Το παγωτό στο χέρι είναι απόλαυση. Κομμάτι της συνολικής εμπειρίας που αποτελεί μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, είτε είσαι τουρίστας είτε όχι. Αλλά δε δικαιούμαστε και εμείς οι Αθηναίοι να το παίξουμε για μια φορά τουρίστες στην πόλη μας; Ένα ζεστό απόγευμα Σαββάτου ή αργά το πρωί μιας ράθυμης Κυριακής, κατηφορίζοντας την Ερμού και φτάνοντας στην πλατεία στο Μοναστηράκι, με την Ακρόπολη επιβλητική στα αριστερά, την Αθηνάς στα δεξιά και τον κόσμο να χωρίζεται άλλοι προς το Θησείο και άλλοι προς του Ψυρρή, το παγωτό αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εικόνας.
Μπορεί να μην έχουμε παράδοση στα gelato όπως οι Ιταλοί, αλλά τη φτιάξαμε μόνοι μας. Και το κέντρο μας έχει γεμίσει παγωτατζίδικα εκλεκτά, άλλα παλιότερα και άλλα μοντέρνα, με πρωτότυπες γεύσεις ή με εμμονή στο κλασικό. Τα έχουμε όλα. Και όλα μας αρέσουν, το καθένα για ξεχωριστούς λόγους. Προσέξτε, όμως: μιλάμε μόνο για το κέντρο της πόλης μας, δε θα βγούμε παραέξω. Σύνταγμα, Μοναστηράκι, Ομόνοια, Εξάρχεια και πάλι πίσω –ούτε καν Κολωνάκι δε θα ανέβουμε. Σε αυτήν την υπέροχη, σχεδόν νοσταλγική βόλτα σε μια Αθήνα που ξέρει να κρύβει καλά τις ομορφιές της, τα παγωτατζίδικα μας περιμένουν σχεδόν σε κάθε γωνία. Και έχουμε να διαλέγουμε.
Le Greche
Μία μπάλα μέντα-στρατσιατέλα και μία σορμπέ από φρούτα του δάσους. Η δροσιά σε χωνάκι στο Le Greche. Φωτό: Χρήστος Καββούρης
Η Εύη Παπαδοπούλου έμαθε την τέχνη του ιταλικού gelato από έναν μάστερ του είδους στην πηγή του γλυκού, την Μπρέσια. Έπειτα ήρθε στην Ελλάδα, έφτιαξε το Le Greche και σερβίρει ένα από τα καλύτερα παγωτά της Αθήνας, φτιαγμένο με αγνές πρώτες ύλες της ελληνικής και της ιταλικής φύσης. Το πεζοδρόμιο μπροστά στο μικρό μαγαζί της οδού Μητροπόλεως είναι πάντα γεμάτο με κόσμο. Και πάντα ο κόσμος αυτός κρατά κυπελλάκια και κουταλάκια απολαμβάνοντας στα όρθια παγωτό στις πιο απίθανες γεύσεις.
View this post on Instagram
Το φιστίκι του είναι σχεδόν must, αλλά προσωπικά λατρεύω το σορμπέ λεμόνι-μέντα, το απαράμιλλο μασκαρπόνε-σύκο και το συγκλονιστικό ανθότυρο-περγαμόντο. Πόσα όμως να χωρέσουν σε ένα κυπελλάκι;
Oggi
Δεν είναι παγωτό, είναι βελούδο. Αυτό σου έρχεται να αναφωνήσεις απολαμβάνοντας ένα χωνάκι από το Oggi. Φωτό: Χρήστος Καββούρης
Όταν ήμουν παιδί, ενστικτωδώς έτρωγα το παγωτό σιγά-σιγά γιατί μου άρεσε περισσότερο λιωμένο και όχι παγωμένο όπως μου το σέρβιραν ή όπως έβγαινε από το ψυγείο του ψιλικατζίδικου. Μεγαλώνοντας έμαθα ότι έτσι πρέπει να είναι το αληθινό, το φρέσκο gelato. Και έτσι είναι και το παγωτό του Oggi. Φρεσκοφτιαγμένο, βελούδινο, λιώνει στο στόμα και σε κάθε μπουκιά σε στέλνει στα ουράνια. Αυθεντικό. Και αξέχαστο, ειδικά αν δοκιμάσεις το τιραμισού του, με τα σαβαγιάρ και το φρέσκο μασκαρπόνε.
View this post on Instagram
Σε μακρόστενο χωνάκι, να ευωδιάζει σιρόπι καφέ και να το απολαμβάνεις κατεβαίνοντας τη Βουλής. Ποίημα!
KOKKION
Δύο χωνάκια, ένα με σορμπέ κόκκινων φρούτων και ένα με το δημοφιλές φιστίκι του Kokkion περιμένουν το τυχερό χέρι που θα τα κρατήσει. Φωτό: Χρήστος Καββούρης
Σε μια μικρή κάθετη της Αθηνάς, αυτό το μικρό μαγαζάκι είναι η απαραίτητη στάση κάθε χαλαρής βόλτας προς το Μοναστηράκι, του Ψυρρή και το Θησείο. Δυο-τρία σκαλάκια ανεβαίνεις και βρίσκεσαι μέσα στο Κόκκιον, έναν αληθινό ναό του παγωτού. Παγωτού που φτιάχνεται με φρέσκο αγελαδινό γάλα από τη Βόρεια Ελλάδα και εκλεκτά υλικά από όλο τον κόσμο και έρχεται σε κλασικούς αλλά ευφάνταστους συνδυασμούς.
View this post on Instagram
Υπάρχει, για παράδειγμα, η σοκολάτα με 85% περιεκτικότητα σε κακάο και κομμάτια γαλλικής σοκολάτας Weiss, αλλά υπάρχει και η πιο light εκδοχή, με 58% κακάο και φρούτα του πάθους, όπως και η σοκολάτα γάλακτος με πορτοκάλι και πιπέρι. Προσωπικά, με ένα χωνάκι σορμπέ μανταρίνι-τζίντζερ και λευκή σοκολάτα με κομμάτια φράουλας είμαι κάτι παραπάνω από ευχαριστημένη.
Zuccherino
Οι πρώτοι που το έμαθαν ήταν οι Φαληριώτες. Εκεί άνοιξε το πρώτο Zuccherino πριν από 35 χρόνια και εκεί έχτισε τη φήμη των χειροποίητων γλυκών και παγωτών που σύντομα εξαπλώθηκε σε όλη την Αθήνα. Το κατάστημα της οδού Μητροπόλεως άνοιξε το 2016, δείγμα της επιτυχίας αλλά και του πάθους που οδηγεί τη δεύτερη πια γενιά του Zuccherino στο να δημιουργεί όλο και καλύτερο παγωτό. Παγωτό διεθνών προδιαγραφών αλλά παραδοσιακό, όπως αυτό που φτιάχνουν τα παλιά, καλά αστικά ζαχαροπλαστεία.
View this post on Instagram
Ποιοτικό, με αγνά υλικά, αλλά και πολύ σύγχρονο αφού η συλλογή του εμπλουτίζεται διαρκώς με νέες γεύσεις, σύμφωνες πάντα με τα trends και τις προτιμήσεις της Gen Z. Παγωτό με αντανακλαστικά, λοιπόν, αν και εγώ εδώ εμμένω στα κλασικά: το φιστίκι του είναι απίθανο, ο συνδυασμός μασκαρπόνε-φράουλας άχαστος και το καϊμάκι αυθεντικό, πολίτικο και έξτρα μαστιχωτό, όπως του πρέπει.
Solo Gelato
Πρώτη φορά το δοκίμασα στο Χαλάνδρι. Χρόνια πριν, όταν ακόμη οι τζελατερίες της Αθήνας ήταν δακτυλοδεικτούμενες και η ιδέα ότι το παγωτό δεν θα αναπαυόταν στη βιτρίνα για μόστρα αλλά σε παγωμένους κουβάδες που δεν σου επιτρέπουν να δεις το περιεχόμενο παρά να το διαβάσεις σε ετικέτα φάνταζε τελείως αλλόκοτη. Ήταν όμως τόσο ξεχωριστή η γεύση του, τόσο διαφορετική, που το Solo Gelato έγινε προορισμός, αφορμή για βόλτα στα βόρεια προάστια. Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν, βολτάροντας μια Κυριακή στην Πλάκα, το αντίκρυσα πάνω στην Αδριανού.
View this post on Instagram
Απλώς –όπως κάθε φορά- δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω γιατί –κλασικά- στο Solo Gelato θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα. Όλα είναι φρέσκα, χειροποίητα, με αγνά υλικά και με τις ίδιες συνταγές από το 1951. Φουντούκι που έρχεται από το Πιεμόντε, Καϊμάκι με μαστίχα από τη Χίο, λευκή σοκολάτα που μοσχομυρίζει τριαντάφυλλο και μια συγκλονιστική καραμέλα γάλακτος με βούτυρο που σε ταξιδεύει πίσω στα παιδικά σου χρόνια.
Κρίνος
Είναι δύσκολο να κατηγοριοποιηθεί ο Κρίνος. Οι λουκουμάδες του ήταν και είναι εμβληματικοί, οι τυρόπιτες και οι μπουγάτσες του επίσης. Όμως το παγωτό μηχανής του είναι το κοινό μυστικό όλων των Αθηναίων –γιατί δεν υπάρχει κανείς που να μην το ξέρει ότι εδώ, στον πεζόδρομο και στο σημείο όπου η Αιόλου συναντά τη Σοφοκλέους, κυλά νέκταρ σε γεύση βανίλιας, σοκολάτας ή ανάμεικτης.
View this post on Instagram
Θέλει τέχνη το παγωτό μηχανής και ο Κρίνος την κατέχει εδώ και πολλά χρόνια. Φτιαγμένο από αληθινό γάλα και σερβιρισμένο στη σωστή θερμοκρασία, ξεδιπλώνει όλο το μεγαλείο της απλότητάς του σε έναν τεράστιο πύραυλο. Αν δεν στάξει πάνω σου την ώρα που τρως, έχεις χάσει κάτι από τη μαγεία.
Ice Roll
Μπορεί να μην είναι το κλασικό παγωτό, αλλά είναι δροσερό, φτιάχνεται μπροστά στα μάτια σου και το τρως χωρίς πολλές ενοχές, μιας που πρόκειται στην ουσία για παγωμένο γάλα χωρίς προσθήκη ζάχαρης.
View this post on Instagram
Από εκεί και πέρα, βέβαια, οι επιλογές είναι ατέλειωτες, από φρέσκα φρούτα και σιρόπια μέχρι τρούφες, μαρέγκες και τραγανούς κόκκους ρυζιού. Το Ice Roll έχει πλάκα. Το αντιμετωπίζεις ως χάπενινγκ που δένει απόλυτα με το location, στην Αθηνάς δίπλα στην πλατεία στο Μοναστηράκι.
View this post on Instagram
Περιμένεις στην ουρά, βλέπεις τους τουρίστες να περνούν και τους ακολουθείς στην περιπλάνησή τους στο κέντρο με ένα «αθώο» αλλά πολύ χορταστικό κυπελλάκι στο χέρι.
Tulumbaki
Ειδική μνεία στο αγαπημένο μίνι-ζαχαροπλαστείο της οδού Πανεπιστημίου, που έβαλε ξανά τα τουλουμπάκια στη ζωή μας. Όχι, το Tulumbaki δεν άλλαξε φιλοσοφία, πάλι μόνο τραγανές, σιροπιαστές μπουκίτσες πουλά. Απλώς τις τελευταίες εβδομάδες, εκτός από τις γνωστές κρέμες που τις γεμίζουν, στο παιχνίδι έχουν μπει και τα παγωτά.
View this post on Instagram
Εκλεκτά ελληνικά παγωτά από πρόβειο και αγελαδινό γάλα ημέρας σε απίθανες γεύσεις, που μοιάζουν να φτιάχτηκαν για να «παντρεύονται» με τουλουμπάκια –ο συνδυασμός με καϊμάκι είναι «ταμάμ», που θα λέγανε και οι γείτονες Τούρκοι, αλλά η μπουγάτσα είναι προσωπική αγαπημένη επιλογή. Ένα γεμάτο κουτάκι με δυο-τρεις μπάλες στο πλάι δεν φτάνει μέχρι την Ομόνοια.
