Το ΠαΣοΚ οδεύει προς το συνέδριο του, το κρισιμότερο των τελευταίων χρόνων, έχοντας σπαταλήσει όλες τις ευκαιρίες που του έχουν δοθεί για να εδραιώσει τη θέση του στο πολιτικό σκηνικό, ως το αντίπαλο δέος της ΝΔ. Και οι ευκαιρίες δεν είναι αμέτρητες, το είπε στην τελευταία παρέμβασή του, ο Κώστας Σημίτης.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης φαίνεται να έχει επιλέξει έναν μοναχικό δρόμο προς τις εκλογές, αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν κορυφαία στελέχη του κόμματος. Πρωινός καφές δεν υπάρχει. Τα όργανα δε συνεδριάζουν. Άπαντες αναρωτιούνται «με ποιον μιλά ο πρόεδρος». Τα όσα υποστήριξε, χθες, στη διάρκεια της συνεδρίασης της ΚΟΕΣ για διαδικασίες τις οποίες έκανε το κόμμα – που υποτίθεται δεν υπάρχει – και παρήγαγε θέσεις, είναι η μία όψη του νομίσματος.

Η άλλη, είναι ότι στην πορεία προς τις εκλογές χρειάζεται κέντρο καθημερινής πολιτικής διαχείρισης. Με λίγα λόγια, πρέπει να βγει στο γήπεδο η βασική ενδεκάδα. Η πολυπληθής ομάδα επικοινωνίας που συστάθηκε, για όσους ξέρουν πρόσωπα και πράγματα, δεν μπορεί να φέρει σε πέρας την κρίσιμη για το μέλλον του ΠαΣοΚ, εκλογική διαδικασία. Μακάρι να βγω ψεύτης.

Τι μένει; Στον δρόμο προς το συνέδριο, το ΠαΣοΚ να ξεκαθαρίσει ακόμα περισσότερο το στίγμα του. Τι θέλει, πώς το θέλει, πώς θα το πετύχει, πώς θα δείξει ότι ασχολείται με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και όχι με ζητήματα που δεν απασχολούν κανέναν, με συζητήσεις άχαρες, και σε πολύ μεγάλο βαθμό ανούσιες.

Το πρόβλημα του ΠαΣοΚ δεν είναι με ποιόν θα συνεργαστεί, αν συνεργαστεί, μετεκλογικά.

Λέει ο Χάρης Δούκας, να υπάρξει απόφαση μη συνεργασίας με τη ΝΔ. Ωραία, μαζί του. Να ψηφιστεί. Ποιος όμως εμποδίζει, να υπάρχει απόφαση μη συνεργασίας και με το κόμμα Τσίπρα; Γιατί, αν μια μετεκλογική συνεργασία με τη ΝΔ, αποτελέσει «ταφόπλακα» για το ΠαΣοΚ, όπως υποστηρίζεται, η συνεργασία με το κόμμα Τσίπρα, που παραμένει κόκκινο πανί για τους ψηφοφόρους του ΠαΣοΚ, στηρίζεται σε μια αυταπάτη.

Ο κ. Τσίπρας δεν επιδιώκει καμία συνεργασία με το ΠαΣοΚ. Να το καταπιεί θέλει. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν, τόσο το καλύτερο.

Άρα λοιπόν, θα φτάσουμε στο σημείο, στο συνέδριο, οι μισοί να λένε όχι στη συνεργασία με τη ΝΔ και οι άλλοι μισοί (ίσως και περισσότεροι) να μη συνεργαστεί με το κόμμα Τσίπρα. Και θα γίνουν μια ωραία ατμόσφαιρα. Και θα πάνε έτσι στις εκλογές. Πολύ ωραία συνταγή καταστροφής.

Ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα του ΠαΣοΚ;

Δεν είναι ότι απομακρύνεται από τον στόχο της πρώτης θέσης, αν ποτέ την διεκδικούσε στα σοβαρά. Ας είμαστε… «ρεαλισταί».

Είναι ότι αν συνεχιστούν οι καυγάδες, με τον τρόπο που γίνονται, ας ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει και τη δεύτερη θέση. Αν μάλιστα τη δεύτερη θέση την καταλάβει το κόμμα Τσίπρα, (προσωπικά εκτιμώ ότι στην πορεία προς τις εκλογές το κόμμα Καρυστιανού θα ξεφουσκώσει) τότε, χαιρέτα μου τον πλάτανο.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης, ο πρώην πρωθυπουργός θα μαζέψει όλο το χαρτί, αφήνοντας το ΠαΣοΚ στον άσσο.

Και τότε, δε θα μιλάμε για την διάδοχη κατάσταση, γιατί απλά δεν θα υπάρξει. Θα μιλάμε για το οδυνηρό, τέλος του ΠαΣοΚ.