Εμείς και οι γείτονες

Ηλίου φαεινότερο είναι ότι η Τουρκία έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο προκλητικότητας απέναντι στη χώρα μας, με στόχο να την υποχρεώσει, με τον φόβο ενός στρατιωτικού επεισοδίου, σε διμερείς διαπραγματεύσεις κάτω από τους δικούς της όρους υπέρτερης ένοπλης ισχύος. Και όλα αυτά στο πλαίσιο ενός νομικού κενού που έχει δημιουργηθεί από την αδυναμία της Αθήνας να χαράξει τα όρια των θαλασσίων ζωνών με τις γειτονικές της χώρες (Ιταλία, Λιβύη, Αίγυπτος), παρ’ όλο που συνεχώς διακηρύττει ότι ενεργεί με βάση του κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Γιατί όμως δεν τους εφαρμόζει και στην πράξη; Δίνοντας έτσι την ευκαιρία στην Αγκυρα να χαράσσει τις δικές της ζώνες, παραβιάζοντας όμως, αντιστάσεως μη ούσης, αυτούς τους κανόνες. Διότι αυτό ακριβώς συνέβη τώρα με την Κρήτη.

Η όλη ιστορία θυμίζει το έτος 1973, όταν με την ανακάλυψη των πρώτων κοιτασμάτων πετρελαίου στη Θάσο η Αγκυρα δημοσίευσε τους περιώνυμους χάρτες του Αιγαίου με τις παράνομες μονομερείς διεκδικήσεις της, για να ακολουθήσουν όσα γνωστά ακολούθησαν. Και τότε δεν υπήρχε ούτε σουλτάνος, ούτε τίποτα. Ενώ τώρα, καθώς μάλιστα τα αποθέματα του Πρίνου έχουν αρχίσει να εξαντλούνται και η επιχείρηση που τα εκμεταλλεύεται βρίσκεται στα πρόθυρα χρεοκοπίας, το ενδιαφέρον της (μέσα στο όραμα μιας νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) έχει μεταφερθεί στα κοιτάσματα της Ανατολικής και Κεντρικής Μεσογείου. Ενώ εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που δεν έχει ταυτίσει το εύρος των χωρικών της υδάτων με τον εναέριο χώρο για να συνεχίζει τις παραβιάσεις στο Αιγαίο, ερμηνεύοντας παράλληλα κατά το δοκούν τις συνθήκες, για να υποστηρίξει την ύπαρξη των περιώνυμων γκρίζων ζωνών και να καταγγείλει τη στρατιωτικοποίηση των νησιών.

Σε αυτά έρχονται να προστεθούν και τα καραγκιοζιλίκια με την Αγια-Σοφιά που έχουν ως στόχο να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα, τη στιγμή που λόγω της οικονομικής κρίσης καταρρέει η δημοφιλία του Ερντογάν. Και το ερώτημα είναι αν όλα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν από την αρχή είχε κληθεί να μετάσχει και η Τουρκία (που κατέχει το μεγαλύτερο μήκος ακτών στην Ανατολική Μεσόγειο) στις γνωστές τριπλές συμφωνίες. Διότι είναι βέβαιο ότι εξέλαβε τις συμφωνίες αυτές ως επιθετική ενέργεια εις βάρος της και γι’ αυτό αποφάσισε να αντιδράσει όπως αντέδρασε. Ενώ και οι Ελληνοκύπριοι θα μπορούσαν να συνεννοηθούν με τους Τουρκοκυπρίους για κοινές έρευνες και διαμοιρασμό των υδρογονανθράκων, που θα οδηγούσε και στο ενδεχόμενο προοπτικής λύσης του Κυπριακού. Τη στιγμή που μεγάλη μερίδα Τουρκοκυπρίων επιδιώκει να απαλλαγεί από την τουρκική στρατιωτική παρουσία.

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk