Στο πεζοδρόμιο κατέβηκαν ξανά σήμερα γονείς παιδιών με αυτισμό και νοητική υστέρηση, διεκδικώντας το αυτονόητο: αξιοπρεπείς σχολικές συνθήκες για τα παιδιά τους. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές που φοιτούν στα ειδικά σχολεία, παραμένουν άλυτα. Κι όχι μόνον αυτό. Επιδεινώνονται χρόνο με το χρόνο, όπως καταγγέλλουν. Σχολικά κτήρια και εκπαιδευτικοί δεν επαρκούν, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι υποδομές έχουν φθαρεί σε βαθμό που εγκυμονούν κινδύνους για την ασφάλεια των παιδιών. Μεγάλο πρόβλημα αποτελούν και οι χιλιομετρικές αποστάσεις που αναγκάζονται να διανύσουν καθημερινά οι μαθητές, καθώς δεν διαθέτουν όλοι οι Δήμοι ειδικά σχολεία. Παρά τις καταγγελίες των γονέων, ο Δήμος Αθηναίων συνεχίζει να μη διαθέτει ειδικό γυμνάσιο.

Ένα σχολείο μόνο στα χαρτιά

«Επιδιώκουμε κάθε πολίτης αυτής της πόλης να μάθει ότι στον Δήμο Αθηναίων, το 2026, πάνω από 200 μαθητές με σοβαρή αναπηρία (νοητική αναπηρία και νευροδιαφορετικότητα) βιώνουν έναν καθημερινό αποκλεισμό αφού μετά την αποφοίτησή τους από τα Ειδικά Δημοτικά, αναγκάζονται να μετακινούνται σε άλλους δήμους της Αττικής, διανύοντας εξαντλητικές αποστάσεις προκειμένου να προσεγγίσουν το ειδικό γυμνάσιο-εργαστήριο που αρμόζει στις δικές τους εκπαιδευτικές ανάγκες. Κι αυτό συμβαίνει γιατί το ΕΕΕΕΚ Αθηνών, το νόμιμα ιδρυμένο από το 2019 Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης όπου θα έπρεπε να φοιτούν, παραμένει ένα “σχολείο φάντασμα”, δηλαδή ένα σχολείο υπαρκτό μόνο στα χαρτιά. Υπάρχει μόνο μέσα σε αποφάσεις Υπουργών και Δημοτικών Συμβουλίων που έχουν υποδείξει ακόμη και το οικόπεδο όπου θα έπρεπε να είχε ήδη χτιστεί, υπάρχει στις εύκολες και ανέξοδες υποσχέσεις που μας δίνουν οι αρμόδιοι εδώ και χρόνια, αλλά συνεχίζει να μην υπάρχει για τα παιδιά μας που το χρειάζονται σήμερα», τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι γονείς τριών ειδικών δημοτικών της Αθήνας, του 6ου, του 9ου και του 10ου.

Συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Οι γονείς διεκδικούν την άμεση έναρξη των εργασιών για την ανέγερση του προβλεπόμενου σχολικού συγκροτήματος, και την προσωρινή λειτουργία του, έως ότου ολοκληρωθούν οι εργασίες, σε άλλο κτήριο εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων. «Τα παιδιά μας δεν είναι αόρατα όπως κάποιοι επιμένουν να τα θεωρούν και δεν γίνεται να εξουθενώνονται καθημερινά σε άλλους δήμους ή να μένουν στο σπίτι χωρίς την εκπαίδευση που δικαιούνται», ανέφεραν κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας που έκαναν το πρωί της Τρίτης (28/4) στο Σύνταγμα. Δίπλα τους είχαν βουλευτές του ΚΚΕ και της Νέας Αριστεράς.

Το κτήριο δεν κάνει για 38 παιδιά

Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουν λίγο έως πολύ όλα τα ειδικά σχολεία στα οποία φοιτούν παιδιά με αυτισμό και νοητική υστέρηση.

«Τα παιδιά έχουν αυξηθεί πολύ, και τα ειδικά σχολεία δεν επαρκούν. Φοβάμαι ότι σε λίγα χρόνια θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα στην Ειδική Αγωγή», δηλώνει στο «Β» η Αλεξάνδρα Τζιώκα, μητέρα ενός αγοριού με αυτισμό που φοιτά στο ειδικό δημοτικό Πεντέλης.

Στο σχολείο είναι εγγεγραμμένα 44 παιδιά, από τα οποία τα οκτώ κάνουν διδασκαλία κατ’ οίκον. «Ακόμη κι έτσι όμως, το κτήριο δεν πληροί τις προϋποθέσεις. Ούτε μπορεί να καλύψει τις ανάγκες 38 μαθητών, ούτε οι είναι κατάλληλο για Ειδική Αγωγή», λέει η κυρία Τζιώκα. Ως παράδειγμα αναφέρει την αίθουσα εργοθεραπείας. «Η αίθουσα δεν είναι κατάλληλη και για τα παιδιά μας η εργοθεραπεία είναι πολύ βασική. Ουσιαστικά, αυτή γίνεται σε μία αίθουσα με ένα θρανίο χωρίς όργανα. Έτσι οι γονείς αναγκαζόμαστε να πηγαίνουμε τα παιδιά μας για τις απαραίτητες θεραπείες τους τις απογευματινές ώρες».

Ο 10χρονος γιος της κάνει σε ιδιωτικές δομές δύο φορές την εβδομάδα εργοθεραπεία, άλλες δύο λογοθεραπεία και θεραπευτική κολύμβηση και μία φορά παιγνιοθεραπεία. Επίσης, βλέπει ιδιωτικά παιδοψυχίατρο. «Το κράτος δικαιολογεί μόνο τη λογοθεραπεία και την εργοθεραπεία. Ούτε τη θεραπευτική κολύμβηση, ούτε την παιγνιοθεραπεία. Και πάλι, δεν φθάνουν, αφού αποζημιώνει μόνο 15 ευρώ την ώρα. Αυτά τα ποσά είναι πολύ χαμηλά, οπότε αναγκαζόμαστε οι γονείς να πληρώνουμε μεγάλο μέρος απ’ την τσέπη μας».

Οι γονείς πληρώνουν τα αναλώσιμα

Εκτός από τις θεραπείες των παιδιών, οι γονείς πληρώνουν συχνά για τη συντήρηση του σχολείου, καθώς και για την προμήθεια αναλωσίμων. «Αν δεν πληρώναμε εμείς οι ίδιοι ή χορηγοί, δεν θα έβγαινε η σχολική χρονιά. Ακόμη και για τα πιο απλά όπως είναι χαρτί Α4 ή χαρτί κουζίνας», σημειώνει, και προσθέτει: «Πέρυσι βάφτηκε το σχολείο, αλλά τις περισσότερες βαφές τις αγόρασαν γονείς και ο σύλλογός μας. Επίσης, είχαν σπάσει τα καπάκια στις τουαλέτες, τα αγοράσαμε εμείς με χορηγίες και περιμέναμε δύο μήνες τον Δήμο να τα τοποθετήσει. Στο τέλος τα τοποθετήσαμε μόνοι μας».

Όλα γίνονται στην τύχη

Αντιμέτωποι με τραγελαφικές καταστάσεις έρχονται και οι εκπαιδευτικοί των Ειδικών Εργαστηρίων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ), που δέχονται παιδιά με αναπηρίες από την ηλικία των 13 ετών.

«Ειδικά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός. Γίνονται όλα στην τύχη. Υπάρχει μεγάλη ανομοιογένεια στην τάξη. Έχουμε παραβατικότητα, αλλά και παιδιά με βαρύ αυτισμό και σύνδρομο Down. Αυτά τα περιστατικά δεν μπορούν να συνυπάρξουν με την παραβατικότητα και αυτό το γνωρίζουν όλοι. Όμως, ελλείψει δομής, στέλνουν και αυτά τα παιδιά σε εμάς», λέει εκπαιδευτικός από το Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο – Λύκειο Αθήνας, που λειτουργεί στο Θησείο.

Εργαστήριο Γεωπονίας χωρίς κήπο

Σύμφωνα με τον ίδιο, ελλείψει ειδικοτήτων αφενός οι μαθητές κάνουν τετράωρα και πεντάωρα την ημέρα και όχι πλήρες ωράριο, αφετέρου πολλά εργαστήρια γίνονται σε θεωρητικό επίπεδο. «Έχουμε εργαστήριο Γεωπονίας, αλλά δεν έχουμε κήπο. Όλα γίνονται θεωρητικά και αυτοσχέδια από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς».