Στους γεωπολιτικά ταραγμένους καιρούς που ζούμε, έχω την αίσθηση ότι το δυσκολότερο επάγγελμα της εποχής είναι να είναι κανείς διπλωμάτης και να προσπαθεί να προβλέψει «τι τέξεται η επιούσα» ώστε να μπορεί να συμβουλεύσει σωστά την κυβέρνηση για την οποία δουλεύει.

Το επισημαίνω γιατί μου μεταφέρθηκαν τα πολλαπλά κρίσιμα διλήμματα ενώπιον των οποίων βρέθηκε τις τελευταίες ημέρες η ελληνική διπλωματία. Χαρακτηριστική είναι ως προς αυτό η πολύ δύσκολη ισορροπία που τηρήθηκε από την Αθήνα στο ζήτημα της Βενεζουέλας, καθώς επιθυμία της ελληνικής πλευράς ήταν να μην ταυτιστεί ούτε με τον δικτάτορα Μαδούρο ούτε με την παραβίαση του διεθνούς δικαίου που συνιστούσε η απαγωγή του από τις ειδικές δυνάμεις που έστειλε ο Ντόναλντ Τραμπ στο παλάτι Miraflores του Καράκας. Ετσι την αρχική δήλωση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ήρθε να συμπληρώσει ο εκπρόσωπος της χώρας στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Το επόμενο δίλημμα ήταν στο ζήτημα της Γροιλανδίας που επιλέχθηκε να εκφραστεί η διαφωνία της Αθήνας με τους αμερικανικούς σχεδιασμούς με τη συμφωνία του Πρωθυπουργού στη δήλωση που έκαναν νωρίτερα επτά ευρωπαίοι ηγέτες. Ενδιαφέρον είχε επίσης και η στάση που τήρησε η Αθήνα στη σύναξη της Συμμαχίας των Προθύμων στο Παρίσι.

Ο Πρωθυπουργός ήταν εκεί και είπε «ναι» στις εγγυήσεις ασφαλείας για τη μεταπολεμική Ουκρανία αλλά ταυτοχρόνως ξεκαθάρισε ότι δεν συζητά ελληνική συμμετοχή επί του πεδίου, παρά μόνον ίσως σε κάποιου είδους… θαλάσσια επιτήρηση. Με συγχωρείτε, αλλά αυτή την εποχή δεν θα ήθελα να είμαι… ούτε ψύλλος στον κόρφο των (Ελλήνων και όχι μόνο) διπλωματών.

Οι «δεξαμενές» της Καρυστιανού

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις «δεξαμενές» από τις οποίες θα αντλήσει πιθανές ψήφους το υπό σχεδιασμό κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Συνεργάτης μου που ταξίδεψε κατά τη διάρκεια των γιορτών στη Βόρεια Ελλάδα και συνομίλησε με δεκάδες πολίτες, με ενημέρωσε ότι το κύμα συμπαράστασης που καταγράφεται υπέρ του εγχειρήματος είναι εξαιρετικά δυναμικό και προέρχεται κυρίως από τον χώρο της λαϊκής και άκρας Δεξιάς, δηλαδή από ψηφοφόρους της Ελληνικής Λύσης και της Νίκης. Αυτοί άλλωστε «χτυπάνε» υψηλά ποσοστά στη Μακεδονία.

Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι εντοπίζεται και οριζόντια τάση: κοινός παρονομαστής το «αντισύστημα», η ταύτιση με κάτι «νέο», η αντίδραση στα παλαιά κόμματα και στους «υπευθύνους της διαφθοράς και της διαπλοκής». Αρα κάποια… χτυπάει την πόρτα και της Ζωής Κωνσταντοπούλου αλλά και των πιο ριζοσπαστικών στοιχείων που έχουν απομείνει στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά για να μη νομίσετε ότι ο συνεργάτης μου έκανε εικασίες, επικαλούμαι και τη δημοσκόπηση της GPO που δημοσίευσαν την Παρασκευή τα «ΝΕΑ» και δείχνει προσέλκυση ψηφοφόρων από όλους τους χώρους.

Πιο θετικοί είναι οι ψηφοφόροι της Νίκης (63,4% δηλώνουν ότι είναι πολύ και αρκετά πιθανό να ψηφίσουν το κόμμα Καρυστιανού), της Πλεύσης (52,6%), της ΕλΛυ (37,1%), του ΣΥΡΙΖΑ (26,8%) και του ΚΚΕ (25%). Στον αντίποδα, χαμηλότερες εισροές μπορεί να προσδοκά από το ΠαΣοΚ (15,8%) και τη ΝΔ (10%). Εκείνο που συμπεραίνω από όλα αυτά είναι ότι η πρωτοβουλία Καρυστιανού ταράζει τα πολιτικά ύδατα. Την ένταση της ταραχής, όμως, θα τη δούμε στις δημοσκοπήσεις που θα ακολουθήσουν την επίσημη αναγγελία του κόμματος που από όσο καταλαβαίνω δεν θα αργήσει.

***

«Πράσινη» εξόρμηση

Η Δυτική Μακεδονία βρίσκεται αυτές τις ημέρες στο επίκεντρο του ΠαΣοΚ, καθώς εκεί διεξάγεται η 10η περιφερειακή συνδιάσκεψη του κόμματος.

Μου μεταφέρουν ότι υπάρχει μεγάλη ικανοποίηση, καθώς οι οκτώ στους δέκα συμμετέχοντες στην εκδήλωση είναι εκτός κόμματος. Πρόκειται για επιχειρηματίες και νέους ανένταχτους κομματικά που δήλωσαν συμμετοχή καθώς ανησυχούν επειδή η περιοχή καταγράφει τρεις θλιβερές πρωτιές και εκπέμπει SOS. Από στοιχεία του ΟΟΣΑ που επικαλούνται οι «πράσινοι», η Δυτική Μακεδονία είναι πρώτη σε ανεργία, πρώτη σε μείωση πληθυσμού και πρώτη σε μείωση περιφερειακού ΑΕΠ στη χώρα.

Με βάση αυτή την κατάσταση, τα αγροτικά μπλόκα που στήθηκαν στην περιοχή ήταν από τα ισχυρότερα, γεγονός που γέννησε σε κάποια στελέχη φόβους μήπως ακουστούν ακραίες φωνές κατά τη διάρκεια της «πράσινης» περιοδείας. Μου λένε – και ελπίζω να μην είναι προϊόν ενέσεων ηθικού, όπως αυτές που συνηθίζουν να κάνουν μεταξύ τους οι κομματικοί επιτελείς όλων των αποχρώσεων – ότι «όλα πήγαν κατ’ ευχήν». Κι εδώ, η (δημοσκοπική) βελόνα θα δείξει…

***

Λάτρεις της λογοτεχνίας

Και μια και καταπιάστηκα με τα πασοκικά, να σας πληροφορήσω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας έλαβε ως δώρο στις εορτές από τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ Νίκο Ανδρουλάκη ένα μυθιστόρημα της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας.

Από την πλευρά του, ο ανώτατος πολιτειακός άρχων ανταπέδωσε το δώρο με ένα βιβλίο της κλασικής ελληνικής λογοτεχνίας. Αγαπημένα λογοτεχνικά είδη και για τους δυο, κάτι που, πέραν της τυπικής αβρότητας, υποδηλώνει και μια ένδειξη αμοιβαίου σεβασμού. Χρειάζεται στις ημέρες μας που πρυτανεύουν οι κραυγές και η τοξικότητα…

Τα σενάρια μετά τα μπλόκα

Το διαφαινόμενο τέλος στα αγροτικά μπλόκα δημιουργεί έδαφος για να καλλιεργηθεί κάθε είδους σεναριολογία για τις εξελίξεις του προσεχούς διαστήματος. Συνεργάτης μου, ο οποίος συνομιλεί συχνά με υπουργούς, μου μεταφέρει την άποψη ενός εξ αυτών που είναι η εξής: «Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να αλλάξει σκηνικό, έχει τρία χαρτιά: το πρώτο, να κάνει ευρύ και ουσιώδη ανασχηματισμό, το δεύτερο, να επιλέξει για διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος νέο πρόσωπο για να συμβολίσει μια καινούργια αρχή, και, το τρίτο, να προχωρήσει συναινετικά με τη στελέχωση των Ανεξάρτητων Αρχών που είναι σε εκκρεμότητα». Οπως προείπα, όλο αυτό δεν είναι παρά ένα από τα σενάρια που συζητούνται. Γι’ αυτό και εγώ περιορίζομαι να το σας το μεταφέρω. Και… αμαρτίαν ουκ έχω.

***

Δώρα «στο σφυρί» για κοινωφελείς σκοπούς

Ρολόγια χειρός και επιτραπέζια, μενταγιόν και περιδέραια, πίνακες ζωγραφικής, εικόνες και γκραβούρες, βάζα και συλλογές νομισμάτων, πλακέτες και διακοσμητικά, ξιφίδια και σημαίες. Αυτά είναι μερικά από τα εκατοντάδες δώρα που δέχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από ξένους και εγχώριους επισκέπτες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και τα μέλη της κυβέρνησης. Το επισημαίνω γιατί μαθαίνω ότι λίαν προσεχώς θα εκποιηθούν με βάση νομοθεσία του 2021 που χρειάστηκε να επικαιροποιηθεί πριν από λίγο καιρό για να μπορέσει να εφαρμοστεί. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ισχύουσα διάταξη του Νόμου 5249/2025, τα δώρα που λαμβάνουν οι αξιωματούχοι της Ελληνικής Πολιτείας «εκποιούνται, εφόσον δεν πρόκειται για αντικείμενα με ιδιαίτερη εθνική, ιστορική, πολιτιστική ή καλλιτεχνική αξία».

Οσο για τα ποσά τα οποία θα εισπραχθούν από την εκποίηση, προβλέπεται ότι «θα διατίθενται για κοινωφελείς σκοπούς». Τόσο η Προεδρία της Δημοκρατίας όσο και η Προεδρία της Κυβέρνησης έχουν, όπως προβλέπει ο νόμος, αναρτήσει στις ιστοσελίδες τους κατάλογο με τα δώρα που έχουν δεχθεί και αναμένεται το προσεχές διάστημα να βγουν προς εκποίηση.

Από μια ματιά που έριξε συνεργάτης μου στη λίστα, παρατήρησε ότι και τις δύο φορές που συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ο πρόεδρος της γείτονος Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έφερε μαζί του ως δώρα χειροποίητα κεραμικά βάζα.

Στην Προεδρία το πιο εντυπωσιακό δώρο που ξεχώρισε ήταν ένα σετ κοσμημάτων (κολιέ, σκουλαρίκια και δακτυλίδι) από σμαράγδια και λευκόχρυσο που προσέφερε στην Κατερίνα Σακελλαροπούλου ο πρίγκιπας-διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας. Ενώ ο τέως επίτροπος στην ΕΕ Μαργαρίτης Σχοινάς δώρισε την πρώτη ευρωπαϊκή σημαία που κυμάτισε στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης πλάι στην ελληνική.

Πληροφορούμαι, πάντως, ότι για τη δημοσιοποίηση των καταλόγων προηγήθηκε προσφυγή πολιτών στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία εξέδωσε σχετική γνωμοδότηση. Βλέπετε, στη χώρα μας η διαφάνεια δεν είναι αυτονόητη ακόμη και όταν υπάρχει νόμος που την προβλέπει.

***

Κρούσμα διαφθοράς ή «υβριδική επίθεση»; Με προβληματισμό αλλά και ιδιαίτερη προσοχή πληροφορούμαι ότι παρακολουθούν στην Αθήνα τη θύελλα που ξέσπασε στην Κύπρο με τη δημοσιοποίηση του βίντεο στο οποίο εμφανίζονται ο πρώην υπουργός Ενέργειας, ο διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου και ένας πολυπράγμων επιχειρηματίας και λίγο-πολύ εξηγούν σε «μαϊμού» επενδυτές τον τρόπο λειτουργίας ενός μηχανισμού παραχρηματοδότησης της πολιτικής καμπάνιας του Νίκου Χριστοδουλίδη το 2023.

Η Λευκωσία μίλησε για παραποιημένο οπτικοακουστικό υλικό και υβριδική επίθεση, δείχνοντας εμμέσως πλην σαφώς παρέμβαση ξένου δακτύλου με στόχο προφανώς την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης λίγες ημέρες μετά την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ και ενώ ο Χριστοδουλίδης έχει προσδέσει τη χώρα στο άρμα της Δύσης. Φυσικά, όταν μιλάμε για ξένο δάκτυλο προφανώς το μυαλό πάει είτε προς Ρωσία είτε προς Τουρκία μεριά.

Αρα είναι εύλογο ότι στην ελληνική πρωτεύουσα αναμένουν αναλυτικότερα στοιχεία. Διότι σε περίπτωση που ευσταθεί το κυπριακό σενάριο, τότε η Αθήνα θα πρέπει να σηκώσει τις άμυνές της. Από την άλλη πλευρά, δεν θα μπορούσα να μην παρατηρήσω ότι κάποιοι – γνωστοί και μη εξαιρετέοι – κύκλοι εν Ελλάδι σχεδόν πανηγύρισαν για το στραπάτσο του Χριστοδουλίδη. Κακίες…