Τα «ποντίκια», το «γουρούνι» και η πρωσική αρκούδα

Στη γλώσσα της οικονομίας με τον όρο MICE (Meetings, Incentives, Conferences, Exibitions), που κάνει λογοπαίγνιο

Τα «ποντίκια», το «γουρούνι» και η πρωσική αρκούδα | tovima.gr

Στη γλώσσα της οικονομίας με τον όρο MICE (Meetings, Incentives, Conferences, Exibitions), που κάνει λογοπαίγνιο με τη λέξη «ποντίκια», εννοούνται οι πόλεις που συγκεντρώνουν πλήθος εκθέσεων, συνεδρίων και επιχειρηματικών συναντήσεων.

Στην χρηματοπιστωτική αγορά η λέξη PIIGS (Portugal, Italy, Ireland, Greece, Spain) «φωτογραφίζει» τις νεόπτωχες χώρες της Ευρωζώνης και σημαίνει, παράλληλα, «γουρούνια».

Στους συμβολισμούς της ιστορίας, η αρκούδα δεν είναι μόνο το σύμβολο της Ρωσίας, αλλά και της ιστορικής πρωτεύουσας της Πρωσίας και, σήμερα, της Γερμανίας, δηλαδή του Βερολίνου.

Το Βερολίνο αυτές τις ημέρες φιλοξενεί στο εκθεσιακό κέντρο, MESSE μία από τις μεγαλύτερες εκθέσεις ηλεκτρονικών ˙ την IFA. Το 2011 η IFA έγραψε στο «κοντέρ» της 238.000 επισκέπτες και 1.440 εκθέτες, ενώ η διοργανώτρια εταιρία, MESSE BERLIN πραγματοποίησε συνολικά 94 εκθέσεις και 438 συνέδρια, κάνοντας τζίρο 182 εκατ. ευρώ.

Τα ξενοδοχεία της πόλης είναι ασφυκτικά γεμάτα, δωμάτια δεν υπάρχουν, τα εστιατόρια και οι εταιρίες μίσθωσης αυτοκινήτων μετά οδηγού (μία αγορά που παραμένει κλειστή στην Ελλάδα) κάνουν χρυσές δουλειές, ενώ τα τρένα είναι γεμάτα επισκέπτες.

Η πόλη κατακλύζεται από λάτρεις της τεχνολογίας και εκπροσώπους του επιχειρηματικού κόσμου που έρχονται να θαυμάσουν και να πάρουν ιδέες από τις τεχνολογικές καινοτομίες, αλλά και να κλείσουν δουλειές, παρόλη την ψύχρα και τα γερμανικά πρωτοβρόχια.

Σύμφωνα με τον αρμόδιο οργανισμό του Βερολίνου, το 2011 ο κύκλος εργασιών της πόλης από τον τουρισμό και τα συνέδρια έφτασε τα 10,3 δισ. ευρώ, δηλαδή κάτι λιγότερο από τα «τροϊκανά» μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ.

Το 2011 στον τουρισμό και τα συνέδρια του Βερολίνου δούλεψαν 275.500 άνθρωποι, ενώ ο αριθμός των επισκεπτών έφτασε τα 22,4 εκατομμύρια άτομα, οδηγώντας τη γερμανική πρωτεύουσα στην τρίτη θέση στην Ευρώπη, μετά το Λονδίνο και το Παρίσι. Και κάπως έτσι καλύπτεται το οικονομικό χάσμα μεταξύ των δύο Γερμανιών, στην άλλοτε διχοτομημένη πόλη.

Αναπόφευκτα, όμως, στο μάτι του έλληνα παρατηρητή έρχονται και οι συγκρίσεις με τα καθ’ ημάς.

Η Αθήνα εξοβελίζεται ως τουριστικός και συνεδριακός προορισμός, οι αφίξεις μειώνονται, τα ξενοδοχεία αδειάζουν, η πόλη έχει πια κακό όνομα και τον χειμώνα θα χάσει τουλάχιστον 59 διεθνείς πτήσεις ανά εβδομάδα.

Παρόμοια η κατάσταση στη Σαλονίκη και την υπόλοιπη Ελλάδα, όπου τα διεθνή εκθεσιακά γεγονότα και τα συνέδρια λιγοστεύουν και συρρικνώνονται και μαζί τους σταματούν ή μειώνονται οι πτήσεις εξωτερικού. Η χώρα μας οδηγείται σε εποχική απομόνωση για να βράσει στο μόνη της στο ζουμί της, εν όψει νέου κύματος λιτότητας.

Τις επόμενες ημέρες και για μία ακόμη χρονιά, η κυβερνητική αποστολή θα «ανέβει» στη Θεσσαλονίκη για να θυμηθεί την διαχρονικά και διακομματικά ξεχασμένη εκθεσιακή πολιτική της χώρας, εξαγγέλλοντας την εκ νέου συγχώνευση της ΔΕΘ με την HELEXPO, οι οποίες είχαν διασπαστεί το 1999, με στόχο την ιδιωτικοποίηση της δεύτερης.

Φυσικά, επενδυτής – όπως η MESSE BERLIN – δεν βρέθηκε ποτέ, αφού ουδέποτε αποσαφηνίστηκαν οι όροι και οι προϋποθέσεις για την ένταξη ενός στρατηγικού εταίρου στην εταιρία, με στόχο την διεθνοποίησή της και την επανένταξη της Ελλάδας στην διεθνή αγορά των «MICE».

Αντίθετα, η αναβλητικότητα συνάντησε την μικροπολιτική και την ασχετοσύνη, δημιουργώντας ανεκπλήρωτες εξαγγελίες και υποσχέσεις, που κανείς δεν κατάφερε να τηρήσει.

Πίσω στην πρωτεύουσα, για ένα ακόμη Φθινόπωρο ο λαμπρός σταθμός Πελοποννήσου, που άνοιξε το 1889 κι έκλεισε το 2005, θα βρίσκεται σφραγισμένος και παραδομένος στη φθορά γύρω από ένα γιαπί, ξεχασμένο στην αδράνεια, που κανένας δεν ξέρει τι θα απογίνει.

Την ίδια στιγμή, στο Βερολίνο ο παλιός σταθμός του Αμβούργου, που έχει πάψει να εξυπηρετεί συγκοινωνιακές ανάγκες από το 1884 και άλλαξε χρήσεις, αποτελεί σήμερα έναν από τους καλύτερους και πιο «φρέσκους» χώρους τέχνης που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Δύο πανέμορφοι σταθμοί χωρίς τρένα σε απόσταση 2.500 χιλιομέτρων ο ένας από τον άλλον ομολογούν την αμείλικτη πραγματικότητα: Η έως το 1990 κατά το ήμισυ κομμουνιστική, πρωσική «αρκούδα» πιάνει τα «ποντίκια» και χορταίνει.

Και το έως πρότινος, ανυποψίαστο ελληνικό «γουρούνι» ξεμένει από ψέματα και δείχνει σιωπηρό και ταπεινωμένο τη γύμνια του.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk