Η παραδοσιακή άποψη ότι η κάλπη κρίνεται αποκλειστικά από την τσέπη φαίνεται να συναντά πλέον τα όριά της, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ακρίβεια και τα οικονομικά προβλήματα έχουν πάψει να αποτελούν την πρώτη και βασικότερη αγωνία των πολιτών. Η ίδια η πραγματικότητα, ωστόσο, δείχνει ότι η κοινωνία δεν στέκεται αποκλειστικά στα θέματα της υλικής ευημερίας. Δίπλα στην καθημερινή πίεση των λογαριασμών, οι πολίτες ρίχνουν πλέον ιδιαίτερο βάρος σε ζητήματα διαφάνειας, λογοδοσίας και κράτους δικαίου, συμπληρώνοντας το παζλ της γενικευμένης δυσαρέσκειας.
Τα ευρήματα της Metron Analysis αποτυπώνουν αυτή τη μεταβολή στο πεδίο των κοινωνικών προτεραιοτήτων. Η επιμονή της κοινής γνώμης να ιεραρχεί ψηλά πολύκροτες υποθέσεις, όπως οι υποκλοπές, τα Τέμπη και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, φανερώνει ότι τα θεσμικά ζητήματα δεν προσπερνώνται πλέον με ευκολία στον δρόμο προς την κάλπη. Το γεγονός ότι το 80% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι ούτε έχουν γίνει οι ενδεδειγμένοι χειρισμοί, αλλά ούτε υπάρχουν προσδοκίες για τη σωστή εκκαθάριση αυτών των υποθέσεων, καταγράφεται ως ένα σαφές δείγμα πολιτικής και θεσμικής πίεσης.
Αυτή η διάχυτη καχυποψία μαρτυρά ότι η αμφιβολία έχει επηρεάσει βαθιά τους βασικούς πυλώνες του συστήματος. Η αγωνία για το εισόδημα διατηρεί την πρωτοκαθεδρία της, όμως η θεσμική κρίση λειτουργεί πολλαπλασιαστικά, μετατρέποντας τη βουβή δυσφορία σε ένα ισχυρό ρεύμα. Η κοινωνική απαίτηση επεκτείνεται πλέον και στην ανάγκη να εκπέμψουν οι ίδιοι οι δοκιμαζόμενοι θεσμοί καθαρά σήματα αυτοπροστασίας.
