Στην πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας πάντως το έργο ήταν ευκολότερο από αυτό που αναλαμβάνει σήμερα, σε επίπεδο αρχηγών, η Βουλή.
Πιο εύκολο ήταν να διακηρυχθεί ότι ο Υιός είναι “ομούσιος” με τον Πατέρα, παρά να διαχωριστεί με σαφήνεια η διαφορά της λεγόμενης “προσωπικής παρέμβασης” του βουλευτή από το ρουσφέτι.
Σημειωτέον πως για τον ενιαίο εορτασμό και τον ενιαίο τρόπο υπολογισμού της ημερομηνίας του Πάσχα για όλο τον χριστιανικό κόσμο από τους τριακόσιους- δεκαοκτώ Πατέρες της Συνόδου, δεν ρωτήθηκε ούτε ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ούτε τα αμνοερίφια.
