Mε αφορμή τη δίκη για την τραγωδία στα Τέμπη, η έναρξη της οποίας έχει οριστεί για την επόμενη εβδομάδα, στις 23 Μαρτίου, θα ήταν χρήσιμο να επισημανθούν κάποιες κρίσιμες παράμετροι για τη διεξαγωγή της.
Η δίκη δεν μπορεί να επιτελέσει τον θεσμικό της ρόλο, να δικαιώσει δηλαδή τα αθώα θύματα αυτής της τραγωδίας, τους συγγενείς τους, τραγικά πρόσωπα του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, και να τιμωρήσει παραδειγματικά τους υπευθύνους, όσους κάθονται στο εδώλιο αυτής της δίκης, αν η δικαστική διαδικασία τελικά εκφυλιστεί σε αέναες στείρες αντιπαραθέσεις και αν κυριαρχήσουν κυρίως πολιτικές, προσωπικές ή γενικότερες επιδιώξεις.
Οι δίκες οφείλουν να διεξάγονται, όσο είναι δυνατόν, σε ένα κλίμα ψυχραιμίας και νηφαλιότητας, όχι με την έννοια ότι το δικαστήριο είναι εκκλησία, αλλά γιατί δίκη με διαδικασίες πεζοδρομίου δεν είναι δυνατόν να επιτελέσει τη θεσμική αποστολή της.
Γιατί τα λέω όλα αυτά. Η συγκεκριμένη δίκη στη Λάρισα, με κατηγορουμένους μη πολιτικούς, τον σταθμάρχη, συναδέλφους του που επέδειξαν εγκληματικές, βαρύτατες ευθύνες και παραλείψεις, αλλά και υψηλόβαθμα στελέχη του αρμόδιου υπουργείου, του ΟΣΕ, της ΕΡΓΟΣΕ και λοιπά, κινδυνεύει να εμπλακεί σε διαδικασίες αντιπαραθέσεων προς εξυπηρέτηση πολιτικών, προσωπικών, στρατηγικών παραγόντων που μετέχουν σε αυτήν και να ξεστρατίσει από τον βασικό της στόχο. Ο οποίος δεν είναι άλλος από την απόδοση ευθυνών για την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων σε αυτό το επίπεδο, γιατί για την τραγωδία στα Τέμπη τρέχουν παράλληλα διαδικασίες διερεύνησης και ευθυνών σε πολιτικούς, όπως ο Χρήστος Τριαντόπουλος και ο Κώστας Αχ. Καραμανλής.
Η ευθύνη που έχουν οι δικαστές που κληρώθηκαν – διότι με κλήρωση έχουν επιλεγεί – να φέρουν σε πέρας αυτή τη βαριά από κάθε άποψη δίκη είναι τεράστια, κυρίως έναντι των συγγενών των θυμάτων αυτής της τραγωδίας αλλά και της κοινωνίας που έχει διατυπωμένη την αξίωση να εισπράξει την αναγκαία για ένα κράτος δικαίου δικαστική κρίση για τις ευθύνες και τους υπευθύνους.
Οι δικαστές επωμίζονται το βάρος να φέρουν σε πέρας τη συγκεκριμένη δίκη, έστω κι αν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι η δικαστική διαδικασία στη Λάρισα θα εμπλακεί σε στρεψοδικίες, πολιτικές προσωπικές ατζέντες παραγόντων που έχουν πολιτικές επιδιώξεις ή σε συνωμοσιολογικού τύπου προσεγγίσεις που κυριάρχησαν και στην ανάκριση και πρέπει στη δίκη να ξεκαθαριστούν.
Οι δικαστές έχουν την υποχρέωση, αυτή είναι η θεσμική τους θέση, να καταδείξουν τις συγκαλύψεις, τα κενά, καθώς και τις προσπάθειες που υπήρξαν ώστε η αλήθεια των γεγονότων να συσκοτιστεί.
Αυτοί φέρουν τη θεσμική ευθύνη, η δίκη για την τραγωδία στα Τέμπη να συμβάλει στην ανάδειξη των ελλειμμάτων μιας κρατικής μηχανής που λειτουργούσε – και δυστυχώς συνεχίζει να λειτουργεί σε πολλά – με ταχύτητες περασμένων δεκαετιών σε βάρος ακόμη και της ασφάλειας της ζωής όλων μας. Λέω κρατικής μηχανής, γιατί σε αυτή τη δίκη κρατικά στελέχη δικάζονται και όχι πολιτικοί, μιας και είναι πλέον γνωστό ότι η Δικαιοσύνη, έτσι όπως είναι το σύστημά μας και ευελπιστώ να αλλάξει, δεν μπορεί – και να θέλει – να ασχοληθεί με ευθύνες πολιτικών. Συμπέρασμα.
Η Δικαιοσύνη είναι εκείνη που φέρει την αποκλειστική ευθύνη να κρατήσει σε επίπεδα που αντιστοιχούν σε μια διαδικασία κράτους δικαίου αυτή τη δίκη, για να δικαιωθούν τα θύματα, οι συγγενείς τους, να αναδειχθεί η αλήθεια και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Ολα τα άλλα δεν θα συμβάλουν στην ενίσχυση ενός κράτους δικαίου.
