• Αναζήτηση
  • Λε Καρέ – Μακρόν

    Κάθε καινούργιο βιβλίο του Τζον Λε Καρέ είναι μεγάλο λογοτεχνικό και κοινωνικό γεγονός αλλά και αφορμή για τη μελέτη των αναγνωστικών συμπεριφορών.

    Λε Καρέ – Μακρόν | tovima.gr
    Κάθε καινούργιο βιβλίο του Τζον Λε Καρέ είναι μεγάλο λογοτεχνικό και κοινωνικό γεγονός αλλά και αφορμή για τη μελέτη των αναγνωστικών συμπεριφορών. Δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά με το νέο βιβλίο του 86χρονου συγγραφέα, το «A Legacy of Spies», που μόλις κυκλοφόρησε, το 24ο μυθιστόρημα μιας σειράς που αποτελεί κιόλας ένα σημαντικό κεφάλαιο της σύγχρονης βρετανικής μυθολογίας.
    Μόνο που σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας ξαναβρίσκει και πάλι τον κόσμο του Ψυχρού Πολέμου και τους ήρωές του, όπως τον Τζορτζ Σμάιλι και τον βοηθό του, Πίτερ Γκουίλαμ. Πολλοί λένε ότι ο Λε Καρέ «ξανακοιτάζει» τον «Κατάσκοπο που γύρισε από το κρύο», το τρίτο του μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε το 1963 και άλλαξε όλο το τοπίο της λογοτεχνίας του Ψυχρού Πολέμου. Αν οι ήρωες του Λε Καρέ ήταν φυσικά πρόσωπα, ο Σμάιλι σήμερα θα ήταν υπεραιωνόβιος και ο Γκουίλαμ 86 χρονών, δηλαδή  θα είχε την ηλικία  του συγγραφέα. Αλλά οι λογοτεχνικοί ήρωες είναι χωρίς ηλικία. Ετσι στο νέο μυθιστόρημα ο Πίτερ Γκουίλαμ, που ζει αποτραβηγμένος στη φάρμα του, κάπου στις νότιες ακτές της Βρετάνης, ανακαλείται επειγόντως στο Λονδίνο από τον παλιό του εργοδότη, τις Μυστικές Υπηρεσίες, για να συναντήσει τη νέα γενιά των κατασκόπων («Θεέ μου, πολλές γυναίκες!»). Αυτή η νέα γενιά, που δεν έχει τη μνήμη του Ψυχρού Πολέμου, θέλει να μάθει τα πάντα για τις επιχειρήσεις εκείνης της εποχής. Στο μυθιστόρημα, με αφηγητή τον Πίτερ Γκουίλαμ, το παρελθόν και το παρόν συμπλέκονται. Στο τέλος ο Γκουίλαμ συναντιέται με τον Σμάιλι.
    Η επιτυχία των μυθιστορημάτων του Λε Καρέ οφείλεται και στο ότι ανανεώνονται οι αναγνώστες τους (όπως οι κατάσκοποι). Το «A Legacy of Spies» έχει κιόλας πολλούς νέους σε ηλικία αναγνώστες. Η εξήγηση; Διπλή και ενδιαφέρουσα. Πρώτον, ότι ο Τζον Λε Καρέ διαβάζεται σαν λογοτεχνία φυγής (escapist fiction). Δεύτερον, ο κόσμος που περιγράφει ο Λε Καρέ είναι ασφαλέστερος και σταθερότερος από τη δική τους πραγματικότητα. Σαν την κουκουβάγια της Αθήνας, που μας θύμισε ο Εμανουέλ Μακρόν μιλώντας στην Πνύκα. Κοιτάζει πάντα προς τα πίσω γιατί εκεί νιώθει ασφαλής.

    ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

    Γνώμες