Προκόπης Αγαθοκλέους: «Οι ιστορίες προσφυγιάς πάντα συγκινούν»

Ο νεαρός ηθοποιός μιλάει για την επιτυχία της σειράς «Αγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό», τον ρόλο του και θυμάται μερικές από τις θεατρικές συνεργασίες του με σημαντικούς σκηνοθέτες

ο Προκόπης αγαθοκλέους σε λίγες ημέρες θα υποδυθεί τον αγιο Παΐσιο σε νεαρή ηλικία στην επιτυχημένη σειρά του Mega «αγιος Παΐσιος: από τα Φάρασα στον ουρανό»

Θεατρικά, έχει συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες στην Ελλάδα και έχει δοκιμαστεί σε διαφορετικά πρότζεκτ. Τηλεοπτικά, θα τον δούμε για πρώτη φορά, προσεχώς, σε έναν ιδιαίτερο ρόλο. Ο Προκόπης Αγαθοκλέους σε λίγες ημέρες θα υποδυθεί τον Αγιο Παΐσιο σε νεαρή ηλικία στην επιτυχημένη σειρά του Mega «Αγιος Παΐσιος: Από τα Φάρασα στον Ουρανό».

Η σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία από το πρώτο κιόλας επεισόδιο. Την περιμένατε; Ποιοι θεωρείτε ότι ήταν οι λόγοι που η σειρά καθήλωσε το τηλεοπτικό κοινό;

«Η επιτυχία αυτή μας χαροποίησε όλους ιδιαίτερα. Προσωπικά περίμενα τη θετική ανταπόκριση των τηλεθεατών, γιατί φαινόταν από την πρώτη στιγμή που γνωστοποιήθηκε στο κοινό η σειρά πως υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον. Πρώτα και κύρια, επειδή πρόκειται για μια βιογραφική σειρά ενός αγίου που λατρεύτηκε και λατρεύεται από τους απανταχού πιστούς. Αυτό, σε συνδυασμό με το άρτιο και ποιοτικό αποτέλεσμα που είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ο κόσμος σε όλους τους τομείς και φυσικά τις εκπληκτικές ερμηνείες σπουδαίων ηθοποιών πιστεύω πως ήταν αρκετά για να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής».

Πέρα από βιογραφική είναι και μια ιστορική σειρά. Μιλάει για τον ξεριζωμό και την προσφυγιά. Νομίζετε πως μπορεί να συγκινήσει το κοινό και γιατί;

«Κάθε άνθρωπος που ξεριζώνεται από τον τόπο του είναι μια ανοιχτή πληγή για όλη την ανθρωπότητα. Η προσφυγιά αποτελεί μέρος της ελληνικής και κυπριακής ιστορίας και όσοι την έζησαν ή άκουσαν τους παππούδες ή τις γιαγιάδες τους να τους διηγούνται τις ιστορίες είναι αδύνατον να μείνουν ασυγκίνητοι. Δυστυχώς, ο σύγχρονος κόσμος δεν κατάφερε ακόμα να εξαλείψει το απάνθρωπο αυτό φαινόμενο με αποτέλεσμα μέχρι τις μέρες μας να γινόμαστε ακόμα μάρτυρες του άδικου ξεριζωμού χιλιάδων ανθρώπων οι οποίοι αναγκάζονται να πουλήσουν τα υπάρχοντά τους για ένα εισιτήριο που θα τους οδηγήσει στο αβέβαιο, αφού το παρόν δεν είναι πια βιώσιμο, είτε λόγω φτώχειας είτε λόγω πολέμου. Αυτά αν καταργούσαμε θα καταργούσαμε και την προσφυγιά. Μπορούμε;».

Ποιες ήταν οι πρώτες σας σκέψεις όταν σας έγινε η πρόταση και ποιες όταν είδατε στον καθρέφτη τη μεταμόρφωσή σας σε Παΐσιο;

«Τον ενθουσιασμό μιας τόσο όμορφης ερμηνευτικά πρόκλησης διαδέχθηκε ο φόβος και η ανασφάλεια του αν θα καταφέρω να αποδώσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτό το πρόσωπο και μάλιστα σε τρεις ηλικίες της ζωής του αφού στη σειρά εμφανίζομαι αρχικά ως έφηβος Αρσένιος. Την πρώτη φορά που έβαλα το καλογερικό ράσο δεν είχα τόσο την ανάγκη να κοιταχτώ στον καθρέφτη, όσο να περπατήσω για πολλή ώρα στο χωριό όπου εκείνη την περίοδο πραγματοποιούνταν τα γυρίσματα. Ετσι και έκανα. Περπάτησα, έφαγα σύκα από μια συκιά σε μια μικρή πλατεία, ήπια νερό από μια βρύση και μύρισα όσο πιο έντονα μπορούσα το βρεγμένο χώμα του φθινοπώρου. Στην επιστροφή μου προς τη βάση του γυρίσματος μια ταλαιπωρημένη από τα χρόνια και τα βάσανα υπερήλικη, από τους ελάχιστους κατοίκους του χωριού, έσκυψε να μου φιλήσει το χέρι. Προσπάθησα να την αποτρέψω εξηγώντας της πολύ γρήγορα πως είμαι ηθοποιός, όμως δεν πιστεύω ότι κατάλαβε τι της είπα και συνέχισε τον δρόμο της. Ντράπηκα πολύ, όχι επειδή «εξαπάτησα» με την εικόνα μου τη γυναίκα αυτή, αλλά επειδή δεν έσκυψα εγώ να φιλήσω το δικό της χέρι».

Προς το παρόν δεν σας έχουμε δει στις οθόνες μας. Περιμένετε και εσείς να σας δείτε;

«Περιμένω καιρό να δω ολοκληρωμένα τον κόπο και την αγάπη που όλοι κατέβαλαν στο να δημιουργηθεί αυτή η σειρά. Εν μέρει η δίψα μου αυτή έσβησε με την παρακολούθηση των πρώτων επεισοδίων, καθώς καμάρωσα το αποτέλεσμα. Ανυπομονώ όμως, ναι, να δω πόσο και πώς λειτουργεί στο όλον και η δική μου συμβολή. Προς το παρόν ό,τι παρουσιάζεται και ό,τι ερμηνεύεται είναι υψηλού επιπέδου, εύχομαι να καταφέρω να το φτάσω».

Εχετε δηλώσει ότι η έρευνά σας ήταν μεγάλη και διαρκής. Μπορεί κανείς όντως να αισθανθεί προετοιμασμένος για να υποδυθεί έναν τέτοιον ρόλο;

«Ωραία ερώτηση. Ξέρετε, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία, η αγιοσύνη πρέπει να είναι ο στόχος κάθε χριστιανού. Κάποιες από τις βασικές αρετές της είναι η μετάνοια, δηλαδή η συγχώρηση, η θυσιαστική αγάπη και η αυταπάρνηση, δηλαδή η παντελής κατάργηση του «εγώ», της βασικότερης αιτίας των δεινών του ανθρώπου. Η δυσκολία λοιπόν στην όσο το δυνατό μεγαλύτερη κατανόηση και απόδοση ενός τέτοιου ρόλου είναι η βαθιά κατανόηση των αρετών που προανέφερα, τις οποίες φυσικά κουβαλούσε ο Αγιος Παΐσιος από πολύ νεαρή ηλικία, αντλώντας τη δύναμη από την αγάπη του προς τον Θεό. Ενας ηθοποιός λοιπόν, ενδεχομένως να αισθανθεί έτοιμος ως προς την ερμηνεία του, πιστεύω όμως ότι παράλληλα οφείλει να βρει το κουράγιο σαν άνθρωπος να κατανοήσει την ουσία όσων ερμηνεύει».

Είναι η πρώτη σας τηλεοπτική δουλειά στην ελληνική τηλεόραση. Φοβάστε μήπως εγκλωβιστείτε σε αυτόν τον ρόλο;

«Δεν το πιστεύω αυτό, όχι. Μπορώ να επηρεαστώ, να διδαχθώ, να σκεφτώ, να προβληματιστώ, να εξελιχθώ μέσα από έναν ρόλο, όχι όμως να εγκλωβιστώ. Αλλωστε η λέξη εγκλωβισμός δεν πιστεύω ότι συνάδει με την όποια καλλιτεχνική δημιουργία».

Θεατρικά, έχετε συνεργαστεί με σημαντικούς σκηνοθέτες και έχετε δοκιμαστεί σε διαφορετικά πρότζεκτ. Ποιον ρόλο και ποια συνεργασία σας ξεχωρίζετε και γιατί;

«Δύσκολα μπορώ να ξεχωρίσω μία. Θα έχω πάντα στην καρδιά και στο μυαλό μου τον «Ηρακλή μαινόμενο» του Μιχαήλ Μαρμαρινού το 2011 σε παραγωγή Εθνικού Θεάτρου, όπου συμμετείχα σε έναν εκπληκτικό Χορό και γενικά ήταν μια συνεργασία από την οποία πήρα πολλά στην αρχή μου, καθώς αποφοίτησα το 2010. Υστερα ήταν η σπουδαία αυτή εμπειρία στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, μια ειδικά προσαρμοσμένη σκηνοθεσία που παρουσιάστηκε σε πάνω από 150 σχολεία της Αττικής, ειδικά σχολεία, ιδρύματα, φυλακές και πλατείες, η παγκόσμια περιοδεία με το «Still Life» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, όπου ουσιαστικά έκανε το πρώτο του μεγάλο βήμα στον διεθνή χώρο όπου πια μεγαλουργεί, η συνεργασία μου με τον σπουδαίο δάσκαλο Θεόδωρο Τερζόπουλο στις «Τρωάδες» του Ευριπίδη για το Πάφος 17 και ο «Ριχάρδος Γ'» που παρουσιάστηκε στον ΘΟΚ σε σκηνοθεσία Πάρη Ερωτοκρίτου και κατείχα τον ομώνυμο ρόλο. Αυτές είναι οι συνεργασίες που μπορώ να ξεχωρίσω καθώς οι μνήμες και τα συναισθήματα παραμένουν έντονα».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk