ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, στο πλαίσιο των προσπαθειών τους να περιορίσουν τα ελλείμματα του Δημοσίου προώθησαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, λίγο – πολύ, τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Τούτο προκύπτει από έκθεση του ΚΕΠΕ στην οποία αναφέρεται ότι στην Ελλάδα υπήρξε έλεγχος του μεγέθους του δημόσιου τομέα, περιορίσθηκαν οι προσλήψεις, δημιουργήθηκε ο Β’ βαθμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ιδρύθηκε το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού (ΑΣΕΠ) κλπ.
Ωστόσο, οι προσπάθειες αυτές της Ελλάδας (αλλά και του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Πορτογαλίας) χαρακτηρίζονται στην έκθεση «λιγότερο σοβαρές» από εκείνες της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Βρετανίας και του Λουξεμβούργου, οι οποίες χαρακτηρίζονται «σοβαρές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό του μεγέθους του δημόσιου τομέα».
Στην έκθεση αναφέρεται επίσης ότι αρκετά κράτη – μέλη έλαβαν μέτρα για την αποκέντρωση, με εξαίρεση το Βέλγιο, τη Δανία και το Λουξεμβούργο. Ειδικότερα, η Ολλανδία και η Βρετανία έλαβαν σοβαρές πρωτοβουλίες τόσο για την αποκέντρωση όσο και για την αποσυγκέντρωση, η Ισπανία μόνο για την αποκέντρωση, η Γαλλία και η Πορτογαλία και η Ελλάδα για την αποσυγκέντρωση. Τέλος, η Ιρλανδία και η Ιταλία εφήρμοσαν μέτρα ευρείας εκτάσεως υπέρ της αποσυγκέντρωσης.
Εξάλλου, στην Ελλάδα βελτιώθηκαν οι σχέσεις του Δημοσίου με τους πολίτες, όπως και στο Βέλγιο, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία και στη Βρετανία, κράτη – μέλη τα οποία προώθησαν τον «Κώδικα του Πολίτη». Αλλα πάλι κράτη – μέλη, όπως η Δανία και η Φινλανδία, μελετούν τώρα την υιοθέτηση των δεικτών απόδοσης και επίτευξης στόχων, ενώ η Ιταλία τοποθέτησε εργαζομένους στον δημόσιο τομέα σε ανταγωνιστικότητα με τον ιδιωτικό τομέα. Τέλος, στην Ισπανία επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ δημόσιας διοίκησης και συνδικαλιστών για τη βελτίωση των όρων εργασίας αλλά και για την προώθηση μεγαλύτερης ευκαμψίας στην αποκέντρωση.
Είναι σαφές ότι οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αντιλαμβανόμενες πλήρως την αναγκαιότητα περιορισμού των δαπανών του Δημοσίου, δεν κατέφυγαν σε προσλήψεις, προώθησαν την αποκέντρωση και την αποσυγκέντρωση, και βελτίωσαν τις σχέσεις Δημοσίου – πολίτη προκειμένου να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα.
