Ο Σόιμπλε πήρε τ’ όπλο του…

Ηρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Η προσωπική επίθεση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά του Αλέξη Τσίπρα μετέτρεψε βίαια τον προεκλογικό αγώνα για την Ευρωβουλή από ενδοελληνική σε γερμανοελληνική σύρραξη.

Ηρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Η προσωπική επίθεση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά του Αλέξη Τσίπρα μετέτρεψε βίαια τον προεκλογικό αγώνα για την Ευρωβουλή από ενδοελληνική σε γερμανοελληνική σύρραξη. Ο χαρακτηρισμός που έδωσε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ – αν και δεν τον αναφέρει ονομαστικά («πολιτικός για του οποίου τα δημοκρατικά αισθήματα ευθύνης αμφιβάλλω») – κάνει αδύνατη οποιαδήποτε επαφή μεταξύ τους στο μέλλον. Το νούμερο 2 των Χριστιανοδημοκρατών φαίνεται αποφασισμένο να πάρει «αιματηρή» ρεβάνς για το σύνθημα του κ. Τσίπρα «ή με τη Μέρκελ ή με τον ΣΥΡΙΖΑ».
Ολα άρχισαν σε μια συνέντευξη στο Κέντρο Τύπου την περασμένη Πέμπτη στο Βερολίνο όταν «Το Βήμα» έθεσε στον κ. Σόιμπλε το επίκαιρο ερώτημα, πρώτον, αν ισχύουν όντως τα πρόσφατα δημοσιεύματα περί κατάρτισης ενός πλάνου Β το 2012 για την αποβολή της Ελλάδας από το ευρώ, που έφερε την απαράλλακτη υπογραφή του, και, δεύτερον, αν υπάρχει ενδιαμέσως και ένα πλάνο Γ για την περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις ερχόμενες ευρωεκλογές.
Η απάντηση του γερμανού υπουργού ήταν διπλή: από τη μία αποδέχθηκε την ύπαρξη του πλάνου Β, το οποίο όμως, όπως εξήγησε, δεν ήταν δικής του εμπνεύσεως αλλά αντίδραση στην τότε διεξαγόμενη ελληνική συζήτηση για ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ. Και από την άλλη επιτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ κρίνοντας προφανώς ότι στη μάχη για την Ευρωβουλή η επίθεσή του δεν θα εκλαμβανόταν ως «μπάσιμο» σε ξένα εθνικά χωράφια.
Είτε ηθελημένα είτε όχι, με την πράξη αυτή ο αγώνας για το Ευρωκοινοβούλιο υπερέβη έτσι (αν εξαιρέσει κανείς τα ντιμπέιτ των επικεφαλής των ευρωπαϊκών κομμάτων στη Eurovision) για πρώτη φορά πραγματικά τα εθνικά σύνορα – με μια σκληρότητα όμως που είναι πρωτοφανής στα χρονικά της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα επανήλθε από την Πέμπτη στον προεκλογικό αγώνα της Γερμανίας, στον οποίο, αν εξαιρέσει κανείς τις αλλεπάλληλες «ανθελληνικές» ατάκες του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος Εναλλακτική Λύση για Γερμανία AfD, καθώς και την ανησυχία που εκδηλώθηκε τελευταία στο Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης λόγω της εικαζόμενης εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, λάμπει διά της απουσίας της.
«Δεν υπάρχει πλάνο Γ»


Η έλλειψη δυνατής παρουσίας εκφράζεται και στις δηλώσεις για την «ημέρα μετά», σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ βγει νικητής από τις κάλπες.

«Δεν υπάρχει ένα πολιτικό πλάνο Γ για τέτοιο ενδεχόμενο»
βεβαιώνει ο σοσιαλδημοκράτης αντιπρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις Χάιντς Γιόαχιμ Μπάρχμαν πιάνοντας το νήμα που άρχισε να ξετυλίγει ο κ. Σόιμπλε. «Θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε πάνω στο δοκιμασμένο πλάνο των μεταρρυθμίσεων». Εξάλλου, προσθέτει, από τις εκλογές δεν πρόκειται να προκύψει νέα κυβέρνηση – αν και τυχόν προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ θα προκαλέσει σίγουρα ανάφλεξη της συζήτησης για το τι μέλλει γενέσθαι στην Ελλάδα.
Σίγουρο είναι ωστόσο ότι η διαχείριση της νέας κατάστασης θα γίνει αποκλειστικά στο πλαίσιο που θέτει η τρόικα. «Οποιος δεν το αποδεχθεί είναι εκ των προτέρων χαμένος» τονίζει. Το Μνημόνιο αποτελεί θέσφατο επειδή έχει ψηφισθεί από τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των 18 χωρών της ευρωζώνης. «Ακόμη και να ήθελε, η Γερμανία δεν μπορεί να το αλλάξει, παρά το μεγάλο ειδικό βάρος της» λέει.
Και αυτό ισχύει έτι περισσότερο για τους Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι αποκρούουν μεν την εφαρμοζόμενη πολιτική της λιτότητας, έχουν όμως, λόγω της συμμετοχής τους στη γερμανική κυβέρνηση, κυριολεκτικά δεμένα τα χέρια τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα γι’ αυτό είναι ο υφυπουργός Εξωτερικών (εντεταλμένος για ευρωπαϊκά θέματα) Μίχαελ Ροτ, ο οποίος σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις δεν κρύβει τη δυσφορία του για τη συνέχιση της λιτότητας και ομολογεί ότι βρίσκει «λογικές» τις προτάσεις του Αλέξη Τσίπρα για την έξοδο από την κρίση, δημοσίως όμως αναγκάζεται «να ποιείται την νήσσαν».
Τα σενάρια


Με αυτή την αφετηρία, λοιπόν, που αποκλείει κάθε είδος «κουρέματος» του χρέους (και όχι μόνο την εκδοχή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ), συζητούνται στο Βερολίνο δύο μόνο σενάρια για τη μετεκλογική στήριξη της ελληνικής οικονομίας:
Πρώτον, ένα τρίτο πακέτο βοήθειας ύψους ως και 20 δισ. ευρώ για την κάλυψη του δημοσιονομικού και χρηματοδοτικού κενού τα επόμενα δύο χρόνια, έτσι όπως το προσδιόρισε τον περασμένο Αύγουστο ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Αρχικά το σενάριο αυτό, που θα τεθεί προς απόφαση στο Eurogroup το ερχόμενο φθινόπωρο, υπείχε θέση φαβορί. Ενδιαμέσως όμως η κατάσταση άλλαξε. Ο λόγος γι’ αυτό είναι η απόκρουσή του από τη μεγάλη πλειονότητα των φορολογουμένων στις πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά, με αποτέλεσμα πολλοί βουλευτές, που βασικά το θεωρούν σκόπιμο, να διστάζουν να το ψηφίσουν. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο στο γερμανικό κοινοβούλιο, το οποίο, όπως τόνισε τις προάλλες ο πρόεδρός του Νόρμπερτ Λάμερτ, έχει τον τελευταίο λόγο για την έγκρισή του. «Πολλοί κυβερνητικοί βουλευτές, Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες, θα εξεγερθούν αν η κυβέρνηση το φέρει προς ψήφιση» προβλέπει ανώτατο στέλεχος των Χριστιανοδημοκρατών που θέλει να μείνει ανώνυμο. Για να αποφύγει λοιπόν τέτοιον διχασμό η Ανγκελα Μέρκελ μελετά από καιρό ένα άλλο σενάριο, η εφαρμογή του οποίου θα προκαλέσει συγκριτικά πολύ λιγότερους κραδασμούς.
Και αυτό είναι η περαιτέρω μείωση των τόκων του χρέους κατά 0,5% και η επιμήκυνση της αποπληρωμής του από 24 σήμερα σε 50 χρόνια. Οχι ότι η λύση αυτή θα είναι φτηνή. Το αντίθετο μάλιστα. «Πρόκειται για επίσης πανάκριβο εγχείρημα» αποφαίνονται οι ειδικοί της DZ-Bank, της τέταρτης μεγαλύτερης τράπεζας της Γερμανίας, οι οποίοι έκαναν πρόσφατα έρευνα για το θέμα. Πολιτικά είναι όμως η πλέον πρόσφορη, επειδή οι απώλειες που θα προκύψουν για τους δανειστές, και ιδιαίτερα για τη Γερμανία, είναι λιγότερο εμφανείς, δεδομένου ότι μοιράζονται σε βάθος πεντηκονταετίας.
Ο λογαριασμός είναι απλός: από τα 316 δισ. που χρωστάει σήμερα το ελληνικό κράτος τα 215 δισ. ανήκουν στα δύο πακέτα στήριξης που συνομολόγησαν οι ευρωπαίοι εταίροι με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στη Γερμανία αντιστοιχούν 55 δισ.


Πρόσφορη λύση
«Κούρεμα» του χρέους κατά 40%

Οι ειδικοί της DZ-Bank έχουν υπολογίσει ότι η μείωση των τόκων και η επιμήκυνση θα αποφέρουν στην Ελλάδα όφελος 78,2 δισ. ευρώ τα επόμενα 50 χρόνια. Το ποσό αυτό, σύμφωνα με τους ίδιους, αντιστοιχεί σε ένα «κούρεμα» της τάξεως του 40%. Οι γερμανοί φορολογούμενοι επωμίζονται έτσι συνολικά 22 δισ. Αλλά το βάρος που καλούνται να σηκώσουν εμφανίζεται σχεδόν μικρό, αν όχι ελάχιστο. Από μια απλή διαίρεση προκύπτει ότι η ετήσια επιβάρυνση είναι μικρότερη από 500 εκατ. ευρώ. «Η λύση αυτή είναι η πολιτικά πιο πρόσφορη επειδή βοηθά τόσο τους Ελληνες όσο και τους πολιτικούς, που μπορούν να την πωλήσουν ως τη συγκριτικά πιο φτηνή στους φορολογουμένους» λέει αναλυτής.
Το αν αυτή η λύση εφαρμοστεί τελικά, παρά την εύνοια που της δείχνουν πολλοί πολιτικοί, είναι άδηλο. Πολλά θα εξαρτηθούν και από την πορεία της διένεξης μεταξύ του κ. Σόιμπλε και του κ. Τσίπρα, η οποία δεν θα καταλαγιάσει σίγουρα αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk