Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω για να δούμε τις εξελίξεις των ημερών λίγο πιο καθαρά, με μια απόσταση από τη σκόνη που έχει σηκωθεί. Κάθε κάποια χρόνια τα πολιτικά συστήματα αναδιατάσσονται. Αυτό έχει γίνει ξανά στο παρελθόν στην ιστορία της χώρας και βεβαίως έχει συμβεί και σε άλλες περιπτώσεις εκτός Ελλάδας. Με λίγα λόγια, αυτό που συμβαίνει δεν είναι ούτε πρωτόγνωρο ούτε ελληνική αποκλειστικότητα. Αυτές οι αναδιατάξεις έρχονται διότι τα κόμματα ακολουθούν τις κοινωνικές εξελίξεις, καλούνται να γίνουν φορείς των ιστορικών γεγονότων και ως εκ τούτου κάποια στιγμή κλείνουν τον κύκλο τους αρκετές φορές «φθαρμένα» πια από τις επιλογές και τους χειρισμούς τους. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά σε μια τέτοια συγκυρία.

Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι στην τρέχουσα κατάσταση δεν έχουμε κάποια στοιχεία αξιοσημείωτα. Συνήθως λοιπόν αυτές οι ευρείες αναδιατάξεις – διότι εδώ περί αυτού πρόκειται – πυροδοτούνται από ακραίες κοινωνικές συνθήκες, π.χ., έναν πόλεμο ή, όπως συνέβη στη χώρα μας κατά το παρελθόν, από μια ραγδαία οικονομική κρίση όπως όταν μπήκαμε στα προγράμματα προσαρμογής. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, η Ελλάδα, τυπικά τουλάχιστον, δεν διανύει μια τέτοια περίοδο κρίσης. Ούτε σε πόλεμο είμαστε ούτε σε μνημόνια. Τίποτε φαινομενικά που να δικαιολογεί μια τέτοιας κλίμακας πολιτική κινητικότητα.

Η κοινωνία όμως σε ένα άλλο επίπεδο φαίνεται πως ανιχνεύει κρίση και γι’ αυτό και αντιδρά με αυτόν τον τρόπο. Το δεύτερο στοιχείο στο οποίο αξίζει να σταθούμε είναι το γεγονός ότι δεν ήταν και στο παρελθόν πολλές οι φορές που πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα καταλάμβαναν άμα τη εμφανίσει τη δεύτερη και την τρίτη θέση στις δημοσκοπήσεις. Το τρίτο σημείο που δεν μπορεί να παραβλέψει κανείς είναι ότι αν τα υφιστάμενα κόμματα είχαν καταφέρει να καλύψουν την ανάγκη έκφρασης της πολιτικής αντίθεσης ακόμη και διαμαρτυρίας, τότε ούτε η κυρία Καρυστιανού ούτε ο κ. Τσίπρας θα είχαν βρει τον χώρο για να «εισχωρήσουν» πολιτικά. Τα κόμματα αυτά φαίνεται – τουλάχιστον αυτή τη στιγμή – να απολαμβάνουν κάποια αποδοχή διότι προφανώς ένα μεγάλο κενό είχε μείνει ακάλυπτο.

Ενα τέταρτο σημείο γύρω από τα γεγονότα των ημερών είναι ότι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, με τον βέλτιστο ή όχι απαραιτήτως, είναι καλό οι πολίτες να κινητοποιηθούν ξανά γύρω από τα πολιτικά πράγματα. Να προβληματιστούν ξανά, να αξιολογήσουν, να συγκρίνουν· γενικώς να ξαναμπούν στην πολιτική διαδικασία. Nα σηκωθούν, όπως συχνά λέμε, από τον καναπέ.

Ως εδώ λοιπόν η κινητικότητα λογική και θεμιτή, και αναγκαία θα πω εγώ, αλλά από εδώ και πέρα θα πρέπει να αρχίσουμε να μπαίνουμε και στην ουσία, διότι αν οι πολίτες και πάλι απογοητευτούν, τότε η απάντηση για όλους θα είναι σκληρή.