Ο κατάλογος της Μαρινέλλας, τεράστιος. Όπως και καριέρα της, όλα αυτά τα χρόνια, από την πρώτη της δισκογραφική δουλειά μέχρι το θανατό της. Κύριο χαρακτηριστικό της οι μεταμορφώσεις της στο ρεπερτόριό της, στη φωνή της ακόμη και στην εμφάνισή της. Κοσμοπολίτισσα του τραγουδιού που δεν έβαλε στεγανά στις επιλογές και όλες αυτές τις δεκαετίες δεν δίστασε να βαδίσει από το λαϊκό στο ηλεκτρικό τραγούδι, χωρίς να διστάσει να βρέξει τα πόδια της και στην ντίσκο μουσική, όπως αυτή καταγράφτηκε στο «Σήμερα».
Ο μουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας, σε συνέντευξη του, πριν χρόνια την έχει χαρακτηρίσει «όπως η Βέμπο, η Εσκενάζυ, η Νίνου» και ενδεχομένως να έχει δίκιο. Η Μαρινέλλα, όταν πρωτοεμφανίστηκε πιτσιρίκα, τραγουδώντας το «Μαλαγκένια», το γερμανικό τραγούδι της Κατοχής, και το «Ο άνθρωπός μου» της Σοφίας Βέμπο -την τελευταία την είχε ως ίνδαλμά της- έως το «Αναψε για τσιγάρο» που ερμήνευσε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, του 2004, τις εμφανίσεις της στον ελληνικό κινηματογράφο και τα τραγούδια που ερμήνευσε εκεί, τις συνεργασίες της με τον Στέλιο Καζαντζίδη, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιώργο Χατζηνάσιο, Άκη Πάνου και τόσους άλλους, έδειξε την ικανότητα να «οικειοποιηθεί» τα τραγούδια ακόμη και «σε βάρος» των συνθετών / στιχουργών.
«Σταλιά – σταλιά» (άλμπουμ)
Είναι το πρώτο προσωπικό άλμπουμ Μαρινέλλας, μετά τον χωρισμό της από τον Στέλιο Καζαντζίδη. Κυκλοφόρησε σε δίσκο βινυλίου 33′ στροφών το 1969. Το άλμπουμ με τραγούδια / επιτυχίες όπως μεταξύ άλλων ήταν τα «Σταλιά – σταλιά» (Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας – Στίχοι: Διονύσης Τζεφρώνης), «Οι άντρες δεν κλαίνε» (Μουσική: Γιώργος Κατσαρός – Στίχοι: Πυθαγόρας), «Ποιος είν’ αυτός» – (Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας – Στίχοι: Πυθαγόρας), «Άμα δείτε το φεγγάρι» – (Μουσική: Μίμης Πλέσσας – Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος), «Άνοιξε πέτρα (να κλειστώ)» – (Μουσική: Μίμης Πλέσσας – Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος), αποτέλεσε ουσιαστικά το διαβατήριό της για την μετέπειτα σόλο καριέρα της.
«Ρεσιτάλ» (άλμπουμ)
Είναι η στιγμή που η ερμηνεύτρια εγκαταλείπει τα μεγάλα νυχτερινά κέντρα, κάνοντας στροφή στην καριέρα της, με τις εμφανίσεις της στις μπουάτ της Πλάκας. Δίσκος σταθμός για την ελληνική μουσική, όχι μόνο για τις πωλήσεις – έχουν ξεπεράσει τα 500.000 αντίτυπα – αλλά και για την συνεργασία με τον Κώστα Χατζή σε πρωτότυπο υλικό. Στις 28 Μαρτίου 1976 στη μπουάτ «Σκορπιός», το κινητό στούντιο ηχογραφήσεων της Autolab με ηχολήπτη το Γιάννη Σμυρναίο, κατέγραψε την ιστορική παράσταση τους. Μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τραγούδια όπως τα «Κι ύστερα», «Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει», «Η αγάπη όλα τα υπομένει», «Τρελός ή παλικάρι». (σ.σ. Συνεργάστηκαν και πάλι το 1980 στον δίσκο «Το ταμ-ταμ» και το 1987 στον δίσκο «Συνάντηση»).
«Τα λόγια είναι περιττά»
Δεν είναι μόνο ένα από τα πιο γνωστά της τραγούδια αλλά και από τα κομμάτια που είναι συνώνυμα με την ζωή της. Συνώνυμο του έρωτα, σαν εκείνου που έζησε με τον Τόλη Βοσκόπουλο. Γράφτηκε το 1974, σε σύνθεση του τραγουδιστή και στίχους του Μίμη Θειόπουλου.
«Σήμερα» (άλμπουμ)
Ο συνθέτης πιανίστας, συνεργάστηκε εκ νέου με την Μαρινέλλα, η οποία βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας της μετά την επιτυχία τής συνεργασίας της με τον Κώστα Χατζή και του «Ρεσιτάλ». Ηχογράφησαν το δίσκο “Η Μαρινέλλα του σήμερα… σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου”, ο οποίος επίσης γνώρισε μεγάλη εμπορική απήχηση. Ετερόκλητη εργασία ου κάλυπτε ευρύ μουσικό φάσμα από την μπαλάντα ως το παλιό καλό λαϊκό τραγούδι. Τραγούδια όπως τα «Να παίζει το τρανζίστορ», «Έχεις λίγα χρόνια», «Παιδί απ’ την Ανάβυσσο», «Σήμερα» (με ντίσκο ύφος) σημείωσαν τεράστια επιτυχία, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τραγούδια όπως τα «Στην Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου», «Έγινε’ ο κόσμος καφενές», «Δεν είναι που φεύγεις».
«Μαρινέλλα» (άλμπουμ)
Ο πρώτος χρόνος της δεκαετίας του ΄80 την βρίσκει με το άλμπουμ που έχει σαν τίτλο το όνομά της και της έφερε ακόμα έναν χρυσό δίσκο, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 500.000 αντίτυπα. Και πώς θα μπορούσε να μην ήταν επιτυχημένο στον βαθμό που περιλάμβανε τραγούδια όπως τα «Αργεί να ξημερώσει» (Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης – Στίχοι: Σώτια Τσώτου), Καρδούλα μου δε σε μαλώνω» (Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης – Στίχοι: Σώτια Τσώτου), «Τα μεσάνυχτα» – (Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης – Στίχοι: Σώτια Τσώτου), «Εγώ θα πάρω καπετάνιο» – (Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης – Στίχοι: Σώτια Τσώτου), «Μήπως είναι έρωτας» – (Μουσική: Σπύρος Παπαβασιλείου – Στίχοι: Τάσος Οικονόμου), «Καληνύχτα» – (Μουσική: Γιώργος Κριμιζάκης – Στίχοι: Πάνος Φαλάρας), «Για ‘σένανε μπορώ» – (Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης – Στίχοι: Σώτια Τσώτου), «Αγέρας ήσουν» – (Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης – Στίχοι: Μάνος Κουφιανάκης)
«Τολμώ»
Καλλιτέχνης των προκλήσεων και των υψηλών απαιτήσεων δεν διστάζει να αφήσει για το πρωτογενές λαϊκό να βαδίσει σε «φρέσκα» μονοπάτια με ιδιαίτερη επιτυχία. Περιλαμβάνεται στο ομότιτλο άλμπουμ που πούλησε πάνω από 50.000 αντίτυπα. Μουσική : Αλέξης Παπαδημητρίου / στίχοι Εύη Δρούτσα (1988).
«Άμμος ήτανε» (άλμπουμ)
Ο Νίκος Αντύπας συνθέτης, ενορχηστρωτής και ντράμερ – από τις εμβληματικές μορφές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής, υπήρξε μέλος των Socrates (Drank the Conium – συνδυάζει τον ηλεκτρικό ήχο με το λαϊκό ύφος, με την Μαρινέλλα για μια ακόμη φορά να πρωτοτυπεί και να εντυπωσιάζει θετικά. Οι στίχοι της Λίνας Νικολακοπούλου, ανοίγουν τον δρόμο σε αυτή την μεγάλη ερμηνεύτρια, για να εντυπωσιάσει ακόμη μία φορά. Περιλαμβάνει κομμάτια όπως τα «Μεσημέρι», «Γυάλινη καρδιά – Αμμος ήτανε», «Αχ να ξυπνούσα», «Το λουλούδι», «Μεσοτοιχία», «Να λέει το όνομά σου».
