Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Ο παραδοσιακός δικομματισμός πνέει τα λοίσθια, σε πολλές χώρες είναι κλινικά νεκρός, ένα φαινόμενο του περασμένου αιώνα. Ο πολυκερματισμός του πολιτικού συστήματος είναι η νέα κανονικότητα. Οι μεγάλες πολιτικές οικογένειες στην Ευρώπη χάνουν συνεχώς έδαφος. Στη Γερμανία, η AfD καλπάζει θρυμματίζοντας το υπόλοιπο σύστημα.

Στη Βρετανία, το κόμμα του Νάιτζελ Φάρατζ προηγείται και κερδίζει τοπικές εκλογικές αναμετρήσεις, ενώ οι Εργατικοί και οι Συντηρητικοί βυθίζονται στην κρίση. Στη Γαλλία έχουν διαμορφωθεί οι δύο αντίπαλοι πόλοι των προεδρικών εκλογών, της άκρας Δεξιάς και της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά ο ενδιάμεσος χώρος αδυνατεί να συνεννοηθεί.

Η Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία έχει κυριαρχήσει στον συντηρητικό χώρο, έχοντας απέναντί της μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση. Στην Ισπανία, το ακροδεξιό Vox συνεχώς δυναμώνει.

Μέχρι και σε ένα από τα πιο σκληρά δικομματικά συστήματα στον κόσμο, αυτό της Αυστραλίας, την περασμένη εβδομάδα ένα ακροδεξιό κόμμα κέρδισε για πρώτη φορά μία έδρα στην Κάτω Βουλή του Κοινοβουλίου, με μια λαϊκιστική, αντιμεταναστευτική ρητορική.

Η ηγέτιδά του Πολίν Χάνσον ξεπήδησε από το πολιτικό εγχειρίδιο του τραμπισμού και προκάλεσε πολιτικό σεισμό, με τους αναλυτές να αναρωτώνται αν το κόμμα της «Ενα έθνος» θα ακολουθήσει την πορεία της AfD και του Reform UK, κάτι που θα φανεί στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2028.

Ο νέος διπολισμός που διαμορφώνει τα «στρατόπεδα» παγκοσμίως έχει στη μία πλευρά του τον τραμπισμό και στην άλλη τον αυταρχισμό. Ο ενδιάμεσος χώρος συμπιέζεται και αλληλοεξοντώνεται, απορώντας γιατί το εκλογικό σώμα δεν συγκινείται από τους κινδύνους της αστάθειας και της ακυβερνησίας.

Η Ελλάδα ακολουθεί το μοτίβο μόνο στον χώρο της αντιπολίτευσης. Στα αριστερά ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να ξαναφωτίσει το άστρο του που έσβησε άδοξα το 2023, ενώ στον υπερσυντηρητικό χώρο δεν εμφανίστηκε μια προσωπικότητα αρκούντως χαρισματική για να τον ενώσει. Τα ρεύματα που δυνητικά θα μπορούσαν να συνενωθούν υπάρχουν.

Στις προηγούμενες εκλογές, ο Ηλίας Κασιδιάρης από τη φυλακή έβαλε με άνεση στη Βουλή τους «Σπαρτιάτες» και τώρα προαναγγέλλει ότι θα στηρίξει πάλι κάποιο κόμμα στις εκλογές. Η Αφροδίτη Λατινοπούλου εξελέγη ευρωβουλευτής και διεκδικεί θέση στο ελληνικό κοινοβούλιο, στο οποίο ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει πιάσει για τα καλά στασίδι.

Ο χώρος αυτός αναμένεται να αναμορφωθεί μετά την ανακοίνωση του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά, που στη ΝΔ θεωρούν προεξοφλημένο, αν και με τα απομεινάρια της Χρυσής Αυγής ο πρώην πρωθυπουργός έχει σχέσεις μίσους, ενώ διέξοδο αναζητούν και άλλα κομμάτια της κοινωνίας, που με τις παλαιές ταυτότητες φαντάζουν ετερώνυμα. Παράλληλα, η Μαρία Καρυστιανού προανήγγειλε ότι την ερχόμενη εβδομάδα θα αφήσει το περιστέρι της να πετάξει.

Σε αυτό το μεταβαλλόμενο σκηνικό έχει μικρή αξία η συζήτηση για τη μάχη της δεύτερης θέσης, όταν ο πρώτος δεν (θα έπρεπε να) αισθάνεται καθόλου καλά. Η ΝΔ του 2019 και του 2023 χάνει εδάφη που πάνε να γίνουν νησιά στο πέλαγος γύρω της.

Αν κάνει κόμμα ο Σαμαράς, κάτι θα πάρει, ίσως κάτι κρίσιμο για την αυτοδυναμία. Αν συνταχθεί μαζί του και ο Κώστας Καραμανλής, πέριξ του οποίου παρατηρείται κινητικότητα το τελευταίο διάστημα, αυτό το κάτι θα μεγαλώσει. Ο ανιψιός του ιδρυτή της παράταξης απευθύνεται προνομιακά στην παραδοσιακή βάση της ΝΔ. Αν δεν καταρρεύσει άμα τη εμφανίσει η Καρυστιανού, όπως προβλέπουν στην κυβέρνηση, κάτι θα κόψει και αυτή από τον συντηρητικό δυσαρεστημένο ψηφοφόρο.

«Πρέπει να δούμε τι αντίκτυπο θα έχουν τα νέα κόμματα και, αν κατεβεί ο Σαμαράς, ποια πρόσωπα θα μπουν στα ψηφοδέλτια του κόμματός του. Γιατί μπορεί να μην υπάρξουν ηχηρές μεταγραφές, αλλά αν περιλαμβάνονται σε αυτά μεσαία καραμανλικά στελέχη, τότε αλλάζει το πράγμα» παρατηρεί έμπειρος βουλευτής της ΝΔ. Ποιο πράγμα αλλάζει; Στη ΝΔ προβληματίζονται με το ενδεχόμενο να διαμορφωθεί ένα ευρύ αντι-μητσοτακικό «μέτωπο» κομμάτων που έχουν διαφορετικές αφετηρίες, αλλά κοινό στόχο να πλήξουν την κυβέρνηση και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Χωρίς συμμαχίες και ρεζέρβες, με τη λογική «μόνος μου και σας έχω», δεν βλέπουν μπροστά τους το στέρεο έδαφος της αυτοδυναμίας. Παρά τη διάχυτη εκλογολογία και τα κάθε λογής σενάρια, για τη διάδοση των οποίων δεν είναι αθώο το Μέγαρο Μαξίμου καθώς τους έβαλε όλους να τρέχουν, ο ορθολογισμός δεν έχει χαθεί μέσα στον θόρυβο των επιστολών των «5», των «10» και της συνέντευξης του Γρηγόρη Δημητριάδη.

Οσοι τον ασπάζονται δεν τα βρίσκουν όλα ρόδινα στον δρόμο προς τις κάλπες. Αφενός, το διεθνές περιβάλλον και η διαταραχή στις εφοδιαστικές αλυσίδες, ιδίως στα καύσιμα και στα λιπάσματα, δείχνει πληθωρισμό στην Ελλάδα κοντά στο 5%, που με τα ήδη υψηλά επίπεδα τιμών θα είναι υπερβολικά υψηλός. «Θα μπορούμε να κάνουμε εκλογές;» διερωτώνται κάποιοι υπουργοί και κάποιοι βουλευτές που βλέπουν «μαύρο χειμώνα».

Αφετέρου, εσωτερικά, στους πολιτικούς σχεδιασμούς δεν αποκλείεται να παρεισφρήσουν και έκτακτα γεγονότα. «Δηλαδή, αν έχουμε μεγάλες πυρκαγιές τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο, εμείς θα κάνουμε εκλογές;». Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η παραδοχή ότι «όσο καθυστερούμε τόσο θα αυξάνεται η φθορά. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, δηλαδή».

Αν τα πράγματα εξελιχθούν όπως φαίνονται σήμερα, η ΝΔ θα χρειαστεί συμμάχους για να κυβερνήσει και, εκτός από τους λίγους που προτιμούν τον συνδυασμό με Βελόπουλο – Λατινοπούλου, οι υπόλοιποι ομολογούν ότι θα ήθελαν το ΠαΣοΚ.

Αν ισχύει αυτό, πώς εξηγείται ο χονδροειδής λαϊκισμός για το «ένα εκατομμύριο του Ανδρουλάκη», το οποίο βρίσκεται δηλωμένο εδώ και δέκα χρόνια στο εξωτερικό χωρίς να ενοχλήσει τον Αδωνι Γεωργιάδη και τον Παύλο Μαρινάκη; Με τέτοιες τακτικές είναι πιθανό και να συσπειρώσουν το ΠαΣοΚ και να κόψουν τις γέφυρες για συνεργασία, ενώ ρίχνουν λάδι στη φωτιά της τοξικότητας και της εχθροπάθειας που δεν θα αφήσει κανέναν χωρίς πληγές.

«Τον Τσίπρα επιδοτούμε» σχολιάζει υπουργός, ο οποίος πιστεύει ότι οι περιστάσεις απαιτούν «υπευθυνότητα και ήθος» – όχι προσωπικές ατζέντες, υπονοεί.

Αυτά αποτελούν το προοίμιο μιας «διαβολοβδομάδας» στη Βουλή, ξεκινώντας από την Τρίτη με την τροπολογία του υπουργείου Δικαιοσύνης για δίκες εντός τριών μηνών σε υποθέσεις με εμπλοκή πολιτικών προσώπων, ενώ θα πραγματοποιηθεί η ψηφοφορία για τις αιτήσεις άρσης ασυλίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Την Τετάρτη έχουν κληθεί στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ο διοικητής της ΕΥΠ Θεμιστοκλής Δεμίρης και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, ο οποίος πιθανότητα δεν θα παραστεί.

Την Πέμπτη έχει οριστεί η ψηφοφορία των προτάσεων ΠαΣοΚ και ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τους πρώην υπουργούς Σπήλιο Λιβανό και Φωτεινή Αραμπατζή και μάλλον την Παρασκευή η πρόταση του ΠαΣοΚ για εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές.

Αναμένεται να απορριφθούν και οι δύο από την κυβερνητική πλειοψηφία, μέσα στο εκρηκτικό κλίμα της εβδομάδας, που δεν αποκλείεται να καταλήξει ακόμα και σε πρόταση μομφής. Αν συμβεί αυτό, το ερώτημα που απευθύνει ο Κ. Μητσοτάκης στον αντίπαλό του θα επιστρέψει στην αφετηρία του: «Με ποιους θα κυβερνήσετε;».