Η κυβέρνηση πέρασε χωρίς απώλειες τον κάβο των ασυλιών και μαζί μια ενδεχόμενη έκφραση δυσαρέσκειας των βουλευτών, ακόμη και δυσπιστίας.
Αλλά δεν έφτασε στο τέλος της δοκιμασίας της.
Οχι επειδή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κραδαίνει συνεχώς το φραγγέλιο πραγματικών ή υποτιθέμενων δικογραφιών. Αλλά επειδή είναι προφανές ότι υπάρχει ένα σχέδιο που θα πάει μέχρι τέλους.
Και το οποίο η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να ανακόψει.
Στο χέρι της είναι μόνο να αντιδράσει πειστικά και αποτελεσματικά. Κανείς δεν θα της χαριστεί και πάλι καλά γι’ αυτήν που η αντιπολίτευση έχει βολευτεί σε έναν δικό της κόσμο.
Η κυβέρνηση πόνταρε στην εξαγγελία πρόσθετων μέτρων για να βελτιώσει το κλίμα. Δεν είναι καθόλου βέβαιο όμως ότι το είδος και το ύψος των μέτρων που εξήγγειλε θα έχει ορατή πολιτική απόδοση.
Η ελληνική κοινωνία δυσκολεύεται, το ξέρουμε μήνες, και οι μικρές ενέσεις μάλλον δεν εκλαμβάνονται ως πειστική απάντηση στη δυσκολία της.
Τι μένει; Δύο επιλογές.
Είτε η κυβέρνηση θα πρέπει να οικοδομήσει ένα αφήγημα που να την οδηγήσει πειστικά έως τις εκλογές.
Είτε θα χρειαστεί να φέρει πιο κοντά τις εκλογές και να κάνει τον σταυρό της. Ούτως ή άλλως, ακόμη μπορεί να τις αντιμετωπίσει από θέση ισχύος.
Αλλά έως πότε; Κανείς δεν ξέρει.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν δείχνουν να γοητεύουν τα πλήθη και ούτε καταλαβαίνουμε κάτι τέτοιο για όσα ετοιμάζονται να ιδρυθούν.
Το πλεονέκτημα της κυβέρνησης παραμένει πως και στις πιο δυσμενείς δημοσκοπήσεις δεν διαφαίνεται ούτε κατά διάνοια το περίγραμμα μιας εναλλακτικής λύσης.
Αλλά το ξέραμε. Είναι ένα πλεονέκτημα που δεν διαρκεί για πάντα, ούτε ταιριάζει σε όλες τις συγκυρίες.
Ακόμη περισσότερο που ο «δικαστικός δρόμος» στον οποίο βαδίζει η χώρα και έχει σαφώς επιλέξει η αντιπολίτευση κρύβει εκπλήξεις και ανατροπές.
Συνεπώς η επίκληση των εκλογών δεν αρκεί και άλλωστε κανείς δεν υποχρεώνει την κυβέρνηση να τις επισπεύσει.
Για να καταλήξουμε τελικά στην πρώτη επιλογή. Οτι η κυβέρνηση οφείλει ούτως ή άλλως να οικοδομήσει ένα αφήγημα, ανεξάρτητα από τον χρόνο των εκλογών.
Για έναν απλό λόγο. Διότι το αφήγημα που την οδήγησε και τη διατήρησε στην εξουσία έχει ξεθωριάσει. Και συνεπώς χρειάζεται να αντικατασταθεί ή έστω να ενισχυθεί.
Δεν ξέρω ποιος ασχολείται στο κυβερνητικό επιτελείο – αν ασχολείται κάποιος… Αν και η ιστορία με την ασυλία των βουλευτών έδειξε πως μάλλον δεν καταλαβαίνουν όλοι τα ίδια πράγματα.
Δύσκολο να το χειριστείς. Ιδίως μάλιστα όταν μερικοί δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
