Εύκολα ακούσματα, οικολογικές ανησυχίες στα χρώματα της μόδας, λευκά ανδρικά κοστούμια, κοκτέιλ ντακίρι, νεροτσουλήθρες και καμπριολέ. Ενα θέρος σαν όλα τα άλλα που αναζητεί την ανανέωση μέσα στα πλαίσια του νεοελληνικού ορθολογισμού…
Το ελληνικό καλοκαίρι κατ’ αρχήν δεν χρειάζεται τάσεις για να αναδείξει τη σαγήνη του. Θα παραμένει πάντα υπέροχο σαν ένα παζλ από καρτ ποστάλ για τους τουρίστες, σαν μια διαφημιστική κλασική καμπάνια του ΕΟΤ. Ανατολή στο Σούνιο, δύση στη Σαντορίνη, ήχος και φως στην Ακρόπολη, ούζο με μεζέ σε καρό τραπεζομάντιλο και η απαραίτητη Σουηδέζα στη Ρόδο. Αυτά και πολλά άλλα που συνδέονται με ήλιο, θάλασσα, ρετσίνα, μουσακά (τελευταία κατεψυγμένος με το μέτρο στις γραφικές ταβερνούλες για να μπορεί να ξαποσταίνει και η ιδιοκτήτρια). Αυτάρκης η Ελλάδα με τα αρχαία της, τα νέα της, τα ωραία της και τα ρέιβ της σαν μια χωριάτικη σαλάτα, σαν ένα μπριάμ με απ’ όλα τα καλά του θερμοκηπίου οδεύει προς τον 21ον αιώνα με διαπλεκόμενα συμφέροντα, τηλεοπτικούς πλουραλισμούς και μια νέα κοινωνία των ελαφρών media που καταδυναστεύει και δυστυχώς οριοθετεί για πολλούς τις τάσεις της εκάστοτε σεζόν. Μοντέλα, μόδιστροι, τραγουδιστές, κομπάρσοι και τηλεπαρουσιαστές ιταλικής ραφής σε εικονογραφημένα στιγμιότυπα δίνουν απλόχερα το καλτ κάλλος και περνούν το στίγμα μιας κολασμένης εποχής που οι Γάλλοι ονομάζουν mal de siecle και εμείς το λέμε τέλος εποχής…
Οι πλύσεις εγκεφάλου περί του εγχωρίου κοσμοπολιτισμού της Μυκόνου διαχέονται στις κάσκες των «Beauty hair salons» ως ατμός και φτάνουν στην αναμονή του προθαλάμου του οδοντιάτρου πριν από το σφράγισμα, εκεί που χαίρονται οι λαθραναγνώστες… Πόσους όμως αφορά το νέο λουκ της Ζέτας Λογοθέτη, οι αθλητικές φόρμες της Αννίτας Ναθαναήλ και το νάιτ κλάμπινγκ της Τάριας Μπούρα; Πόσοι μπορούν να παρακολουθήσουν άνευ νεολογικού λεξικού τη διάλεκτο της Σελάνας Βροντή; Ευτυχώς πολλοί. Εδώ ακριβώς υπεισέρχεται το δίλημμα ή τρίλημμα ενός συντάκτη που αναζητεί τη χρυσή τομή στους πεζόδρομους των Αθηνών, στα διασκεδαστήρια της παραλιακής οδού, στα μπαρ του συρμού, στο «Ηρώδειο» της Σιλβί Γκιλέμ και στην Επίδαυρο του «Οιδίποδα Τύραννου».
Μεγάλη η τυραννία της επιλογής. Το Θησείο και η οδός Ηρακλειδών σφύζει από ρέκτες της υπαίθριας εκτόνωσης. Ποιοι είναι, τι φορούν, τι ακούν, τι αυτοκίνητο οδηγούν; Είναι διατεθειμένοι όλοι αυτοί να αλλάξουν τις συνήθειές τους για να μην ξεπεραστούν αφού οι τάσεις των θερινών μηνών ανατρέπουν εν μέρει τις τακτοποιημένες προτιμήσεις τους;
Και αυτοί που χρόνια τώρα ζουν με το μεγάλο όραμα του μυκονιάτικου κοσμοπολιτισμού είναι πρόθυμοι να επισκεφθούν την Κύθνο ή την Τήνο που συμφώνως με τον ταξιδιωτικό πράκτορα του Travel Plan βρίσκονται φέτος σε σημαντική άνοδο; (για να μπούμε με τρόπο και στο κυρίως θέμα). Η Κύθνος λοιπόν. Ποιος θα το πίστευε. Με τη χώρα της τη Μεσσαριά και τη Βασιλική μετά τρούλου εκκλησία της Αγίας Τριάδος, την παλαιότερη της νήσου. Με τα κυκλαδίτικα πανηγύρια της: του Αϊ-Λια στις 20 Ιουλίου εις το βουνό ψηλά εκεί και της Παναγίας της Νικούς τον Δεκαπενταύγουστο με μενού ντομάτες γεμιστές και ψητό κρέας. Επιστροφή στην Ορθοδοξία. Είναι και αυτό μια από τις τάσεις των τελευταίων ετών. Για περισσότερες πληροφορίες στον πλησιέστερο ταξιδιωτικό σας πράκτορα. Την Τήνο πολλοί την γνωρίζουν κινηματογραφικώς από το μνημειώδες μελό «Το θαύμα της Μεγαλόχαρης» και από τις συνεντεύξεις της Αννας Φόνσου στις τηλεοπτικές εκπομπές. Ανευ ίχνους ασέβειας αυτό το τρίτο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων εκτός από την κατανυκτική διάθεση που ξυπνά σε κάθε καλό χριστιανό μπορεί να προσφέρει και θείες διακοπές. Δεν θα εξετάσουμε διεξοδικώς τη νυχτερινή ζωή, αλλά θα παραμείνουμε στις καλλονές των χωριών όπως ο Πύργος, με το σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά, τα δύο σπήλαια, το μοναστήρι της Αγίας Ξένης. Ενα άλλο ενδιαφέρον πεδινό χωριό είναι η Στενή, με ένα από τα ωραιότερα μοναστήρια της Ελλάδας, το μοναστήρι του Κεχροβουνίου. Οπως συστήσει και ο ειδικός περί αμαξωμάτων κύριος Καββαθάς περιηγηθείτε όλο το νησί με Βιτάρα και την επιγραφή «Ι love Megalohari» και αφεθείτε σε αυτόν τον ήπιο πρωτογονισμό ακούγοντας «Easy listening» ή εύκολα ακούσματα στο κασετόφωνό σας. Τι είναι όμως το Eyasy listening; Τα ξένα έντυπα άρχισαν να το αναλύουν εδώ και μήνες με πολυσέλιδα αφιερώματα, μνημονεύοντας τη δοξασμένη δεκαετία του ’50. Μέσα στα πλαίσια ενός καλοκαιριού που θέλει να χαρακτηρίζεται λάιτ σαν το παγωτό ξυλάκι με 0% λιπαρά και χωρίς ζάχαρη, η εύκολη μουσική για σουπερμάρκετ έρχεται με τις σερενάτες της να μας θυμίσει τους φοίνικες, τις πισίνες σε σχήμα νεφραμιάς, τα τσιγάρα μεντόλ και τις χαβάγιες του Ζοζέφ Κορινθίου. Το είδος αυτό ονομάζεται και λάουντζ, δηλαδή σκοποί για λόμπι ξενοδοχείου. Μελετώντας τη φιλοσοφία του «λάουντζινγκ» συμπληρώνουμε την ειδυλλιακή εικόνα με μικρά μαύρα δαντελένια φορεματάκια του Γκούτσι, με τραπέζια φορμάικα και κοκτέιλ ντακίρι. Χαμογελάμε ειρωνικά γιατί πώς νατο κάνουμε; ζούμε στο 1996 και όλα αυτά μας φαίνονται πλαστικά και επίπλαστα. Και όμως υπάρχει μια δόση αλήθειας.
Στον πεζόδρομο της Χάρητος, εκεί όπου συνωστίζονται προχωρημένοι καθηγητές του πανεπιστημίου, μπαλαρίνες της Λυρικής, τεχνοκράτες ειδικευμένοι στην acid jazz και καταραμένοι της γενιάς του ’70, συναντάμε τον κύριο Δημήτρη Σαΐτα, γνωστό ιδιοκτήτη επιτυχημένων μπαρ, ο οποίος μας πληροφορεί για του λόγου το αληθές. «Παρατηρείτε καμία αλλαγή στις προτιμήσεις του κοινού; Παραμένουν κραταιά ποτά το ουίσκι, η βότκα, η μπίρα;». Ο κύριος Σαΐτας απαντά: «Διακρίνω μια προτίμηση του κόσμου στα φρόζεν ντακίρι με φρούτα που μπαίνουν στο σέικερ και έχουν την υφή του σορμπέ. Μεγάλη ζήτηση επίσης έχουν οι μαργαρίτες και το Juncle Juice καθώς και η New Castle Brown ale μπίρα που παράγεται από τον κορμό ενός δέντρου και είναι λιγότερο ανθρακούχα και περισσότερο γλυκιά». Στην οδό Χάρητος ο Τζορτζ Μάικλ τραγουδά χαμηλόφωνα το «Jesus as a child». Η φιλοσοφία του easy listening έφτασε δόξα τω Θεώ και στην Ελλάδα. Παίρνοντας τον δρόμο για την παραλία και ξεφυλλίζοντας το τελευταίο βρετανικό Vogue με εξώφυλλο μια μαυρισμένη από φυσικού της Ναόμι Κάμπελ διαβάζουμε τον πηχυαίο τίτλο: «Επιστροφή στα μπικίνι». Εορτάζοντας το 1996 50 έτη από την εμφάνιση αυτού του ευχάριστου μπανιερού αναρωτιόμαστε γιατί επιστρέφει το μπικίνι αφού δεν αναχώρησε στη λήθη ποτέ. «Σε φωτεινά χρώματα, εμπριμέ και ντεσέν ζώων το ντε πιες μαγιό κερδίζει στον διαγωνισμό σαν το πιο σέξι “κοστούμι” στην παραλία», επεξηγούν τα γυναικεία έντυπα. Ο φολκλορικός ήρωας της διπλανής πίστας άδει τον πλέον πρόσφατο εθνικό ύμνο της αγγειοπλαστικής. Είναι ο σούπερ σταρ της επικρατείας Νότης Σφακιανάκης θέλουμε δεν θέλουμε και το νέο του σουξέ «Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό». Στο Bio – Bio ένα άλλο νεόκοπο είδωλο, ο Γιώργος Μαζωνάκης, ενδεδυμένος τρέντι σκορπά ρίγη συγκίνησης στους νεαρούς εφοπλιστές των πρώτων τραπεζιών. Κάποιος υποψιασμένος ζητά από το γκαρσόνι «Cachaca», το εθνικό ποτό της Βραζιλίας που δοκίμασε στον «Κίτρινο Σκίουρο», ένα μπαρ – εστιατόριο στο Δάσος Συγγρού. Είναι και αυτό μια από τις καλοκαιρινές καινοτομίες σαν τις νεροτσουλήθρες στη Μύκονο, τη Βίκυ Κουλιανού στην επιθεώρηση της λεωφόρου Αλεξάνδρας, τις μπλε ελεκτρίκ σκιές στα μάτια, τις ανδρικές σαγιονάρες και την τελευταία ταινία του Ρόμπερτ Ρέντφορντ και της Μισέλ Πφάιφερ που θα δούμε σε πρώτη θερινή προβολή. Ο Ελβις Κοστέλο, ο Λου Ριντ και ο Ντέιβιντ Μπάουι, τα μπαλέτα της Αργεντινής, ο Μπρέγκοβιτς και ο Σακαμότο. «Καλά Χριστούγεννα, κύριε Λόρενς»… μέσα σε ένα ελληνικό καλοκαίρι διεθνών τάσεων και ακουσμάτων που δεν χρειάζεται πολλά για να αναδείξει τη σαγήνη του. Και μην το ξεχνάμε. Εχουμε και μια Ολυμπιάδα.
ΜΑΤΙΛΝΤΑ ΠΑΠΠΑ
Διευθύντρια μόδας
του περιοδικού «Marie-Claire»:
Το ΤΟΡ 10 της καλοκαιρινής γυναικείας εμφάνισης
1 Εντονα χρώματα: με έμφαση στο πορτοκαλί και στα όξινα, κίτρινα και πράσινα.
2. Χαμηλόμεσα στενά παντελόνια. Αν δεν το επιτρέπει η σιλουέτα, μια ζώνη που πέφτει χαμηλά στην περιφέρεια πάνω από φούστα ή φόρεμα.
3 Φορέματα σεμιζιέ και εφαρμοστά πουκάμισα.
4 Μακριά λεπτή σιλουέτα με φορέματα από ζέρσεϊ ύφασμα που φτάνουν στον αστράγαλο με ανοίγματα στο πλάι, σε μινιμαλιστικές πάντα γραμμές.
5 Λευκά ρούχα: μια δυνατή παρουσία στη σύγχρονη πολυτέλεια.
6 Δαντέλα: σε απλά σχέδια (φορέματα, τυνίκ και πουκάμισα).
7 Αξεσουάρ: ίσια πέδιλα και σανδάλια κατά προτίμηση από δέρμα φιδιού ή γόβες με τετράγωνη μύτη.
8 Τσάντες σε σχήμα παραλληλόγραμμο με μακρύ χερούλι που κρέμεται από τον ώμο. Ζώνες από δέρμα ή αλυσίδα που αγκαλιάζουν χαμηλά τη μέση.
9 Το μακιγιάζ φυσικό με μια γυαλάδα στο πρόσωπο που ταιριάζει απόλυτα με τα έντονα χρώματα των ρούχων. Το στιλ επίσης της δεκαετίας του ’70 με σκιές στα βλέφαρα και όλες τις αποχρώσεις του μπλε.
10 Μαλλιά: Ισια μακριά και περιποιημένα όπως και αλογοουρές πιασμένες από ψηλά.
Το ΤΟΡ 10 ενός νέου
(23 ετών) της Νεωτέρας Ελλάδος
1 Ο Σχοινιάς εκεί όπου η Ελλάδα παίζει το δικό της «Baywatch».
2 Τα hot πιπίνια πακέτο με τις άσπρες μπότες του.
3 Η αποφυγή των μπλόκων για αλκοτέστ στην παραλιακή μετά τη βραδινή έξοδο.
4 Το wonderbra ιδίως αυτό το καλοκαίρι όπου όλα θα βγουν στη φόρα.
5 Τα Aqua-Aerobics η τελευταία μόδα της αεροβικής.
6 Δυστυχώς ή ευτυχώς τα «Ελληνικάδικα» που και αυτό το καλοκαίρι θα είναι στα πάνω τους.
7 Τα ασφυκτικά κολλητά μπλουζάκια για άνδρες που «τους παίρνει».
8 Τα καρό παντελόνια σαν τον Καραμανλή στο γκολφ της Γλυφάδας.
9 Τα γυαλιά ηλίου που μας θυμίζουν Starwars.
10 Τα βινίλ μαγιό στα ανάλογα κορμιά.
