Η εκεχειρία που συμφωνήθηκε μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν λίγο πριν λήξει το τελεσίγραφο του Ντόναλντ Τραμπ, προκάλεσε ανακούφιση στον κόσμο που παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα την επικείμενη καταστροφή ενός «ολόκληρου πολιτισμού», όπως απειλούσε ο αμερικανός πρόεδρος. Μεγάλη ανακούφιση, όπως φαίνεται, προκάλεσε και στις δύο αντιμαχόμενες πλευρές, Ουάσιγκτον και Τεχεράνη, καθεμία από τις οποίες παρουσιάζει τη συμφωνία για εκεχειρία σαν δική της νίκη.
Στην πραγματικότητα, αφήνει το Ιράν σε καλύτερη θέση από τις ΗΠΑ. Ο 40ήμερος πόλεμος έδειξε στο καθεστώς της Τεχεράνης ότι διαθέτει ένα πολύ ισχυρό όπλο – το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ – ενώ η εκεχειρία αφήνει τους Ιρανούς σε καλύτερη θέση σε σχέση με πριν τον πόλεμο εφόσον προβλέπει ότι ο ιρανικός στρατός θα ελέγχει την κρίσιμη αυτή δίοδο της ναυσιπλοΐας, κάτι που δεν συνέβαινε πριν τον πόλεμο.
Πολλοί εντός και εκτός ΗΠΑ θεωρούν ότι η εξαιρετικά βίαιη ρητορική του αμερικανού προέδρου τις τελευταίες μέρες, ασυνήθιστη ακόμη και για τα δικά του δεδομένα («Open the Fuckin’ Strait, you crazy bastards, or you’ll be living in Hell»), έδειχνε την απελπισία του από τον συνεχιζόμενο πόλεμο και την ανυπομονησία του να τελειώσει. Θεωρούν επίσης ότι η ρητορική αυτή, με τις μαξιμαλιστικές απειλές που δεν ήταν καν βέβαιο αν θα ήταν εφικτό να πραγματοποιηθούν, κινδυνεύουν να πλήξουν όχι μόνο την διαπραγματευτική ικανότητα του Τραμπ στο μέλλον αλλά το κύρος των ΗΠΑ.
Όμως και το ιρανικό καθεστώς πρέπει να είναι πολύ ανακουφισμένο με την εκεχειρία. Οι αμερικανοϊσραηλινοί βομβαρδισμοί προκάλεσαν μεγάλο πλήγμα στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν, στους Φρουρούς της Επανάστασης, στην ηγεσία, στις πόλεις, στους αμάχους. Όσο και αν η Τεχεράνη έδειχνε να αψηφά τις απειλές του Τραμπ, η κατάπαυση πυρός είναι καλοδεχούμενη από το καθεστώς και τον λαό.
Ο Τραμπ μπορεί να πιστεύει ότι οι εξωφρενικές απειλές του να εξαφανίσει τον ιρανικό πολιτισμό έφεραν αποτέλεσμα, όμως θα κληθεί να εξηγήσει στους Αμερικανούς και στον κόσμο γιατί ο πόλεμος αυτός άξιζε τον κόπο. Ο αμερικανός πρόεδρος θα χρειαστεί πολλές «εναλλακτικές αλήθειες» για να εξηγήσει γιατί το ιρανικό καθεστώς είναι ακόμα στη θέση του, γιατί δεν έχουν καταστραφεί ολοσχερώς οι πυρηνικές του εγκαταστάσεις ούτε η πιθανότητα να αποκτήσει πυρηνικό όπλο και, κυρίως, γιατί ο κόσμος απέκτησε ένα ακόμη πρόβλημα το οποίο δεν είχε πριν τον πόλεμο: τα Στενά του Ορμούζ και την αύξηση στην τιμή των καυσίμων.
Πολλά θα εξαρτηθούν βεβαίως από την τελική συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές, από το τι θα προβλέπει και αν τελικά θα επιτευχθεί.
