Ποιος έχει τη μύγα

Εχει γίνει συνήθεια: κάθε φορά που η συζήτηση έρχεται στην τρομοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ τον τσιμπάει μύγα!…

Ποιος έχει τη μύγα | tovima.gr
Εχει γίνει συνήθεια: κάθε φορά που η συζήτηση έρχεται στην τρομοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ τον τσιμπάει μύγα!…
Ετσι και στη Βουλή.
Ο Μητσοτάκης έκανε μια αυτονόητη διαπίστωση. Οτι μετά τη μεταπολίτευση η τρομοκρατία στην Ελλάδα έχει αριστερό ιδεολογικό και πολιτικό πρόσημο.
Ο Τσίπρας έδωσε μια αυτονόητη απάντηση. Οτι κάτι τέτοιο δεν επιτρέπει την ταύτιση συνολικά της Αριστεράς με την τρομοκρατία.
Επί της ουσίας και οι δύο έχουν δίκιο.
Ο Μητσοτάκης παρατηρεί ότι η τρομοκρατία (και γενικότερα η πολιτική βία) στη χώρα μας μετά το 1974 είναι σαφώς αριστερής προέλευσης και αναφοράς.
Από τη «17 Νοέμβρη» και τον ΕΛΑ έως τον Επαναστατικό Αγώνα, τη Σέχτα Κομμουνιστών, τους Πυρήνες της Φωτιάς ή τους απλούς «αντιεξουσιαστές», όλοι αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί και όλοι διακινούν μια τυπικά αριστερή κοσμοθεωρία.
Για λόγους που δεν είναι της στιγμής, η Ελλάδα δεν αντιμετώπισε αξιοσημείωτη ακροδεξιά τρομοκρατία (όπως η Ιταλία του ’70), ούτε εθνικιστική (όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία), ούτε θρησκευτική (όπως τώρα το Ισλάμ). Το φαινόμενο μονοπωλήθηκε από την άκρα Αριστερά – καλώς ή κακώς…
Αλλωστε η ίδια η Αριστερά το έχει αποδεχτεί στην πράξη. Είτε προμηθεύοντας μάρτυρες στις δίκες τρομοκρατών, είτε υποβαθμίζοντας τον κίνδυνο, είτε υπερασπιζόμενη τα δικαιώματα κατηγορουμένων και καταδίκων, είτε αναγνωρίζοντας υπαρκτή βάση στην «κοινωνική κριτική» των τρομοκρατικών οργανώσεων.
Σε αυτή την προφανή (και όχι «ακροδεξιά») διαπίστωση, ο Τσίπρας αντιτείνει ένα εύλογο δικό του δίκιο.
Ακόμη και αν οι τρομοκράτες είναι αριστεροί, αυτό δεν σημαίνει ότι οι αριστεροί είναι συλλήβδην τρομοκράτες, ούτε ότι η Αριστερά υποθάλπει την τρομοκρατία.
Η βία είναι μια προσωπική επιλογή, η οποία δεν βαραίνει μια παράταξη, ούτε μια θρησκεία, ούτε μια οικογένεια.
Τότε προς τι ο καβγάς; Είναι η μύγα που λέγαμε.
Θυμάμαι ότι η ίδια συζήτηση στην Ιταλία απέκτησε πραγματικό νόημα μόνο όταν μια κορυφαία αριστερή προσωπικότητα, όπως η Ροσάνα Ροσάντα, παραδέχτηκε πως οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες είναι μέρος του οικογενειακού άλμπουμ της Αριστεράς».
Τι διαφορετικό είπε από τον Μητσοτάκη; Τίποτε.
Και δεν το είπε ασφαλώς για να αναλάβει ευθύνες που δεν της αναλογούν αλλά για να αποδεχτεί ένα δύσκολο και ανομολόγητο προφανές. Να ανοίξει επιτέλους το ντουλάπι με τους σκελετούς.
Διαφορετικά, όποιος έχει τη μύγα θα συνεχίσει να μυγιάζεται.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk