Το παζάρι για το χρέος και τη μείωση των φόρων

Συμφωνία για το χρέος που δημιουργεί προϋποθέσεις για φορολογικές μειώσεις και δημόσιες επενδύσεις επιδιώκει η κυβέρνηση από τη διαπραγμάτευση που αναμένεται να ολοκληρωθεί το φθινόπωρο.

Συμφωνία για το χρέος που δημιουργεί προϋποθέσεις για φορολογικές μειώσεις και δημόσιες επενδύσεις επιδιώκει η κυβέρνηση από τη διαπραγμάτευση που αναμένεται να ολοκληρωθεί το φθινόπωρο. Μέσω αυτής, η κυβέρνηση ευελπιστεί να αποδεσμευθεί από τον βραχνά του ύψους του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, να διασφαλίσει τη χρηματοδότηση από τις αγορές και να επικεντρωθεί σε πολιτικές ενίσχυσης της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Πρόκειται για έναν σχεδιασμό ο οποίος, αν υλοποιηθεί, θα μπορούσε να προσφέρει ένα σημαντικό ατού στα χέρια του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και της κυβέρνησης που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ακόμη και για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.
Η κυβέρνηση εισέρχεται στην τελική ευθεία της διαπραγμάτευσης για το χρέος διεκδικώντας επιμήκυνση ως και 50 χρόνια στα δάνεια που έχουν χορηγήσει στην Ελλάδα οι ευρωπαϊκές χώρες μέσω του ESM, «κλείδωμα» των επιτοκίων στα σημερινά χαμηλά επίπεδα και μετακύλιση των πρώτων λήξεων έπειτα από μια δεκαετία. Με τον τρόπο αυτόν το οικονομικό επιτελείο υποστηρίζει ότι το χρέος γίνεται βιώσιμο αφού η Ελλάδα μπορεί να εξυπηρετεί τις χαμηλές δαπάνες για τόκους. Ετσι, αποδεσμεύεται από τον στόχο του Μνημονίου για μείωση του χρέους το 2020 στα επίπεδα του 120% του ΑΕΠ μέσω πρωτογενών πλεονασμάτων.
Αν εγκαταλειφθεί ο στόχος αυτός, η χώρα απαλλάσσεται από τη μνημονιακή υποχρέωση για επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξεως του 4%-4,5% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια. Πράγμα που σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα μπορεί να προχωρήσει σε φορολογικές μειώσεις και να κατευθύνει πόρους σε δημόσιες επενδύσεις για την τόνωση της ανάκαμψης και την επιστροφή της χώρας σε αναπτυξιακούς ρυθμούς. «Αν αντί για 4% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα τα επόμενα χρόνια, μπορείς να έχεις π.χ. 2%, τότε απελευθερώνονται πόροι της τάξεως των 3,5-4 δισ. ευρώ ετησίως που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε φορολογικές ελαφρύνσεις, δημόσιες επενδύσεις και χρηματοδότηση αναπτυξιακών σχεδίων» αναφέρουν τραπεζικοί κύκλοι.
Δεν είναι τυχαίο που ο Πρωθυπουργός μιλώντας την περασμένη Τετάρτη από το βήμα της Ετήσιας Συνέλευσης του ΣΕΒ προανήγγειλε «οδικό χάρτη» για τη σταδιακή μείωση όλων των φορολογικών συντελεστών. Σκιαγραφώντας τη στρατηγική που σκοπεύει να ακολουθήσει την επόμενη περίοδο, ανέφερε ότι το φθινόπωρο θα παρουσιάσει συνολικό πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει βήμα προς βήμα και ανά έτος τη μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων, βάσει και των δημοσιονομικών στόχων.
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και συγκεκριμένα ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και ο επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Στέλιος Παπαδόπουλος έχουν προετοιμάσει το έδαφος με τέτοιον τρόπο ώστε να υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι και αυτός ο σχεδιασμός, όπως και εκείνος της εξόδου της χώρας στις αγορές, θα τελεσφορήσει. Ηδη έχουν υπάρξει αναγνωριστικές προσεγγίσεις, ανταλλαγές απόψεων και δηλώσεις που συνηγορούν ότι Βρυξέλλες και Βερολίνο βλέπουν με «καλό μάτι» τη λύση που προωθείται. Σε δημοσίευμά του την περασμένη εβδομάδα, το πρακτορείο Reuters επικαλείται δηλώσεις ευρωπαίου αξιωματούχου ο οποίος εκτιμά ότι «οι Ευρωπαίοι ενδέχεται να δείξουν μεγαλύτερη χαλαρότητα κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων το φθινόπωρο».
Αλλωστε, μετά τις ευρωεκλογές και το μήνυμα των ευρωσκεπτικιστών, η στάση της Γερμανίας αναμένεται να χαλαρώσει. «Το Βερολίνο πρέπει να δώσει κάτι για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης χωρίς να ανατραπεί ο βασικός στόχος της δημοσιονομικής εξυγίανσης» αναφέρουν κοινοτικές πηγές μιλώντας προς «Το Βήμα της Κυριακής» και επισημαίνουν ότι πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου για την Ανγκελα Μέρκελ, η οποία καλείται να προχωρήσει στην ολοκλήρωση των θεσμικών αλλαγών (τραπεζική, δημοσιονομική ένωση κτλ.) και να δημιουργήσει τους κατάλληλους μηχανισμούς που θα οδηγήσουν σε κάποια μορφή κοινής χρηματοδότησης των χωρών-μελών της ευρωζώνης. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές «η γερμανίδα καγκελάριος θα πρέπει να κινηθεί πολύ γρήγορα, όσο ακόμα διαθέτει πολιτικό κεφάλαιο να ξοδεύσει στο εσωτερικό και όσο το κύμα του ευρωσκεπτικισμού πανευρωπαϊκώς κινείται σε διαχειρίσιμα επίπεδα».
Προς την κατεύθυνση αυτή αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συνεδρίαση της ΕΚΤ την προσεχή Πέμπτη και οι δηλώσεις του προέδρου της Μάριο Ντράγκι. Οι αγορές μάλιστα, μετά και το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και την άνοδο των λαϊκιστών και ευρωσκεπτικιστών, έχουν υψηλές προσδοκίες από τον «Σούπερ Μάριο» όπως αποκαλούν τον ευρωπαίο κεντρικό τραπεζίτη.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ
Μοντέλο Πορτογαλίας για τα δάνεια

Αγκάθι στην όλη υπόθεση αποτελεί η στάση που θα κρατήσει το ΔΝΤ όσον αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους. «Το Ταμείο μετακινείται από τη λογική του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ» αναφέρουν πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι «υπάρχουν πολλές απόψεις στη διοίκηση του Ταμείου και πάντα θα υπάρχουν φωνές που θα υποστηρίζουν ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Ομως τείνουν να γίνουν μειοψηφία». Στην αλλαγή στάσης του Ταμείου εκτιμάται ότι θα συμβάλει πιθανό κούρεμα στην ονομαστική αξία του χρέους. Προς την κατεύθυνση αυτήν το οικονομικό επιτελείο σχεδιάζει απομείωση του χρέους μέσω της ταχύτερης είσπραξης εσόδων από τις ιδιωτικοποιήσεις. Εκτιμάται ότι οι τράπεζες ή κρατικά ακίνητα που διαχειρίζεται το ΤΑΙΠΕΔ μπορεί να αποφέρουν αμέσως έσοδα.
Εξάλλου εκτιμάται ότι το χρέος του ΔΝΤ, ύψους 29 δισ. ευρώ, θα μπορούσε να καλυφθεί από την αγορά μέσα σε τρία ή τέσσερα χρόνια ή από μια πιστωτική γραμμή (stand by facility) από το ESM, όπως έγινε με την Πορτογαλία. Συγκεκριμένα, στη Λισαβόνα χορηγήθηκε πιστωτική γραμμή που αντιστοιχεί στο 10% του ΑΕΠ της χώρας, από την οποία η Πορτογαλία μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες της, αν δεν έχει άλλους τρόπους. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η γραμμή αυτή μπορεί να ενεργοποιείται για την αποπληρωμή δανείων του ΔΝΤ ή ομολόγων που κατέχουν ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες.
Η χρήση της γραμμής αυτής όμως προϋποθέτει την αποδοχή όλων των συνοδευτικών όρων οι οποίοι θα είναι προϊόν της διαπραγμάτευσης. Πάντως κοινοτικοί κύκλοι αναφέρουν ότι «έχει περάσει η εποχή των σκληρών μέτρων» και εκτιμούν ότι αν επιλεγεί η λύση αυτή «έμφαση θα δοθεί στην προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών και ειδικότερα της απελευθέρωσης των αγορών, που το θεωρούν πολιτικό ζήτημα καθώς θεωρούν ότι οι αγορές βρίσκονται υπό την ομηρεία του πολιτικού συστήματος».
Πάντως, εκτός από τα ανταλλάγματα, πονοκέφαλος για τους Ευρωπαίους εκτιμάται ότι θα είναι το ποιος θα εφαρμόσει τη συμφωνία για το χρέος. Για τον λόγο αυτόν πολιτικοί κύκλοι δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο η συμφωνία να αποτελέσει αντικείμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk