«Δεν νομίζω ότι θα το συνειδητοποιήσω για λίγο. Υπήρξαν τόσες πολλές στιγμές κατά τη διάρκεια ολόκληρης της σεζόν, κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών, που απλά πιστεύαμε ότι ήταν αδύνατο – ή τουλάχιστον εγώ πίστευα ότι ήταν αδύνατο». H Elana Meyers Taylor έχει μόλις κερδίσει τον πρώτο της τίτλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2026.
Η νίκη της 41χρονης Elana Meyers Taylor είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα χρυσό μετάλλιο.
Με προβλήματα στη μέση και ιστορικό εγκεφαλικών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων, η Meyers Taylor αντιστάθηκε σθεναρά σε ένα φινάλε που ενδεχομένως άλλες αθλήτριες ή άλλοι αθλητές θα είχαν επιλέξει. Ακόμα και μετά από πέντε επισκέψεις στο ολυμπιακό βάθρο δεν είχε ποτέ εγκαταλείψει το όνειρό της να σταθεί μόνη της στο υψηλότερο σκαλί.
Και το πέτυχε ενώ ταυτόχρονα υπερασπιζόταν τους μαύρους αθλητές, τις μητέρες και τις κοινότητες των κωφών και των ατόμων με σύνδρομο Down.
Η Elana Meyers Taylor είχε ήδη εδραιώσει τη θέση της στην ολυμπιακή ιστορία πολύ πριν το βράδυ της Δευτέρας (16/02/26). Είχε αγωνιστεί με και εναντίον ανδρών στο Παγκόσμιο Κύπελλο και στα παγκόσμια πρωταθλήματα, συμβάλλοντας στην ένταξη του γυναικείου monobob στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Είχε ξεπεράσει τον πατινέρ ταχύτητας Shani Davis ως η πιο διακεκριμένη μαύρη αθλήτρια στην ιστορία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Είχε συγκεντρώσει περισσότερα ολυμπιακά μετάλλια από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα αθλήτρια του bobsleigh, ανεβαίνοντας στο βάθρο στο Βανκούβερ, το Σότσι, το Πιονγκτσάνγκ και το Πεκίνο.
Ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο για την Elana Meyers Taylor με διαφορά 0,04 δευτερόλεπτα
Ο στόχος ήταν ξεκάθαρος και ήταν μπροστά της. Αμετάβλητος. Στον πιο συναρπαστικό τελικό γυναικείου bobsleigh στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, η Meyers Taylor κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με διαφορά 0,04 δευτερόλεπτα από τη Γερμανίδα Laura Nolte. Με αυτό το έκτο ολυμπιακό μετάλλιο στη συλλογή της, ξεπέρασε το ρεκόρ του Benjamin Karl ως ο γηραιότερου χρυσού Ολυμπιονίκη σε ατομικό αγώνισμα.
«Το μόνο που λείπει από το βιογραφικό μου αυτή τη στιγμή είναι ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο», δήλωσε στην NBC το 2025.
«Έχω κάνει όλα τα άλλα. Έχω πετύχει πολλά σε αυτό το άθλημα. Αλλά όταν έχεις την ευκαιρία, για τελευταία φορά, να το κυνηγήσεις, δεν μπορείς να την αφήσεις να περάσει».
Η Meyers Taylor ήταν αποφασισμένη να αξιοποιήσει στο έπακρο τα αθλητικά της χαρίσματα. Η πορεία προς το, σχεδόν θεραπευτικό, χρυσό μετάλλιο της Δευτέρας ήταν η πιο δύσκολη από όλες.
Photo Credits: REUTERS/Athit Perawongmetha
Δεν ανέβηκε ούτε μία φορά στο βάθρο κατά τη διάρκεια της σεζόν του Παγκοσμίου Κυπέλλου που οδήγησε στην πέμπτη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες, παλεύοντας με τραυματισμούς, χρόνιο πόνο, αμφιβολίες για τον εαυτό της, ένα τρομερό ατύχημα τον περασμένο μήνα στο Σεντ Μόριτζ και τις δυσκολίες της ανατροφής δύο μικρών γιων που ταξιδεύουν μαζί της και με μια νταντά: τον Nico, πέντε ετών, που είναι κωφός και έχει σύνδρομο Down, και τον Noah, τριών ετών, που είναι επίσης κωφός.
Το πιο δύσκολο μέρος αυτού του ολυμπιακού κύκλου, είπε, ήταν η καθημερινή προσπάθεια να ισορροπήσει την ανατροφή των γιων της με τη διατήρηση μιας καριέρας τόσο υψηλού επιπέδου.
Αυτή η πραγματικότητα έγινε δυνατή μόνο χάρη σε ένα ασυνήθιστα ενεργό δίκτυο υποστήριξης που εκτείνεται από το προπονητικό προσωπικό έως τους αξιωματούχους της ομοσπονδίας και την οικογένειά της, συμπεριλαμβανομένου του συζύγου της, του πρώην αθλητή του bobsleigh, Nic Taylor, ο οποίος λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων, μπορεί να έκανε και έξι μήνες να δει εκείνη και τα αγόρια τους.
Η στιγμή του τερματισμού
«Η πιο δύσκολη ψυχολογική μάχη είναι η καθημερινότητα με τα παιδιά μου και το να προσπαθώ να βρω τον τρόπο να τα καταφέρω όλα», είπε. «Χρειάστηκαν τόσοι πολλοί άνθρωποι για να με φέρουν στην αφετηρία. Και αυτό ήταν το πιο σημαντικό: ήξερα ότι αν καταφέρναμε να φτάσουμε στην αφετηρία, αν καταφέρναμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, θα μπορούσαμε να κάνουμε καλά πράγματα να συμβούν».
Η στιγμή του τερματισμού και της συνειδητοποίησης του επιτεύγματος είναι μια σκηνή εξαγνιστική. Η Elana Meyers Taylor, τυλιγμένη με την αμερικανική σημαία, πανηγυρίζει με τις γροθιές υψωμένες. Πέφτει στα γόνατα και με δάκρυα στα μάτια αγκαλιάζει τα παιδιά της.
View this post on Instagram
«Δεν μπορώ καν να εξηγήσω τι είδαν», είπε. «Είχαμε επαναλάβει όλες τις λέξεις εκ των προτέρων, είχαμε επαναλάβει bobsled, bobsled race, champion. Ξέρουν όλες τις λέξεις, είχαν ενημερωθεί καλά, αλλά δεν μου πέρασε καν από το μυαλό ότι θα τις χρησιμοποιούσαμε πραγματικά.
Ελπίζω να το θυμούνται οπτικά και ελπίζω να κατάφεραν να τα αποτυπώσουν όλα στη μνήμη τους, γιατί προφανώς δεν μπορούσαν να ακούσουν όλα όσα συνέβαιναν. Μια μέρα, όταν θα είναι λίγο μεγαλύτεροι, θα το δουν και θα καταλάβουν ότι η μαμά τους ήταν Ολυμπιονίκης».
Με το έκτο της Ολυμπιακό μετάλλιο σε πέντε Αγώνες, η μαμά τους είναι επίσημα ισόπαλη με την Bonnie Blair ως η πιο διακεκριμένη Αμερικανίδα αθλήτρια στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην ιστορία.
Αθλήτριες με ημερομηνία λήξης;
«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να σε ξεγράψουν μόλις φτάσεις τα 40, γιατί από εκεί και πέρα είναι όλα κατηφόρα», είπε η 40χρονη συμπαίκτριά της στην ομάδα των ΗΠΑ, Kaillie Humphries Armbruster, που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. «Νομίζω ότι η Elana κι εγώ είμαστε η απόδειξη ότι αυτό δεν είναι αλήθεια».
Η Meyers Taylor έφτασε στην Ιταλία θεωρώντας ότι αυτή ήταν η τελευταία της ευκαιρία. «Πρέπει να είσαι σε θέση να αντέξεις την καταιγίδα», θα ανέφερε σε δηλώσεις της.
Μπαίνοντας στον τέταρτο και τελευταίο γύρο του monobob, στον οποίο ο νικητής καθορίζεται από το αθροιστικό σύνολο και των τεσσάρων χρόνων, η Meyers Taylor βρισκόταν 0,15 δευτερόλεπτα πίσω από την πρώτη. Τότε έτρεξε με ταχύτητα στην πίστα για την κατάβαση που θα άλλαζε τα πάντα.
«Ένα από τα πράγματα που μου είπε ο σύζυγός μου πριν από αυτόν τον αγώνα ήταν: “Δεν θα αφήσουμε δύο στροφές να μας σταματήσουν. Έχουμε περάσει πάρα πολλά ως οικογένεια”».
Photo Credits: REUTERS/Athit Perawongmetha
Η Meyers Taylor κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, καθώς ήταν η πιο ολοκληρωμένη και σταθερή αθλήτρια και στις τέσσερις διαδρομές. Ενώ οι πιο κοντινές της αντιπάλες σημείωναν ταχύτερους χρόνους σε μεμονωμένα τμήματα ή υψηλότερες τελικές ταχύτητες, η Meyers Taylor απέφυγε προσεκτικά τα λάθη.
Σε έναν αγώνα τεσσάρων διαδρομών που κρίθηκε με ελάχιστη διαφορά, αυτή η σταθερότητα και η ψυχραιμία ήταν που τελικά της εξασφάλισαν το πολυπόθητο βραβείο.
«Απλά επικεντρώθηκα σε αυτό που έπρεπε να κάνω, στους πόντους που έπρεπε να πετύχω», είπε. «Είχα ξαναπεράσει την πίστα με τον προπονητή μου το πρωί και μου είπε τι έπρεπε να κάνω. Το συζητήσαμε και απλά ξεκινήσαμε τη δουλειά. Ήμουν πολύ ευγνώμων που κατάφερα να τα συνδυάσω όλα και τελικά να κάνω μια κούρσα από την οποία μπορούσα να φύγω πολύ περήφανη».
Ένα μετάλλιο που ξεπερνά κατά πολύ τις πίστες
Η Meyers Taylor είναι μια αθλήτρια αγαπητή, ιδιαίτερα στις οικογένειες που μεγαλώνουν παιδιά με αναπηρίες.
«Είχα κάποιους πραγματικά καλούς ανθρώπους στο πλευρό μου που πίστευαν σε ‘μένα», είπε. «Και άνθρωποι από όλο τον κόσμο που μου έστελναν μηνύματα και μου έλεγαν τις ιστορίες τους, ότι έχουν παιδιά με σύνδρομο Down, έχουν κωφά παιδιά, και πως πίστευαν σε ‘μένα.
Με ενθάρρυναν και μου έλεγαν ότι δεν έχει σημασία αν κερδίσω, έχω κάνει τόσα πολλά για τις κοινότητες. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που τους εκπροσωπώ. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που εκπροσωπώ τη χώρα μου. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που τελικά κέρδισα το χρυσό μετάλλιο. Μου πήρε αρκετό καιρό».
Έχει κάνει πρακτική άσκηση στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στην Ελβετία, έχει διατελέσει πρόεδρος της Women’s Sports Foundation, έχει υποστηρίξει την ισότητα των φύλων και έχει μιλήσει με δύναμη για τη φυλετική διάκριση στον αθλητισμό της.
Ο ολυμπιακός τίτλος, τελικά, δεν ήταν ποτέ ο μόνος στόχος. Η Meyers Taylor έχει πλήρη συνείδηση του τι έχει καταφέρει η καριέρα της -πέρα από τα αποτελέσματα- για τις οικογένειες που μεγαλώνουν κωφά παιδιά, για τους γονείς που αντιμετωπίζουν την αναπηρία, για τους αθλητές που προσπαθούν να χτίσουν μια πλήρη ζωή παράλληλα με την επιδίωξη των ονείρων τους.
«Δεν νομίζω ότι το χρειαζόμουν. Το ήθελα», είπε. «Και αυτό ήταν που μου επέτρεψε να συνεχίσω. Αν το χρειαζόμουν, δεν νομίζω ότι θα ήμουν σε θέση να το κάνω».
Με πληροφορίες από The Guardian, The Wall Street Journal, CNN.
