Ο Γερμανός που ξεμπρόστιασε τον ναζισμό

Στον Μαρσέλ Οφίλς, έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή σκηνοθέτες ταινιών τεκμηρίωσης σε παγκόσμια κλίμακα πρόκειται να δοθεί η Berlinale Camera 2015, το ειδικό, τιμητικό βραβείο που κάθε χρόνο από το 1986 το φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου δίδει σε πρόσωπα που αξίζει να τιμηθούν για το σύνολο του έργου τους.

Στον Μαρσέλ Οφίλς, έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή σκηνοθέτες ταινιών τεκμηρίωσης σε παγκόσμια κλίμακα πρόκειται να δοθεί η Berlinale Camera 2015, το ειδικό, τιμητικό βραβείο που κάθε χρόνο από το 1986 το φεστιβάλ κινηματογράφου του Βερολίνου δίδει σε πρόσωπα που αξίζει να τιμηθούν για το σύνολο του έργου τους.

Γιός του Γερμανού σκηνοθέτη της «Λόλα Μοντέζ» και της «Ηδονής» Μαξ Οφίλς, ο Μαρσέλ Οφίλς γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1927 στη Φραγκφούρτη και μπήκε στον χώρο του κινηματογράφου στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Μετά από κάποιες ταινίες μυθοπλασίας στη δεκαετία του 1960 («Ο έρωτας στα 20» με τον Ζαν Πιέρ Λεό, «Καυτό πεζοδρόμιο» με την Ζαν Μορό και τον Ζαν Πολ Μπελμοντό), ο Οφίλς άρχισε να δραστηριοποιείται στον τομέα του ντοκιμαντέρ, πρώτα μέσω της τηλεόρασης και αργότερα στον κινηματογράφο.
Γνωστότερη ταινία του Οφίλς είναι το «Hotel Terminus: The life and time of Klaus Barbie» που γυρίστηκε το 1988 και αναφέρεται στην εγκληματική δραστηριότητα του Γερμανού αξιωματικού της Γκεστάπο Κλάους Μπάρμπι ο οποίος υπήρξε ο φόβος και ο τρόμος στην Λιόν της κατεχόμενης Γαλλίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά τον πόλεμο πράκτορας της CIA. Το «Hotel Τerminus» που είχε παιχτεί στο φεστιβάλ Βερολίνου του 1989 απέσπασε αργότερα το Οσκαρ καλύτερου ντοκιμαντέρ.
Περίπου 10 χρόνια πριν, το 1969, ένα άλλο ντοκιμαντέρ του Οφίλς, το «Ο οίκτος και η θλίψη» είχε επίσης διεκδικήσει το Οσκαρ. Και εδώ, το αρχειακό υλικό αναμειγνύεται με ζωντανές συνεντεύξεις Γερμανών αξιωματικών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και Γάλλων συνεργατών των ναζιστών την εποχή της κυβέρνησης Βισί στη Γαλλία.
Η δράση των Γερμανών κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είχε απασχολήσει τον Μαρσέλ Οφίλς και το 1976 στην ταινία «Memory of justice» («Μνήμη δικαιοσύνης»), για τις ανάγκες της οποίας πήρε συνεντεύξεις από κατηγορούμενους των δικών της Νυρεμβέργης. Στην ίδια ταινία όμως ο πόλεμος ήταν γενικότερα τον θέμα που τον απασχόλησε συνδυάζοντας μαρτυρίες από Αμερικανούς βετεράνους του πολέμου στο Βιετνάμ και επιζήσαντες από τον πόλεμο του Αλγερίου. Η πεντάωρη αυτή δημιουργία η οποία έχει αποκατασταθεί μέσω της συμβολής του Κινηματογραφικού Ιδρύματος του Μάρτιν Σκορσέζε θα προβληθεί στο εφετινό φεστιβάλ την ημέρα της βράβευσης του Μαρσέλ Οφίλς που θα είναι η Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου.
Το 1991 ο Οφίλς παρουσίασε στο φεστιβάλ Βερολίνου την ταινία «Μέρες Νοεμβρίου» («Novembertage – Stimmen und Wege»), ένα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε έναν χρόνο μετά την πτώση του Τείχους τους Βερολίνου και αποτελεί μια εκτενή έρευνα των αντιδράσεων στην Γερμανία που είχε το κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός. Τέλος, μια ακόμη ταινία του Οφίλς που συζητήθηκε πολύ στην εποχή της είναι το «Veillées d’armes» (Tα προβλήματα που είδαμε), στην οποία ο σκηνοθέτης ασκεί κριτική στον τρόπο με τον οποίο τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης καλύπτουν τους πολέμους.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk