O «κακός» γιατρός Χιου Λόρι

Ο δόκτωρ Χάουζ από τις «Iατρικές υποθέσεις», που ολοκλήρωσαν εφέτος τον οκταετή κύκλο τους, είναι ένας φλεγματικός θεραπευτής με ανορθόδοξες μεθόδους. Εξίσου ανορθόδοξη υπήρξε και η προσωπική πορεία του Χιου Λόρι από την Οξφόρδη στα τηλεοπτικά στούντιο, η οποία – τι σύμπτωση – έχει σφραγιστεί από μια σειρά ιατρικών περιστατικών

«Η τεχνολογία είναι υπερτιμημένη» υποστηρίζει ο δρ Γκρέγκορι Χάουζ. Και για να το λέει, κάτι θα ξέρει. Αλλωστε, η μέθοδος που ακολουθεί για να «προσεγγίσει» τους ασθενείς του έχει περισσότερο να κάνει με την ψυχολογία, παρά με τα Ηigh-Τech μηχανήματα που τον περιστοιχίζουν στα νοσοκομεία. Είναι ωμός και κυνικός, τα λέει χύμα και τσουβαλάτα, μιλάει ακριβώς όπως νιώθει, γι’ αυτό και τις περισσότερες φορές γίνεται απελπιστικά αντιπαθής. Κάτι περισσότερο από αλαζών. Ουδόλως τον ενδιαφέρει. Διότι κανείς δεν μπορεί να τον αμφισβητήσει. Ο δρ Χάουζ ξέρει καλά την ιατρική του – σε σημείο που θα προτιμούσες να την ήξερε λιγότερο καλά, έτσι ώστε να κάνει λιγότερο τον έξυπνο.

Τηλεοπτικοί γιατροί έχουν υπάρξει πολλοί, ουδείς όμως σαν τον δρα Χάουζ, τον οποίο υποδύεται ο Χιου Λόρι στη σειρά «House M.D.» (2004-2012), γνωστή στα καθ’ ημάς ως «Ιατρικές υποθέσεις». Χωρίς την α λα Τζέιμς Μποντ «μάτσο» γοητεία του δρος Νταγκ Ρος (λέγε με και Τζορτζ Κλούνεϊ) «Στην Εντατική», αλλά ούτε και με τη χαριτωμένη γλυκύτητα του (ωραιοπαθούς;) δρος Ντέρεκ Σέπαρντ (κατά κόσμον Πάτρικ Ντέμπσεϊ) στο «Grey’s Αnatomy», ο χωλαίνων Γκρέγκορι Χάουζ με το μπαστούνι ως προέκταση του χεριού του, με το διαρκώς αξύριστο, αγέλαστο πρόσωπο και το ατημέλητο ντύσιμο, θυμίζει περισσότερο βιτριολικό κλοσάρ και λιγότερο επιφανή λειτουργό της υγείας. Και είμαι βέβαιος ότι αν ο Χάουζ έβλεπε ποτέ στην τηλεόραση επεισόδιο του Δρος Κιλντέρ (με την παλιά δόξα, τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν) ή του Μπεν Κέισι (Βινς Εντουαρντς) θα λιποθυμούσε από τα γέλια, μη μπορώντας να αντέξει την αφελή… «αγιοσύνη» όλων αυτών των παλαιάς κοπής συνεχιστών του Ιπποκράτη. Οχι ότι ο Χάουζ είναι κακός ή μοχθηρός (εντάξει, ίσως και να είναι λίγο). Απλώς δεν ανέχεται τη φλυαρία, τις υπεκφυγές και τις γλυκανάλατες φιοριτούρες. Αν πεθαίνεις, πεθαίνεις. Τι να γίνει; Πάμε για άλλα.

Είναι κληρονομικό

Ισως τελικά να μην είναι τυχαίο που ο πατέρας του Χιου Λόρι, του ηθοποιού που εδώ και οκτώ χρόνια υποδύεται τον Γκρέγκορι Χάουζ, ήταν επίσης γιατρός (καθώς και χρυσός ολυμπιονίκης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 1948 στην κωπηλασία). Οπως δεν είναι μάλλον τυχαίο και το ότι η μητέρα του ηθοποιού πέθανε όταν εκείνος ήταν 30 ετών από μια σπάνια μορφή παράλυσης. Ο ίδιος, άλλωστε, έχει παραδεχτεί ότι ο ήρωας της παιδικής του ηλικίας ήταν ο πατέρας του, Γουίλιαμ Λόρι, ο οποίος του εμφύσησε απέραντο θαυμασμό για τον κόσμο της ιατρικής, της φαρμακευτικής και του ορθολογισμού.

Οπου και να βρίσκεται η αλήθεια, η μοίρα το ήθελε ο δρ Χάουζ να γίνει ο πιο αναγνωρίσιμος ήρωας που έχει υποδυθεί στην καριέρα του ο βρετανός ηθοποιός – οι φανατικοί της καλτ «Μαύρης οχιάς» ίσως διατυπώσουν κάποιες ενστάσεις –, ο οποίος τον περασμένο Ιούνιο έκλεισε τα 53 του χρόνια. Πολυάριθμες υπήρξαν μέχρι σήμερα οι υποψηφιότητες για σημαντικά βραβεία που έχει αποσπάσει ο Λόρι για τον Χάουζ, αλλά και πολλά τα βραβεία που κοσμούν το τζάκι του (ανάμεσά τους, δύο Χρυσές Σφαίρες και δύο βραβεία από το Σωματείο Ηθοποιών). Σημειωτέον, θεωρείται ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς στην ιστορία της αμερικανικής τηλεόρασης (έχει γραφεί ότι ο μισθός του για κάθε επεισόδιο αγγίζει τις 700.000 δολάρια!).

Στην TV μέσω Οξφόδης

Ουδείς ανέμενε ότι η καριέρα του Χιου Λόρι θα έπαιρνε τη σημερινή τροπή. Ούτε καν ο ίδιος. Γέννημα θρέμμα Οξφορδιανός, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (εκεί καταλήγουν τα λαμπρά μυαλά της Γηραιάς Αλβιώνας μετά το περίβλεπτο Κολλέγιο Ιτον), με δίπλωμα Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, ο Τζέιμς Χιου Κάλουμ Λόρι αναγκάστηκε να κρεμάσει τα… κουπιά της κωπηλασίας (μαζί τα όνειρα ολυμπιακών διακρίσεων), επειδή προσβλήθηκε από λοιμώδη μονοπυρήνωση, και να βρει παρηγοριά στη θεατρική ομάδα του πανεπιστημίου. Εκεί γνώρισε την Εμα Τόμσον, με την οποία έχουν υπάρξει ζευγάρι. Εκείνη ήταν που στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τον έφερε σε επαφή με τον βρετανό κωμικό Στίβεν Φράι, με τον οποίο ο Λόρι έγινε κολλητός παίζοντας μαζί του σε σειρές όπως οι «There’s Nothing to Worry About!» και «Alfresco» (ο Φράι είναι επίσης ο νονός των τριών παιδιών του Λόρι). Ωστόσο, μεγάλο όνομα στη χώρα του άρχισε να γίνεται για πρώτη φορά στα μέσα των 80s παίζοντας στην κωμική σειρά «Η μαύρη οχιά» με τον Ρόουαν Ατκινσον (στην καλύτερη, προ Mr. Bean, περίοδό του). Τα χρόνια περνούσαν, ο Λόρι αδυνατούσε να ξεφύγει από τα τηλεοπτικά στεγανά και η κινηματογραφική παρουσία του δεν ήταν αξιομνημόνευτη. Ποιος τον θυμάται στη «Λογική και ευαισθησία» του Ανγκ Λι;

Οταν τον συνάντησα για πρώτη (και μοναδική φορά) στη Νέα Υόρκη το 1999, ο Λόρι προωθούσε την παιδική ταινία «Ο Ποντικομικρούλης» και παρ’ ότι ο ίδιος δεν θα το παραδεχτεί ποτέ, πολύ αμφιβάλλω αν αισθανόταν και τόσο καλά που μιλούσε για ένα φιλμ στο οποίο πρωταγωνιστής ήταν ένα ψηφιακό… ποντίκι. Η ταινία σημείωσε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, σε σημείο να αποκτήσει και συνέχεια, αλλά αυτό δεν στάθηκε τόσο σημαντικό για τον Λόρι, όσο για το ψηφιακό τρωκτικό. Τέσσερα χρόνια αργότερα και ενώ βρισκόταν στην Αφρική γυρίζοντας την «Πτήση του Φοίνικα», ο Λόρι στα διαλείμματα προσπαθούσε να χτίσει τον ήρωα που επρόκειτο να υποδυθεί για πρώτη φορά στην τηλεόραση. Ηταν ο Γκρέγκορι Χάουζ των «Ιατρικών υποθέσεων», σειρά στην οποία, σύμφωνα με δικές του δηλώσεις, ο ίδιος δεν πίστεψε ποτέ. Αποδείχθηκε ότι έκανε λάθος.

Κιθαρίστας και ντράμερ

Πολυπράγμων ως καλλιτέχνης, ο Λόρι δηλώνει επίσης μουσικός, άνθρωπος-ορχήστρα για την ακρίβεια (παίζει πιάνο, κρουστά, κιθάρα, φυσαρμόνικα και σαξόφωνο) και συγγραφέας – καθώς επίσης και φανατικός μοτοσικλετιστής, άθεος και χρόνια καταθλιπτικός. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε πριν από μερικά χρόνια το μυθιστόρημά του «Μην πας ποτέ στην Καζαμπλάνκα», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Opera (πρωτότυπος τίτλος «The Gun Seller»), για το οποίο η «Washington Post» έγραψε ότι με αυτό ο «Χιου Λόρι δημιουργεί μια νέα σχολή μυθιστορήματος, αυτή του “σαρκαστικού ρεαλισμού”, με ένα θρίλερ που καθηλώνει τον αναγνώστη και τον κάνει να καταρρέει – κυριολεκτικά – από τα γέλια».

Ο ίδιος ο Λόρι εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά αυστηρός απέναντι στον εαυτό του και έχει παραδεχτεί ότι δεν υπάρχει επεισόδιο των «Ιατρικών υποθέσεων» που να τον έχει αφήσει ικανοποιημένο μετά τα γυρίσματα. Οταν υποδύεται τον Γκρέγκορι Χάουζ βρίσκεται διαρκώς στην «τσίτα», εντός ρόλου είτε οι κάμερες ρολάρουν είτε όχι. Και όποτε επιστρέφει στο σπίτι του, νιώθει ότι κάτι δεν έχει κάνει καλά. Ισως γι’ αυτό είναι πάντα τόσο καλός.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk