Μία ακόμη συμβολική πρωτοβουλία ανέλαβε ο Γιώργος Παπανδρέου, επισκεπτόμενος το σημείο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας στο Κερατσίνι.

Μετά την αιχμηρή ανακοίνωση του πρώην πρωθυπουργού, που ήρθε στον απόηχο της απόφασης του δικαστηρίου σχετικά με την υπόθεση των υποκλοπών. Αλλά και την πρωτοβουλία του για κατάθεση ερώτησης προς των Υπουργό Εσωτερικών, με ταυτόχρονο αίτημα για άμεση διενέργεια εκλογών, ώστε να αναπληρωθούν οι βουλευτικές έδρες των Σπαρτιατών που εξέπεμψαν του αξιώματος τους και η Βουλή να λειτουργεί με 300 βουλευτές, και όχι με 297 που έχει σήμερα, ο Γιώργος Παπανδρέου συνέχισε τις κινήσεις εκείνες που ενεργοποιούν τα αντανακλαστικά του δημοκρατικού κόσμου που παραδοσιακά στήριξε το ΠαΣοΚ.

Συγκεκριμένα επισκέφθηκε το Κερατσίνι, μαζί με τον πρώην Βουλευτή της Β΄ Πειραιά Δημήτρη Διαμαντίδη και άφησαν από κοινού ένα λουλούδι στο σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή ο Παύλος Φύσσας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου στην ανάρτηση του κάνει λόγο για «ιστορική στιγμή για τη Δημοκρατία και το κράτος Δικαίου» συνδέοντας έτσι τις διαδοχικές πρωτοβουλίες του τελευταίου διαστήματος. Ενώ παράλληλα τονίζει πως η κίνηση αυτή είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στον δολοφονημένο από τα ναζιστικά τάγματα εφόδου της εγκληματικής οργάνωσης Παύλο Φύσσα, αλλά και μία ένδειξη σεβασμού στη Μάγδα Φύσα «που όλα αυτά τα χρόνια, επιδεικνύει αξιοθαύμαστη αντοχή».

Αναλυτικά η ανάρτηση του Γιώργου Παπαπανδρέου

Η Δικαιοσύνη μίλησε — αλλά η απειλή του φασισμού παραμένει

Η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου σφραγίζει οριστικά τον χαρακτηρισμό της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης.

Σχεδόν δεκατρία χρόνια μετά τη δολοφονία του, βρεθήκαμε χθες το βράδυ στο μνημείο του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, μαζί με τον πρώην βουλευτή Β’ Πειραιά του ΠαΣοΚ, Δημήτρη Διαμαντίδη, ως μια ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στη μνήμη ενός ανθρώπου που ο θάνατος του αποτέλεσε τον καταλύτη για να εξαρθρωθεί ένα εγκληματικό δίκτυο που δρούσε υπό το μανδύα πολιτικού κόμματος.

Αλλά και ως μια ελάχιστη πράξη συμπαράστασης στην μητέρα του, Μάγδα Φύσσα που όλα αυτά τα χρόνια, επιδεικνύει αξιοθαύμαστη αντοχή, αλλά και των υπολοίπων θυμάτων της ναζιστικής βίας, των Αιγύπτιων αλιεργατών, των μεταναστών, των ακτιβιστών που δέχθηκαν επιθέσεις από τα Τάγματα Εφόδου.

Πρόκειται για μια ιστορική στιγμή για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Μια δικαίωση για τα θύματα της φασιστικής βίας και για όλους όσοι αγωνίστηκαν ώστε η δημοκρατία να μην υποχωρήσει μπροστά στον φόβο.

Παρότι η καταδίκη της Χρυσής Αυγής αποτελεί νίκη της δημοκρατίας, θα ήταν επικίνδυνη αυταπάτη να θεωρήσουμε ότι το φαινόμενο έχει οριστικά τελειώσει.

Στις σύγχρονες δημοκρατίες ο αυταρχισμός δεν εμφανίζεται απαραίτητα με πραξικοπήματα ή στολές. Συχνά εμφανίζεται μέσα από τη σταδιακή διάβρωση των θεσμών, την απαξίωση της δημοκρατικής διαδικασίας, την ανισότητα και την ανέχεια, καθώς και την καλλιέργεια φόβου και την εύκολη δημαγωγία της πόλωσης .

Δεν έχουμε την πολυτέλεια της λήθης ούτε του εφησυχασμού.

Η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη.

Είναι ένας διαρκής αγώνας.