ΑΡΡΥΘΜΙΕΣ

Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψουμε τι είδους τραγωδία θα αντιμετωπίσουμε ως χώρα κάθε λεπτό που περνάει. Είναι, όμως, πολύ εύκολο να προβλέψουμε πώς θα την αντιμετωπίσει η κυβέρνηση. Στην αρχή δεν θα υπάρχει καμιά επίσημη ενημέρωση και θα διακινούνται αντιφατικές πληροφορίες. Έπειτα θα μάθουμε στο περίπου την έκτασή της και «κύκλοι» θα διαδίδουν μια εκδοχή που το βασικό της χαρακτηριστικό θα είναι ότι από πλευράς μας έγιναν όλα καλά, αλλά κάτι άλλο, οφειλόμενο σε εχθρική επιβουλή ή ήταν πέραν των δυνάμεών μας να το αντιμετωπίσουμε, είναι η αιτία της τραγωδίας.

Όταν ξεκαθαρίσει κάπως το μέγεθος και δημοσιοποιηθούν τα πρώτα στοιχεία, τα οποία κατά κανόνα δεν θα ταιριάζουν με την αρχική εικόνα, ήδη η «επικοινωνιακή σφαίρα» θα έχει κατακλυσθεί από αυτήν την αρχική εικόνα η οποία και θα συνεχίσει να μεταδίδεται παράλληλα με τα νέα στοιχεία, μη επιτρέποντας σε κανέναν να δει πιο καθαρά τι συμβαίνει. Ταυτόχρονα, όποιος αμφισβητεί ότι ευθύνεται μια κακόβουλη δύναμη και ψελλίσει ότι ίσως να υπάρχουν ευθύνες και της κυβέρνησης, αυτόματα θα καταδεικνύεται από τους διάφορους «ιδιωτικούς μηχανισμούς ενημέρωσης» ως ανθέλληνας ή αριστερός ή μπαχαλάκιας ή φιλοτρομοκράτης ή δικαιωματιστής ή αντισημίτης ή φιλότουρκος ή τέλος πάντων ό,τι ταιριάζει στην φύση της τραγωδίας.

Κατόπιν θα αρχίσει η «επίσημη» ενημέρωση. Αυτή περιλαμβάνει οποιοσδήποτε τρία κύρια σημεία. Το πρώτο είναι η διαβεβαίωση ότι θα γίνει ενδελεχής έρευνα. Το δεύτερο ότι για κάποιους λόγους ανεξάρτητους από την θέληση της κυβέρνησης κρίσιμα στοιχεία δεν θα είναι διαθέσιμα ή θα έχουν καταστραφεί ή αλλοιωθεί. Και το τρίτο ότι σε κάθε περίπτωση αποσοβήθηκε μια ακόμη μεγαλύτερη τραγωδία που θα συνέβαινε αν δεν ήταν τόσο άμεση και επιτυχημένη η αντίδραση της κυβέρνησης ή του κρατικού μηχανισμού ή των δυνάμεων της τάξεως, ανάλογα πάντα με την φύση της υπόθεσης.

Και τέλος οι υπουργοί, αρμόδιοι και αναρμόδιοι, διαβεβαιώνοντας φυσικά ότι η δικαιοσύνη έχει τον πρώτο λόγο και τα πάντα θα ερευνηθούν χωρίς καμιά παρέμβαση, θα κάνουν δηλώσεις με τις οποίες θα παίρνουν καθαρά θέση υπέρ της κυβερνητικής εκδοχής και θα κατηγορούν όποιον την αμφισβητεί ως εχθρό των εθνικών συμφερόντων ή υποκινούμενο από ταπεινά πολιτικά ελατήρια ή ψεκασμένο διακινητή συνωμοσιών και πράκτορα του χάους που θέλει να αποσταθεροποιήσει την χώρα και να ρίξει την κυβέρνηση η οποία είναι η μόνη που μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα.

Αυτά έγιναν ας πούμε στα Τέμπη, αυτά στο πολύνεκρο εργατικό ατύχημα της προηγούμενης εβδομάδας, αυτά ακριβώς και στην προχθεσινή τραγωδία στα νερά της Χίου. Στην αρχή μάθαμε για μια σύγκρουση σκαφών, μετά αρχίσαμε να ακούμε για τραυματίες, μετά ότι κάποιοι εμβόλισαν σκάφος του λιμενικού ή και ότι άνοιξαν πυρ και αργότερα ότι υπάρχουν 15 νεκροί (συν δυο έμβρυα). Μάθαμε ότι οι νεκροί και οι τραυματίες επέβαιναν σε φουσκωτό που συγκρούστηκε με πολύ μεγαλύτερο σκάφος του λιμενικού που το καταδίωκε, αλλά το μικρό φουσκωτό αντί να προσπαθήσει να ξεφύγει πήγε κι έπεσε στο σκάφος μας το οποίο δεν πρόλαβε να το αποφύγει. Μάθαμε επίσης ότι το σκάφος είχε κάμερες, αλλά έτυχε να είναι εκτός λειτουργίας.

Ο αρμόδιος υπουργός Θάνος Πλεύρης, ο οποίος άλλωστε έχει από χρόνια ξεκαθαρίσει την θέση του ότι όταν μιλάμε για έλεγχο των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών μιλάμε για την πιθανότητα νεκρών, τοποθετήθηκε ξεκάθαρα ότι ορθή είναι η εκδοχή των λιμενικών. Αυτούς πιστεύει. Και συκοφάντησε όποιον αμφιβάλλει ως υπερασπιστή των «διακινητών». Τώρα τι είδους έρευνα χωρίς παρεμβάσεις θα γίνει με τον έναν αρμόδιο υπουργό να δηλώνει ευθέως ότι έχει δίκιο η πλευρά των ελεγχόμενων κρατικών οργάνων ενώ την ΕΔΕ που διατάχθηκε την κάνουν κρατικά όργανα υφιστάμενα του άλλου αρμόδιου συναδέλφου του, μπορείτε να το φανταστείτε.

Δεν χρειάζεται καν να το φανταστείτε. Μπορείτε απλώς να το θυμηθείτε. Ζούμε την μέρα της μαρμότας, που τη μια ξημέρωσε στο Φαρμακονήσι, την άλλη στην Πύλο και χθες στην Χίο. Δεν ξέρω τι έγινε προχθές το βράδυ. Θέλω να μην φταίμε. Ξέρω όμως ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που ό,τι και να μας πουν, δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Δεν γίνεται πάντα να χάνονται τα βίντεο και να μην λειτουργούν οι κάμερες. Δεν γίνεται πάντα να πέφτουν οι «διακινητές» πάνω στα σκάφη μας. Δεν μπορεί να είμαστε τόσο άτυχοι.

Το κείμενο αυτό δεν θα μπορούσε να είναι κάπως δηκτικό ή λίγο πιο ελαφρύ, όπως συνήθως είναι οι παραπολιτικές στήλες. Μακάρι να μπορούσε. Μακάρι να υπήρχαν περιθώρια για χιούμορ με τις ανοησίες του Πλεύρη ή αντιπαράθεσης με την χυδαιότητα των εξαπτέρυγων που οργιάζουν από χθες. Αλλά με δεκαπέντε ανθρώπους νεκρούς, ανάμεσα τους δυο κυοφορούσες, σήμερα λέω να αφήσω τις εξυπνάδες στους φίλους της κυβέρνησης.

***

Αγωνία στο Μαξίμου για τις σχέσεις με ΗΠΑ

Αν υπάρχει μία αγωνία στο διπλωματικό επιτελείο του πρωθυπουργού και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών είναι το κεφάλαιο «σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες».

Για να το πούμε με απλά λόγια η Αθήνα παίζει ένα παιχνίδι στο τέλος του οποίου «θέλει και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο». Επιδιώκει δηλαδή να διατηρήσει την «άριστη», όπως τη χαρακτηρίζει, σχέση με την Ουάσινγκτον ανέπαφη και την ίδια ώρα να μην αποστεί από τον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον οποίο και βάλλει μανιωδώς ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ερωτώμενος σχετικά ο πρωθυπουργός επέλεξε να διαχωρίσει τις σχέσεις με τον Αμερικανό πρόεδρο και το περιβάλλον του από αυτές που διαχρονικά διαθέτει η ελληνική πρωτεύουσα με το Κογκρέσο και τους υπόλοιπους πόλους εξουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τώρα πόσο επηρεάζεται η εξωτερική πολιτική του Τραμπ από τα νομοθετικά όργανα είναι μια άλλη συζήτηση. Διότι στην πραγματικότητα ούτε οι πάγιες θέσεις του State Department, για το οποίο η Ελλάδα συνεχίζει να κατέχει διακριτή γεωπολιτική σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο, φαίνεται να απασχολούν τον Αμερικανό πρόεδρο.

Άνοιγμα Μητσοτάκη στον Τραμπ

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πάντως, έκανε ακόμα ένα άνοιγμα προς τον Τραμπ, δίνοντάς του δίκιο για τη σκληρή κριτική ότι η Ευρώπη δεν ασχολείται με την άμυνά της.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων ο πρωθυπουργός διαχώρισε την Ελλάδα, η οποία προφανώς εξαιτίας της γειτνίασης με έναν αναθεωρητικό γείτονα, δεν τσουβαλιάζεται με τους… αδιάφορους Ευρωπαίους.

Ενδιαφέρουσα όμως ήταν και η προσέγγιση του Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου με τον Ισπανό ομόλογό του ρωτήθηκε (ΕΡΤ) αν τελικά η Ε.Ε. θα βρει το modus vivendi με τις ΗΠΑ του Τραμπ.

Ο υπουργός Εξωτερικών είπε ότι η διατλαντική συνεργασία πρέπει να διατηρήσει της δυναμική της, διότι σε αυτήν έχει εδραιωθεί ο μεταπολεμικός κόσμος. Τον οποίο μεταπολεμικό κόσμο -σας θυμίζω εγώ βεβαίως- επιδιώκει συστηματικά να γκρεμίσει ο Αμερικανός πρόεδρος.

Η «διαβολική» σύμπτωση με τους Πλεύρηδες

Θα μπορούσε να εκληφθεί και ως τραγική ειρωνεία ή διαβολική σύμπτωση. Το εισαγγελικό αίτημα για άρση της ασυλίας του Δημήτρη Κουτσούμπα, γενικού γραμματέα του ΚΚΕ, έπειτα από μήνυση του γνωστού και μη εξαιρετέου αντισημίτη και νοσταλγού της χούντας Κωνσταντίνου Πλεύρη, εισήχθη στην Ολομέλεια της Βουλής χθες, την ώρα που συζητείτο το νομοσχέδιο του υιού Πλεύρη, για την «προώθηση πολιτικών νόμιμης μετανάστευσης» και με υπό την βαριά σκιά της τραγωδίας στην Χίο που κόστισε την ζωή σε 15 μετανάστες.

Σε κάθε περίπτωση, το εισαγγελικό αίτημα αρκούσε από μόνο του προκειμένου να προκαλέσει τις αντιδράσεις της δημοκρατικής αντιπολίτευσης. Ο κ. Κουτσούμπας έκανε λόγο για «απαράδεκτη απόπειρα πολιτικής δίωξης» σημειώνοντας πως «δεν θα είχε νόημα να ασχοληθούμε σοβαρά με έναν φαιδρό αντικομμουνιστή, αντισημίτη, φασίστα συνήγορο της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, σαν τον Κωνσταντίνο Πλεύρη». Ούτε ότι «βρέθηκε εισαγγελέας να στείλει τη συγκεκριμένη κατηγορία στη Βουλή, παρά το γεγονός ότι είναι προφανώς ψευδής και ανυπόστατη».

Εξήγησε, κατά τα άλλα, ότι τα οικονομικά του ΚΚΕ ήταν και παραμένουν διαφανή και τηρούνται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, ενώ φορολογικά ελέγχονται πλήρως μέχρι το τελευταίο ευρώ.

Αψιμαχίες με τον Καιρίδη

Το αίτημα για άρση της βουλευτικής ασυλίας του ηγέτη του ΚΚΕ έτυχε της συντριπτικής αποδοκιμασίας των βουλευτών. Καταψηφίστηκε από 257 και υποστηρίχθηκε μόλις από 4 βουλευτές, τους: Δημητροκάλλη, Βρεττό, Μανούσο Βαλτογιάννης. Ενώ οκτώ της Νίκης επέλεξαν το «παρών», η δε Ελληνική Λύση απείχε από την ψηφοφορία.

Μια φράση όμως του Κουτσούμπα φαίνεται ότι ενόχλησε περισσότερο. Ήταν αυτή που είπε ότι το κόμμα του δεν θα δώσει ποτέ στη δημοσιότητα τις λίστες των φίλων και οπαδών που το στηρίζουν οικονομικά.

«Και μη μας πει κανείς εδώ μέσα ότι μπορεί στους ενισχυτές του ΚΚΕ να κρύβεται μαύρο πολιτικό χρήμα», ανέφερε, επικαλούμενος τους αγώνες του κόμματος «απέναντι σε ισχυρούς επιχειρηματίες, σε ισχυρά λόμπι και οικονομικά συμφέροντα, απέναντι στις διάφορες πρεσβείες και πάει λέγοντας».

Η αιχμή αυτή εκνεύρισε τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη ο οποίος του είπε ότι «δεν έχετε το αλάθητο, δεν το είχε ούτε ο Πάπας». «Ξεκαβαλικέψτε και δεχθείτε την κριτική. Όπως ακούμε εμείς, θα ακούτε και εσείς. Και αυτήν την καραμέλα του αντικομμουνισμού αφήστε τη για πριν το 1974», του είπε.

Ο Κουτσούμπας ανταπέδωσε τις βολές, λέγοντας: «Θα μπορούσα μόνο να πω ακούγοντας τον κ. Καιρίδη: “Κοίτα ποιος μιλάει” και να τελειώνει εδώ».

Πάντως να σημειώσω ότι παρακολουθώντας τον Καιρίδη διαπιστώνω ότι προκαλεί εκνευρισμό με τα όσα λέει και τον τρόπο που τα λέει το τελευταίο διάστημα. Όχι μόνον στους αντιπάλους του, αλλά και εντός της ΝΔ.

Σοκαρίστηκε ο Χαρίτσης

Δεν μπορούσε να το φανταστεί αυτό που είδε χθες ο Αλέξης Χαρίτσης. Μόλις έγινε το τραγικό περιστατικό στη Χίο με τους μετανάστες έγραψε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στον λογαριασμό του για την κυβέρνηση και τον τρόπο που το χειρίστηκε και όχι μόνο.

Ε, τι το ήθελε; Σε χρόνο ρεκόρ, ξεπέρασαν τα πέντε χιλιάδες τα σχόλια κάτω από την ανάρτησή του και μάλιστα η συντριπτική πλειοψηφία ήταν άκρως επιθετικά, ξεφεύγοντας από την απλή πολιτική κριτική και με πολλά από αυτά να είναι εμετικά.

Το φαινόμενο σόκαρε τον πρόεδρο της Νέας Αριστεράς που έλεγε σε συνομιλητές του ότι ποτέ του δεν περίμενε να υπάρχει τέτοια αντίδραση σε μια υπόθεση με 15 νεκρούς….

Οι κρυφές στοχεύσεις της Αναθεώρησης

«Φουντώνει» μέρα με τη μέρα η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και είναι λογικό, καθώς όπως θα διαβάσατε και στο αναλυτικό ρεπορτάζ του Λάμπρου Σταυρόπουλου στο tovima.gr, ο Μητσοτάκης ανοίγει τον «ασκό Αιόλου» για πολλά και πολύ ενδιαφέροντα ζητήματα που άπτονται του δημοσίου, της δικαιοσύνης, των πανεπιστημίων, της «ασυλίας» που απολαμβάνουν οι υπουργοί, καθώς και της «συνταγματοποίησης» της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Οι περισσότεροι αναζητούν τη λογική, την ιδεολογία, αλλά και την πολιτική στόχευση του Μητσοτάκη, ενώ κάποιοι- λιγότεροι- «βλέπουν» ακόμα και εκλογές. Έμπειρος συνομιλητής μου σχεδόν παραβλέπει τα θεσμικά και μου λέει μία λέξη: «ΠαΣοΚ».

Το σχέδιο για τον πράσινο διεμβολισμό

Όταν του ζήτησα να μου εξηγήσει, είπε τα εξής: «Ο πρωθυπουργός κυνηγάει την αυτοδυναμία. Ξέρει ότι από τα δεξιά του δεν είναι πολλά αυτά που μπορεί να πάρει. Μπορεί όμως να διεμβολίσει το ΠαΣοΚ. Άρα φέρνοντας προς αναθεώρηση ζητήματα που κατά το Μέγαρο Μαξίμου εμπίπτουν στην “κοινή λογική” (σ.σ.: δηλαδή απευθύνονται στον κόσμο του πολιτικού κέντρου) θα πιέσει τον Ανδρουλάκη να συναινέσει».

Υπό αυτό το πρίσμα, αν συναινέσει η Χαριλάου Τρικούπη «τότε πάμε στον λεγόμενο “εναγκαλισμό της αρκούδας”. Δηλαδή πολιτική ταύτιση του ΠαΣοΚ με τη ΝΔ, η οποία πάντα λειτουργεί υπέρ του δυνατού».

Αν πάλι η αξιωματική αντιπολίτευση αντιδράσει σε όλα, συνέχισε ο ίδιος «τότε το αφήγημα της κυβέρνησης θα επικεντρωθεί στην ανάδειξη του ΠαΣοΚ ως “πράσινου ΣΥΡΙΖΑ”».

Σε γραμμή Βενιζέλου το ΠαΣοΚ

Για όσους δεν είχαν καταλάβει τη στάση που θα τηρήσει το ΠαΣοΚ στις ψηφοφορίες για την συνταγματική αναθεώρηση, το κατέστησε σαφές χθες στην Βουλή ο Παναγιώτης Δουδωνής, ο οποίος θύμισε σε όσους δεν είχαν δώσει τη δέουσα προσοχή ότι από τις 11 Δεκεμβρίου του 2025, όταν το κόμμα του διοργάνωση σχετική εκδήλωση με ομιλητή, μεταξύ των άλλων, τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Όπως είπε, «διατυπώθηκε με πλήρη σαφήνεια η πρότασή μας να αναθεωρηθεί το άρθρο 110, το οποίο ορίζει τα της αναθεώρησης, ούτως ώστε να απαιτούνται οι μέγιστες δυνατές συναινέσεις στην αναθεωρητική και μόνο Βουλή», δηλαδή σε αυτήν που θα προκύψει μετά τις εκλογές.

«Άρα λοιπόν, οι συναινέσεις, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των επόμενων εθνικών εκλογών, πρέπει να επιτυγχάνονται στην αναθεωρητική Βουλή για να μην βλέπουμε φαινόμενα όπως το 2019 και επιπλέον αυτό πρέπει να αποτυπωθεί στον Κανονιστικό Χάρτη με την αλλαγή του άρθρου 110», υπογράμμισε ο κ. Δουδωνής, στο πνεύμα Βενιζέλου, που είχε πει στην επίμαχη εκδήλωση του ΠαΣοΚ.

Στη δεύτερη φάση η συναίνεση των 180

«Τι μας έχει διδάξει η Ιστορία; Ότι αποφασιστικής σημασίας είναι η δεύτερη Βουλή», υπογράμμισε ο «πράσινος» βουλευτής.

Όπως εξήγησε «η δεύτερη Βουλή αποφασίζει το περιεχόμενο, τη νομοτεχνική κατάστρωση, η δεύτερη Βουλή δεν δεσμεύεται πρακτικά από τις κατευθύνσεις της πρώτης, παρότι η νομολογία αφήνει το ζήτημα αυτό ανοιχτό, διότι εάν δεν δίνονται σαφείς κατευθύνσεις, αυτές ούτως ή άλλως δεν έχουν καμία νομική αξία».

Ο Παναγιώτης Δουδωνής εξέφρασε την άποψη ότι με την τροποποίηση του άρθρου 110 που προβλέπει πως αναθεωρείται το Σύνταγμα να οριστεί ότι η αυξημένη πλειοψηφία των 180 θα απαιτείται σε κάθε περίπτωση στη δεύτερη Βουλή, ενώ στην πρώτη Βουλή, για την κίνηση της διαδικασίας θα αρκεί η πλειοψηφία των 151 βουλευτών εφόσον παρεμβάλλονται βουλευτικές εκλογές.

Έτσι, νομίζω ότι η κυβερνητική πλειοψηφία δεν θα πρέπει να περιμένει ευρείες συναινέσεις στην παρούσα προτείνουσα Βουλή. Οι 180 ψήφοι θα αναζητηθούν επόμενη αναθεωρητική Βουλή…

Το «γερμανικό φρένο» και οι ελληνικές ανηφόρες

Μπορεί τα «βαριά» χαρτιά της Συνταγματικής Αναθεώρησης, όπως η ευθύνη των υπουργών και τα της ανάδειξης της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, να συγκεντρώνουν τα στοιχήματα, όμως η κυβέρνηση φαίνεται πως θέλει να «μπολιάσει» τον θεμελιώδη νόμο του κράτους και με λίγη… εισαγόμενη πειθαρχία.

Ο λόγος για το περιβόητο «φρένο χρέους» (Schuldenbremse, στα γερμανικά), μια ιδέα που η Νέα Δημοκρατία έχει βάλει πολύ ψηλά στην ατζέντα της, επιδιώκοντας να κατοχυρώσει συνταγματικά ότι το έλλειμμα δεν θα ξεπερνά ένα συγκεκριμένο ποσοστό. Ακούγεται συνετό, σχεδόν νοικοκυρεμένο.

Μόνο που, όπως έλεγε έμπειρος συνταγματολόγος με βαθιά γνώση των ευρωπαϊκών τεκταινομένων, το γερμανικό αυτό δάνειο από την εποχή της Μέρκελ έχει αποδειχθεί στην πράξη… «λάστιχο».

Το Σύνταγμα στο Βερολίνο υπέστη τόσες παρεκκλίσεις για χάρη της πανδημίας, της ρωσικής εισβολής και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, που το φρένο κατέληξε να παράγει περισσότερες πολιτικές παρενέργειες παρά δημοσιονομική σταθερότητα.

Ο κίνδυνος για εμάς είναι προφανής: να καταλήξουμε με μια ακόμα συνταγματική διακόσμηση που θα λειτουργεί μόνο σε καιρό νηνεμίας, αλλά θα αγνοείται επιδεικτικά μόλις το πολιτικό κόστος αρχίσει να ανηφορίζει. Γιατί, κακά τα ψέματα, στην Ελλάδα το φρένο το πατάμε μόνο όταν δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.

Τα «δικά μας παιδιά»

Πηγές μου στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μού μετέφεραν κάποιες περίεργες συναντήσεις που γίνονται εκεί μεταξύ αγροτών και εκπροσώπων του υπουργείου.

«Καλό είναι να κάνουμε διάφορες συναντήσεις με δικά μας παιδιά, για να λύνονται τα προβλήματα σας», είναι μια χαρακτηριστική φράση που άκουσε συνεργάτης της στήλης να εκστομίζεται από τα χείλη παράγοντα του υπουργείου μόλις ολοκληρώθηκε μια τέτοια συνάντηση.

Πολύ θα ήθελα να μάθω ποια είναι τα «δικά μας παιδιά» και ποια προβλήματα λύνονται. Γιατί οργανωμένος διάλογος από όσο ξέρω δεν υπάρχει. Και βεβαίως τα σοβαρά προβλήματα του πρωτογενούς τομέα παραγωγής, που αναδείχθηκαν από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις, δεν επιλύονται με διαχωρισμούς σε «δικούς μας» και «άλλους».

Τι να λέει άραγε ο υπουργός Κώστας Τσιάρας;