούν για μια «ιντιφάντα αυτοκινήτου». Πρόκειται για ένα νέο είδος επίθεσης αυτοκτονίας. Αντί κάποιος να ζωστεί εκρηκτικά και να μπει σε ένα λεωφορείο ή ένα εστιατόριο για να τα ανατινάξει, παίρνει το αυτοκίνητό του και το ρίχνει πάνω στον κόσμο που περιμένει σε μια στάση λεωφορείου ή ψωνίζει σε μια υπαίθρια αγορά. Η κατάληξη του δράστη είναι η ίδια: θα χάσει τη ζωή του – στην «ιντιφάντα αυτοκινήτου» από τις σφαίρες των ισραηλινών αστυνομικών που δεν συλλαμβάνουν πλέον αλλά σκοτώνουν επί τόπου.
Προς το παρόν, οι επιθέσεις, οι πιο αιματηρές των τελευταίων έξι ετών, φαίνεται να πραγματοποιούνται από μεμονωμένους δράστες και να μην είναι οργανωμένες. Κορυφώθηκαν την Τρίτη όταν δυο ξαδέρφια Παλαιστίνιοι μπήκαν σε μια συναγωγή στην Ιερουσαλήμ κρατώντας μαχαίρια και πιστόλια και σκότωσαν τέσσερις υπερορθόδοξους εβραίους και έναν αστυνομικό προτού πέσουν νεκροί.
Ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς καταδίκασε τις επιθέσεις εναντίον αμάχων από όπου κι αν προέρχονται. Αλλά η Χαμάς, η Ισλαμική Τζιχάντ, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και οι Επιτροπές Λαϊκής Αντίστασης επαίνεσαν την επίθεση στη συναγωγή. Δεν αποκλείεται κάποια από αυτές τις οργανώσεις να θελήσει να αναμειχθεί σε παρόμοιες επιθέσεις στο μέλλον.
Η διαφορά από τις προηγούμενες ιντιφάντες είναι ότι αυτή τη φορά το βάρος των επιθέσεων έχουν σηκώσει οι παλαιστίνιοι κάτοικοι της Ανατολικής Ιερουσαλήμ – που προορίζεται για πρωτεύουσα του κράτους της Παλαιστίνης αλλά την οποία προσάρτησε το Ισραήλ το 1967 και ανακήρυξε μονομερώς αδιαίρετη πρωτεύουσά του το 1980 ξεσηκώνοντας διεθνή καταδίκη. Οι Παλαιστίνιοι της Ανατολικής Ιερουσαλήμ διαθέτουν ειδικές ταυτότητες που τους επιτρέπουν να κινούνται ελεύθερα στο Ισραήλ, αντίθετα προς τους Παλαιστινίους της Δυτικής Οχθης που πρέπει να περάσουν από στρατιωτικά μπλόκα. Αυτό καθιστά πολύ δύσκολη την αποτροπή των επιθέσεων.
Η απάντηση των Ισραηλινών είναι, ως συνήθως, πολύ σκληρή. Ενδεικτική είναι η δήλωση του Γιάακοβ Αμιντρόρ, πρώην συμβούλου εθνικής ασφάλειας του ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου, στον «Guardian»: ως απάντηση στις επιθέσεις, το Ισραήλ πρέπει «να κάνει τεράστιο το τίμημα που πληρώνουν» οι δράστες. «Αν γνωρίζουν ότι θα υποφέρει η οικογένειά τους λόγω της πράξης τους, ίσως είναι λιγότερο πρόθυμοι» να πραγματοποιήσουν την επίθεση.
Ο Νετανιάχου αποφάσισε ότι θα κατεδαφίζει τα σπίτια όσων πραγματοποιούν επιθέσεις, και ας έχει σκοτωθεί ο δράστης – ήδη έχουν κατεδαφιστεί κάμποσα στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Η ισραηλινή κυβέρνηση ψηφίζει σχεδόν καθημερινά νόμους που της επιτρέπουν τις μαζικές συλλήψεις για ανάκριση, την κατάργηση των ειδικών ταυτοτήτων των συγγενών των δραστών, την απέλασή τους στη Δυτική Οχθη ή στη Γάζα κ.λπ.
Ενα άλλο καινούργιο στοιχείο στο πρόσφατο ξέσπασμα βίας στην Ιερουσαλήμ είναι η θρησκευτική του διάσταση. Μέχρι πρότινος, η ισραηλινοπαλαιστινιακή διένεξη είχε μόνο εδαφική και πολιτική διάσταση. Σήμερα απέκτησε μια πλευρά «εβραίοι εναντίον μουσουλμάνων» η οποία καθιστά ακόμη δυσκολότερη τη λύση της.
Οι Παλαιστίνιοι είναι απογοητευμένοι από τα χρόνια στασιμότητας στην ειρηνευτική διαδικασία, από τη δύσκολη ζωή υπό ισραηλινή στρατιωτική κατοχή, από την ασύμμετρη αντίδραση των Ισραηλινών σε κάθε πρόκληση και από την αδιάκοπη ανέγερση παράνομων εβραϊκών οικισμών στα εδάφη τους. Αλλά τελευταίως προστέθηκε ένα ακόμη ζήτημα που σήμερα ανάβει τα αίματα περισσότερο από τα υπόλοιπα: η εκστρατεία φανατικών εβραίων προκειμένου να τους επιτραπεί να προσεύχονται στο Ορος του Ναού, όπου βρίσκεται το τέμενος Αλ Ακσα, το τρίτο ιερότερο για τους απανταχού μουσουλμάνους, και το οποίο οι εβραίοι επίσης θεωρούν ιερό.
Το Ορος του Ναού ανήκει στους Παλαιστινίους και οι εβραίοι μπορούν να το επισκέπτονται, όχι όμως και να προσεύχονται σε αυτό. Πρόσφατα η ισραηλινή αστυνομία το έκλεισε για μέρες, στη συνέχεια απαγόρευσε την είσοδο σε μουσουλμάνους κάτω των 35 ετών και οι Παλαιστίνιοι υποψιάζονται ότι τελικά θα τους πάρουν και αυτό οι Ισραηλινοί.
Το Ισραήλ χάνει όλο και περισσότερο έδαφος παγκοσμίως. Η Σουηδία αναγνώρισε στα τέλη Οκτωβρίου επισήμως την Παλαιστίνη, συμβολικά ψηφίσματα που ζητούν την αναγνώρισή της πέρασαν με συντριπτική πλειοψηφία τα κοινοβούλια της Βρετανίας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και έπεται της Γαλλίας ενώ η ΕΕ αρχίζει να κινείται δυναμικά εναντίον των εβραϊκών οικισμών.
Με την πολιτική που ακολουθεί, η ισραηλινή κυβέρνηση αυτοπαγιδεύεται και στο θέμα των πυρηνικών του Ιράν. Η προθεσμία για εξεύρεση συμφωνίας ανάμεσα στην Τεχεράνη και τη Δύση εκπνέει αύριο Δευτέρα, αν και δεν αποκλείεται παράτασή της. Σε περίπτωση που επιτευχθεί συμφωνία, όπως όλα δείχνουν και επιθυμεί διακαώς ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, το Ισραήλ θα δυσαρεστηθεί διότι ζητεί την πλήρη κατάργηση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί.
ΕΡΕΥΝΑ
Δυτικοί τζιχαντιστές από οικογένειες χριστιανών ή αθέων
Υστερα από τον αποκεφαλισμό του πέμπτου δυτικού ομήρου από το Ισλαμικό Κράτος το περασμένο σαββατοκύριακο – του αμερικανού πρώην στρατιώτη και νυν εθελοντή ανθρωπιστικής οργάνωσης Πίτερ Κέισιγκ – οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης προσπαθούν να αναγνωρίσουν τους αποκεφαλιστές. Αυτή τη φορά ήταν πολλοί καθώς, εκτός από τον Κέισιγκ, το βίντεο που κυκλοφόρησε το Ισλαμικό Κράτος δείχνει και τον αποκεφαλισμό 18 στρατιωτών του Μπασάρ αλ Ασαντ από ισάριθμους τζιχαντιστές.
Μέχρι στιγμής έχουν αναγνωριστεί τέσσερις – δύο Γάλλοι και δύο Βρετανοί. Οσον αφορά τους Γάλλους, πρόκειται για τον 22χρονο Μαξίμ Οσάρ από τη Νορμανδία που ασπάστηκε το ισλάμ στα 17 του και τον 22χρονο Μικαέλ Ντος Σάντος από προάστιο του Παρισιού που επίσης ασπάστηκε το ισλάμ στην εφηβεία. Είναι δύο από τους 1.000 γάλλους τζιχαντιστές που πολεμούν στη Συρία και στο Ιράκ, από τους οποίους έχουν σκοτωθεί περίπου 50.
Το εντυπωσιακό με τους γάλλους τζιχαντιστές είναι ότι πολλοί γεννήθηκαν σε οικογένειες χριστιανών ή άθεων. Πρόσφατη έρευνα του γαλλικού ινστιτούτου CPDSI έδειξε ότι το 90% όσων υιοθέτησαν τον ακραίο ισλαμισμό έχουν γάλλους παππούδες και ότι το 80% προέρχεται από άθεες οικογένειες!
Ο ένας από τους βρετανούς αποκεφαλιστές που αναγνωρίστηκαν είναι ο 20χρονος Νάσερ Μουθάνα, φοιτητής Ιατρικής από το Κάρντιφ. Στο βίντεο στέκεται δίπλα στον έτερο Βρετανό, γνωστό ως «τζιχαντιστή Τζον». Ο «Τζον» πιστεύεται ότι κατάγεται από το Λονδίνο και ότι η ταυτότητά του είναι γνωστή στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες αλλά για δικούς τους, άγνωστους λόγους δεν την αποκαλύπτουν. Ο «τζιχαντιστής Τζον» εμφανίστηκε και στους αποκεφαλισμούς των Βρετανών Αλαν Χένινγκ και Ντέιβιντ Χέινς καθώς και των αμερικανών δημοσιογράφων Τζέιμς Φόλεϊ και Στίβεν Σότλοφ.

Πέτρες και νεανική οργή

Πρώτη Ιντιφάντα
Ανοιξε ο δρόμος για το Οσλο
Η Πρώτη Ιντιφάντα (1987-1991) ήταν μια αυθόρμητη, λαϊκή εξέγερση που ξέσπασε με αφορμή τον θάνατο τεσσάρων Παλαιστινίων σε σύγκρουση την οποία προκάλεσε ισραηλινό στρατιωτικό όχημα. Οι Παλαιστίνιοι πετούσαν πέτρες στους ισραηλινούς στρατιώτες οι οποίοι τους απαντούσαν με πραγματικά πυρά. Υστερα από 1.200 αμάχους παλαιστίνιους νεκρούς και 100 Ισραηλινούς (συν 60 στρατιώτες), η Πρώτη Ιντιφάντα άνοιξε τον δρόμο για τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Οσλο που υπογράφηκαν το 1993.
Δεύτερη Ιντιφάντα
«Ανήκει
στο Ισραήλ»
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2000, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν επισκέφθηκε το Ορος του Ναού και δήλωσε προκλητικά ότι «ανήκει στο Ισραήλ». Αυτό υπήρξε η αφορμή της Δεύτερης Ιντιφάντας (2000-2005) που χαρακτηρίστηκε από τις επιθέσεις αυτοκτονίας Παλαιστινίων. Ως απάντηση ο Σαρόν διέταξε στρατιωτική εισβολή στα κατεχόμενα, μαζικές συλλήψεις και κατεδαφίσεις σπιτιών ενώ ξεκίνησε και την ανέγερση του τείχους που περιβάλλει τα παλαιστινιακά εδάφη. Σκοτώθηκαν 3.200 Παλαιστίνιοι και 950 Ισραηλινοί.

Αβιράμα Γκολάν
«Διανύουμε εποχή απελπισίας και από τις δύο πλευρές»

«Αν βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα ιντιφάντα; Υστερα από δυο ιντιφάντες, όποτε αρχίζει να σκοτώνεται κόσμος, λέμε ότι ξεσπάει η τρίτη. Αλλά αν κοιτάξουμε καλύτερα σήμερα, θα δούμε ότι διανύουμε μια εποχή απελπισίας και από τις δύο πλευρές»
λέει στο «Βήμα» η Αβιράμα Γκολάν, συγγραφέας και δημοσιογράφος από το Ισραήλ.
«Οι μετριοπαθείς Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι που πραγματικά προσπαθούσαν επί χρόνια για την ειρήνη, ιδίως την περίοδο του Οσλο, έχουν χάσει κάθε ελπίδα για δυο λόγους. Πρώτον, η ατμόσφαιρα στη Μέση Ανατολή είναι πιο θρησκευτική και φανατισμένη από ποτέ και δεύτερον, η παρούσα ισραηλινή κυβέρνηση είναι η πιο εθνικιστική και αντι-ειρηνική στην ιστορία του Ισραήλ».
Η κυρία Γκολάν λέει ότι αναγνωρίζει τις απερίσκεπτες ενέργειες των Παλαιστινίων, όπως και το ακραίο ισλαμιστικό κίνημα, «αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω την ισραηλινή πολιτική. Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι είναι η μοναδική δημοκρατία στη Μέση Ανατολή και ότι έχει τον ισχυρότερο στρατό στην περιοχή. Αυτό όμως σημαίνει ότι πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τη σύγκρουση με τους Παλαιστινίους».
Η ισραηλινή δημοσιογράφος και συγγραφέας παραλληλίζει την κυβέρνηση Νετανιάχου με τη χούντα στην Ελλάδα το 1967-74: «Εχει εθνικιστική ρητορική, μας λέει ότι το Ισραήλ είναι θύμα του παγκόσμιου ισλαμισμού, αναφέρεται στους κινδύνους που περιβάλλουν το Ισραήλ – από τη Γάζα, τον Λίβανο, το Ιράν… Δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη για την ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση αλλά κατηγορεί τον Μαχμούντ Αμπάς. Την ίδια στιγμή όμως, πρώτον, δεν σταματάει τα φανατικά εβραϊκά στοιχεία στην Ιερουσαλήμ που επιθυμούν να χτίσουν τον Τρίτο Ναό στο Ορος του Ναού θέτοντας σε κίνδυνο ολόκληρη την περιοχή. Και δεύτερον, συνεχίζει να ανεγείρει οικισμούς στα κατεχόμενα εδάφη, το οποίο αποτελεί κόκκινο πανί για τους Παλαιστινίους».
«Ο Νετανιάχου μας λέει ουσιαστικά ότι δεν θα υπάρξει ποτέ συμφωνία, ότι θα ζούμε σε αιώνια σύγκρουση. Η ισραηλινή ιθαγένεια ταυτίζεται σήμερα όλο και περισσότερο με την εβραϊκή θρησκεία. Ο Νετανιάχου είναι επικίνδυνος για το Ισραήλ». Πριν από 100 χρόνια, όταν ξεκίνησε ο σιωνισμός, και πριν από 64 χρόνια, όταν δημιουργήθηκε το κράτος του Ισραήλ, «η ιδέα ήταν ότι θα ήμασταν ένα σύγχρονο, κοσμικό κράτος».
Τα τρία τελευταία χρόνια όμως ο Νετανιάχου ενίσχυσε «όλες τις φανατικές θρησκευτικές τάσεις που δεν είχαν καμία νομιμοποίηση στο Ισραήλ – υπήρχαν πάντα, αλλά υπέβοσκαν -, το οποίο είναι επικίνδυνο για την ίδια την ύπαρξη του Ισραήλ. Ο Νετανιάχου όχι μόνο τις έφερε στην επιφάνεια αλλά και τις αφήνει να κυβερνούν τη χώρα. Σήμερα αποτελούν μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού – αναφέρομαι στον υπουργό Οικονομίας Ναφτάλι Μπένετ. Ποτέ στην ιστορία του κράτους του Ισραήλ δεν δίνονταν τόσα χρήματα στους εβραϊκούς οικισμούς και σε αυτή την πλευρά της πολιτικής. Εκατομμύρια δολάρια επενδύονται στους οικισμούς και στις δυνάμεις ασφαλείας».
«Η κατάσταση δεν υπήρξε ποτέ χειρότερη» προσθέτει. «Δεν έχουμε ελπίδα, δεν βλέπουμε κανένα μέλλον. Επί χρόνια πιστεύαμε ότι «μετά από αυτό τον πόλεμο, θα ακολουθήσει η ειρηνευτική συμφωνία». Υστερα από τον τελευταίο πόλεμο στη Γάζα το καλοκαίρι, πολλοί νέοι δήλωναν «Θα φύγουμε από τη χώρα, δεν βλέπουμε μέλλον για τα παιδιά μας». Εχουμε κρίση στο Ισραήλ: είναι κρίση ελπίδας. Η κυβέρνηση αυτή ψηφίζει νέους νόμους καθημερινά, όλο και πιο ρατσιστικούς».
«Το Ισραήλ μοιάζει μια ισχυρή χώρα με ανθηρή οικονομία και υψηλή τεχνολογία, όμως από την άλλη πλευρά του φεγγαριού υπάρχει η σκιά: η απώλεια της ελπίδας. Θυμάμαι όλους τους πολέμους – του ’66, του ’67, του ’68, του ’73, Λίβανος, Γάζα, ιντιφάντες. Ποτέ στη ζωή μου δεν συνάντησα αυτό το συναίσθημα της ανυπαρξίας κάθε ελπίδας για το μέλλον».
Οι επόμενες εκλογές στο Ισραήλ είναι σε τρία χρόνια. Η κυρία Γκολάν όμως δεν αποκλείει να προκηρύξει ο Νετανιάχου πρόωρες το 2015. «Κάθε φορά που υπάρχει μια κρίση, πραγματοποιούμε πρόωρες εκλογές – και εκλέγουμε τους ίδιους και τους ίδιους. Δυστυχώς η πολιτική του φόβου που ασκεί το σύστημα Νετανιάχου κάνει τον κόσμο να ανησυχεί. Ο Νετανιάχου λέει ότι όλοι μας μισούν επειδή είμαστε εβραίοι: πρόκειται για την άλλη πλευρά του αντισημιτισμού. Με κάτι τέτοια όμως δεν έχουμε καμία ελπίδα να γίνουμε κανονική χώρα. Ο κόσμος δεν μας μισεί επειδή είμαστε εβραίοι αλλά ανησυχεί επειδή το Ισραήλ είναι επί χρόνια αρνητής της ειρήνης και λόγω της κατοχής. Επί πόσα χρόνια μπορείς να συνεχίζεις την κατοχή χωρίς να θεωρηθείς ο κακός της περιοχής;».
«Οταν ο κόσμος φοβάται, γίνεται πιο δεξιός. Στις επόμενες εκλογές μπορεί να μην ψηφίσει τον Νετανιάχου αλλά κάποιον ακροδεξιό. Δεν έχω χάσει τελείως την ελπίδα αλλά δεν είμαι και πολύ αισιόδοξη» καταλήγει.


ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
  • Πάσχα στο χωριό; Κατά την τακτική ενημέρωση για την πανδημία, η κυρία Κοτανίδου εξέφρασε την ελπίδα ότι φέτος το Πάσχα ίσως να... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
  • Ταπεινά τσιπς αντί για χαβιάρι… Οι προμήθειες στη βίλα καταστράφηκαν από τις διακοπές ρεύματος και η snob, κακομαθημένη οικοδέσποινα αναγκάστηκε, για να χορτάσει την...
Helios Kiosk