Η αρνητική διάσταση μιας απουσίας

Πολύς λόγος έγινε για την απουσία του Αλέξη Τσίπρα από τα δύο πρώτα ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Η αρνητική διάσταση μιας απουσίας | tovima.gr
Πολύς λόγος έγινε για την απουσία του Αλέξη Τσίπρα από τα δύο πρώτα ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθώς μάλιστα ο πρώτος έλληνας υποψήφιος για το ανώτατο αυτό αξίωμα της ΕΕ προτίμησε την ίδια ημέρα να απευθυνθεί στους ομοϊδεάτες του στην ισπανική Γαλικία και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας – Μοραβίας στην Πράγα. Οσοι όμως είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τα δύο αυτά ντιμπέιτ διαπίστωσαν την άβυσσο που χωρίζει την Ελλάδα από την υπόλοιπη Ευρώπη στο εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα του πολιτικού διαλόγου. Γιατί επρόκειτο για μια ουσιαστική, χωρίς λαϊκισμούς και δημαγωγίες, αντιπαράθεση απόψεων με θέσεις και επιχειρήματα σε έναν γοργό ρυθμό χωρίς πλατειασμούς και υβριστικές αντεγκλήσεις. Θα ήταν μάλιστα καλό οι υπεύθυνοι των δικών μας τουρκόπληκτων καναλιών να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό, αντί να συνεχίζουν την προβολή των αφόρητων καβγάδων καφενειακού επιπέδου που καθημερινώς μας προσφέρουν.
Η απουσία του κ. Τσίπρα αποκτά πρόσθετη αρνητική διάσταση καθώς είναι η πρώτη φορά εφέτος που οι ευρωπαίοι ψηφοφόροι θα έχουν αποφασιστικό λόγο για την εκλογή του προέδρου της Επιτροπής. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (δηλαδή οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των 28) είναι πλέον υποχρεωμένοι να λαμβάνουν υπόψη τους το αποτέλεσμα των εκλογών και τον συχετισμό δυνάμεων που θα προκύψει στο Ευρωκοινοβούλιο για την υποβολή των σχετικών προτάσεών τους όχι μόνο για τον πρόεδρο της Επιτροπής αλλά και για τον πρόεδρο του Συμβουλίου καθώς και για τον ύπατο εκπρόσωπο για την εξωτερική πολιτική. Και είναι αυτό ένα αποφασιστικό βήμα στην κάλυψη του δημοκρατικού ελλείμματος που υπήρχε ως σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Θα δοθεί έτσι η ευκαιρία να καταγραφεί ο βαθμός εμπιστοσύνης των πολιτών στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη περίοδο κατά την οποία η οικονομική κρίση και οι οδυνηρές επιπτώσεις της έχουν οδηγήσει στην έξαρση του λαϊκισμού και του ευρωσκεπτικισμού.
Πόσο όμως ο έλληνας υποψήφιος για τη θέση του προέδρου της Επιτροπής είναι έτοιμος να συμβάλει στον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της ΕΕ, όταν το μόνο που τον απασχολεί είναι η καταγγελία των Μνημονίων και του ρόλου του Βερολίνου, αποφεύγοντας έτσι την οδυνηρή συζήτηση για τις δικές μας τεράστιες ευθύνες που είχαν αποτέλεσμα την επιβολή αυτών των Μνημονίων; Διότι πώς μπορεί να ερμηνεύσει κανείς την παρατήρησή του, την ημέρα της παρουσίασης του ευρωψηφοδελτίου του, ότι «η Ελλάδα που οι κρατούντες ήθελαν με τα Μνημόνια να κρεμάσουν το κεφάλι της στον φανοστάτη του Βερολίνου, προς γνώση και συμμόρφωση των υπολοίπων, έχει γίνει χώρα σύμβολο της αντίστασης, όπως κάποτε…». Μια ευθεία δηλαδή αναφορά στον αποκεφαλισμό του Αρη Βελουχιώτη και σε μία από τις πιο σκοτεινές πτυχές του εμφυλίου πολέμου. Με παρόμοια όμως επιχειρήματα θα δοθεί η μάχη για τη μεγάλη ανατροπή στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ;

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk