Η αβάσταχτη παιδικότητα της αμφισβήτησης

Αν το πρόβλημά μας ήταν απλώς η διαχείριση υπαρκτών ή προσιτών μεγεθών της οικονομίας, τότε θα ήταν πολύ μικρότερο.

Η αβάσταχτη παιδικότητα της αμφισβήτησης | tovima.gr
Αν το πρόβλημά μας ήταν απλώς η διαχείριση υπαρκτών ή προσιτών μεγεθών της οικονομίας, τότε θα ήταν πολύ μικρότερο. Θα μπορούσε να εφαρμοστεί η γενική αρχή «η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα» και με συμβιβασμούς εκατέρωθεν να αποφευχθούν μια νέα κρίση της οικονομίας και η αποδοκιμασία της παγκόσμιας αγοράς που θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε ένα καταστροφικό αδιέξοδο.
Ομως εδώ δεν πρόκειται για διαφωνίες κορυφής, επιτελικού τύπου. Πρόκειται για ουσιαστικές διαφοροποιήσεις μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, για μια ραγδαία κοινωνική και πολιτική διαφοροποίηση. Η ερμηνεία που έχει δοθεί είναι ότι η αγανάκτηση ορισμένων κατηγοριών που ιδιαίτερα πλήττονται από την κρίση (νέοι άνεργοι, δημόσιοι υπάλληλοι, μικροσυνταξιούχοι, μικροαστοί και μικροϊδιοκτήτες) τους ωθεί σε παράλογες επιλογές. Η διάρκεια όμως και η αντοχή αυτής της συσπείρωσης δεν μπορεί να εξηγηθούν αλλιώς παρά με την αποδοχή της υπόθεσης ότι έχει επέλθει μια δομικού χαρακτήρα διαφοροποίηση της κυρίαρχης ιδεολογίας.
Ερώτηση-«κλειδί» για να κατανοήσει κάποιος την ιδεολογία του κ. Τσίπρα και των ομοίων του είναι σε ποια σημεία διαφοροποιούνται συγκεκριμένα με την πρακτική του πελατειακού κράτους που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις της Δεξιάς και του Κέντρου, δηλαδή οι ιδεολογικοί τους αντίπαλοι. Λογικά θα έπρεπε να επιδιώκουν πολιτειακές (με αναθεώρηση του Συντάγματος δηλαδή), θεσμικές (που αφορούν την εκλογή της Βουλής) και πρακτικές (που αφορούν την καθημερινή σχέση του πολίτη με το κράτος) μεταρρυθμίσεις. Αντ’ αυτού ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να στηρίζει όλο και πιο φαυλοκρατικές και διεφθαρμένες θέσεις. Χαρακτηριστική είναι η βίαιη αντίδρασή του στον έλεγχο της νομιμότητας των πιστοποιητικών των προσληφθέντων σε δημόσιες υπηρεσίες και ΟΤΑ. Αυτοί λοιπόν που συσπειρώνονται περί τον ΣΥΡΙΖΑ ή με παιδική αφέλεια θεωρούν ότι άλλα μπορεί να λέει κανείς πριν από τις εκλογές και άλλα να κάνει μετά ατιμωρητί ή έχουν σκοπό να συνεχίσουν μερικές από τις πιο σκοτεινές σελίδες της κεντροδεξιάς κυριαρχίας ή και τα δύο.
Πολύ φοβούμαι ότι πρόκειται κυρίως για την τελευταία στάση.
Αυτή η νοοτροπία, που μας οδηγεί στην καταστροφή, είναι η εμπεδωμένη συσπειρωτική ιδεολογία που εμπνέει έναν πολίτη στους τρεις και καθιστά τον ΣΥΡΙΖΑ σοβαρό μέγεθος της πολιτικής ζωής, διεκδικητή της νίκης στις επόμενες εκλογές.
Η κυρίαρχη ιδεολογία μπορεί να είναι μία, όχι δύο και τρεις. Στηρίζεται στα όπλα ή στο χρήμα ή στην ιστορική συγκυρία. Στην τελευταία περίπτωση ο ιδεολογικός αγώνας εναντίον της είναι εξαιρετικά δύσκολος. Θέλει αυταπάρνηση, επιμονή και σταθερότητα. Την κυρίαρχη ιδεολογία όταν αυτή κολακεύει την ευήθεια, το συμφέρον και τις κακές συνήθειες είναι πολύ δύσκολο να την ανατρέψεις, κυρίως όταν έχει διαποτιστεί από την αυταρχική νοοτροπία ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Είναι εντελώς περιττό να προσπαθείς να πείσεις ένα τμήμα των οπαδών της ή να την τροποποιήσεις εν μέρει.
Απέναντι στην κυρίαρχη ιδεολογία όταν αυτή βάφεται με τις αποχρώσεις του ολοκληρωτισμού, δεξιού ή αριστερού, φασιστικού ή αναρχοκομμουνιστικού τύπου μόνο η κατά μέτωπο σύγκρουση μπορεί να φέρει αποτέλεσμα, δηλαδή τη διάσωση της δημοκρατίας και την επικράτηση του εθνικού συμφέροντος.
Με αυτή την έννοια δεν μας είναι αντιληπτό γιατί το Μνημόνιο είναι τόσο αποτρόπαιο ώστε να πρέπει να το εγκαταλείψουμε προτροπάδην. Επίσης γιατί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) είναι κατ’ ανάγκην εχθρός της ανάπτυξης της οικονομίας μας και της ευημερίας του λαού. Το ΔΝΤ δεν είναι πανάκεια. Δεν είναι όμως και καταστροφή. Θα πρέπει να δούμε λεπτομερειακά, συγκεκριμένα και ψύχραιμα ποιες είναι οι μεταρρυθμίσεις που δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε μόνοι μας και ως εκ τούτου έχουμε ανάγκη τη συνδεδεμένη με τον προνομιακό δανεισμό πίεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ και ανάλογα με την επίδραση αυτών των μεταρρυθμίσεων πάνω στην παραγωγικότητα και στην προσέλκυση ξένων κεφαλαίων να αποφασίσουμε αν και πότε το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να αποχωρήσουν χωρίς κουτοπονηριές και χωρίς αυταπάτες ότι ποσά σαν και αυτά που έχουμε δανειστεί παλαιότερα και πρόσφατα είναι δυνατό να «κουρευτούν» ή να λησμονηθούν.
Ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος είναι πρώην υπουργός.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk