Η ιστορική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για την καταδίκη της παρακρατικής ομάδας που χειριζόταν το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, ασφαλώς θα έχει και συνέχεια. Και όχι μόνο σε επίπεδο Δικαιοσύνης, η οποία παρέλαβε τα πρακτικά της δίκης και οφείλει τώρα να διερευνήσει ευθύνες και άλλων προσώπων στις παρακολουθήσεις. Και επιπλέον να πιστοποιήσει σειρά κακουργηματικών πράξεων, όπως κατασκοπεία, σύσταση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, κ.ά.
Τη συνέχεια απειλεί να δώσει ένας από τους καταδικασθέντες με 126 χρόνια φυλάκιση – ο ισραηλινός Ταλ Ντίλιαν. Ο άνθρωπος αυτός, ο οποίος είχε από καιρό προειδοποιήσει ότι δε θα ανεχθεί καταδίκη της συζύγου του, Σάρας Χάμου, διαπίστωσε ότι οι απειλές του δεν έπιασαν τόπο. Η Χάμου εισέπραξε και αυτή 126 χρόνια φυλάκιση και κατά συγχώνευση 8, τα οποία δεν εκτίει, επειδή η έφεση που υπέβαλαν οι συνήγοροί της, είχε ανασταλτικό αποτέλεσμα. Αλλά στη δίκη στο Εφετείο, τίποτε δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι μετά το πέρας της, θα εξακολουθεί να κυκλοφορεί ελεύθερη, όπως άλλωστε και ο σύζυγός της.
Ο Ταλ Ντίλιαν λοιπόν, που, όπως προαναφέρθηκε, είχε προειδοποιήσει να μην καταδικαστεί η Σάρα Χάμου, αλλά οι προειδοποιήσεις του δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα – και πώς να έχουν άλλωστε, οι δύο δικαστές που δίκασαν το σκάνδαλο των υποκλοπών, απέδειξαν ότι «υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα». Η ακεραιότητα, το ήθος και η επιστημονική τους επάρκεια δεν επέτρεψαν κανενός είδους παρέμβαση «άνωθεν».
Ποια λοιπόν μπορεί να είναι η συνέχεια, για την οποία γίνεται αναφορά στην αρχή; Τα τροχιοδεικτικά που εξαπέλυσε ο Ντίλιαν και τα οποία στόχευσαν στην καρδιά της κυβέρνησης, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνειών. Ο ισραηλινός «επιχειρηματίας» είναι προφανές ότι κάποιους «κρατάει» και αυτούς τους κάποιους φέρεται αποφασισμένος να τους ξετινάξει. Η δήλωση που έκανε στο Mega (εκπομπή «Mega Stories») δεν εμπεριέχει καμία αλληγορία. Είναι ξεκάθαρη και τόσο απειλητική, που λογικά ορισμένοι θα έχουν χάσει ήδη τον ύπνο τους. Όταν ο συγκεκριμένος υποστηρίζει ότι «εμείς (η εταιρεία Intellexa, που εμπορεύεται το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator) παρέχουμε τεχνολογία (δηλαδή το κατασκοπευτικό λογισμικό) μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου», επί της ουσίας χτυπάει στην καρδιά του Μεγάρου Μαξίμου.
Εκεί δηλαδή όπου, σε κάποιον «πρωινό καφέ», αποφασίστηκε η «γραμμή» απέναντι στην όποια αναφορά για τη θεαματική καταδίκη των συμμοριτών του παρακρατικού μηχανισμού, που διαχειριζόταν το Predator. Και που δεν ήταν άλλη, από αυτή που εξέφρασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ότι η καταδίκη δεν απασχολεί την κυβέρνηση, διότι αφορά τέσσερις ιδιώτες.
Τι δηλώνει έμμεσα, αλλά με σαφήνεια, ο Ταλ Ντίλιαν; Ότι εμείς προμηθεύσαμε το λογισμικό στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, τώρα το τι το έκανε αυτή, το πώς το διαχειρίστηκε και για ποιους σκοπούς, αυτό είναι ένα θέμα, το οποίο αφορά εκείνη.
Αν θεωρηθεί πως αυτή είναι μια κάπως διασταλτική ερμηνεία των δηλώσεων του καταδικασμένου «επιχειρηματία», υπάρχει και ως ενισχυτικό ένα πλήθος φημών στην Αθήνα, που αναφέρει ότι ο Ταλ Ντίλιαν προτίθεται «να ανοίξει το στόμα του», εν όψει της δίκης στο Εφετείο. Άλλωστε, στην ίδια δήλωση που προέβη, υποστήριξε ότι χρησιμοποιήθηκε (όπως και η σύζυγός του) «ως αποδιοπομπαίος τράγος, για πολιτική εκμετάλλευση ή εξωτερικές ατζέντες» και προφανώς δεν είναι διατεθειμένος να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα αυτή την κατάσταση.
Αν και το περιβάλλον του είναι εξαιρετικά φειδωλό σε πληροφορίες και ο συνήγορός του στη δίκη αρνείται – κατόπιν εντολής του – και την παραμικρή επαφή με δημοσιογράφους, εν τούτοις, δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα η (επίμονη) φήμη ότι τον διακατέχει οργή για το αποτέλεσμα της δίκης, διότι είχε λάβει «διαβεβαιώσεις» (άγνωστο από πού και από ποιον…) πως αυτή θα είχε αντίστοιχη κατάληξη με την έρευνα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχ. Ζήση. Ήτοι ότι θα αθωώνονταν όλοι ή στη χειρότερη των περιπτώσεων, «θα έπεφταν στα μαλακά». Κάτι που θυμίζει έντονα την περίπτωση μάρτυρα, που κατέθεσε στο δικαστήριο, ότι είχε λάβει διαβεβαιώσεις πως, «όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα, δεν έχει να φοβάται τίποτα»!
Και κάπως έτσι, η γενικευμένη αίσθηση του ακαταδίωκτου και η αδιανόητη αλαζονεία που παράγει, είχε ως αποτέλεσμα ο παρακρατικός μηχανισμός που χειριζόταν το Predator, να στοχεύσει το μισό Υπουργικό Συμβούλιο, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έναν πρώην πρωθυπουργό, την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, πρώην υπουργούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους, αλλά και απλούς πολίτες. Και είναι πραγματικά εξοργιστικό να ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι το θέμα «αφορά ιδιώτες», την ίδια στιγμή που η ΕΥΠ, προφανώς με εντολή του Μεγάρου Μαξίμου, αρνείται να υλοποιήσει την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, να παραδώσει τον φάκελο της παρακολούθησης του αρχηγού της αντιπολίτευσης κ. Ανδρουλάκη. Η άρνηση αυτή, πρωτοφανής για τα δεδομένα ευρωπαϊκού κράτους, καταδεικνύει σε μεγάλο βαθμό την κυβερνητική εμπλοκή στις παρακολουθήσεις και προσθέτει περισσότερο βάρος στις αποκαλύψεις που απειλεί να κάνει ο Ταλ Ντίλιαν…
