SΟS για την ομάδα πόλο του Ολυμπιακού, την κορυφαία του συλλόγου τα τελευταία είκοσι χρόνια, εκπέμπει ο αρχηγός της Νίκος Δεληγιάννης. Απλήρωτοι εδώ και 17
μήνες οι «μόνιμοι» πρωταθλητές Ελλάδας (και πρωταθλητές Ευρώπης το 2002),αφού πρώτα προχώρησαν σε αποχή, αποφάσισαν εντέλει να επιστρέψουν σε προπονήσεις και αγώνες βλέποντας ότι κανείς δεν συγκινείται και θέλοντας να υπερασπιστούν
την αθλητική υπερηφάνεια τους.Αν και δέχθηκαν εφέτος μειώσεις στα συμβόλαιά τους ως 60% σε σχέση με την περασμένη περίοδο,όχι μόνο δεν είδαν το χρώμα του χρήματος, αλλά έγιναν και αποδέκτες επιθέσεων και κατηγοριών. Ο πρώην τερματοφύλακας
της εθνικής ομάδας μιλώντας στο «Βήμα» αποκαλύπτει το ζοφερό σκηνικό και τις πρωτόγνωρες καταστάσεις που έζησε τους τελευταίους μήνες, αλλά και αφήνει μια νότα αισιοδοξίας για το μέλλον του ελληνικού πόλο.
– Οντας τόσους μήνες απλήρωτοι, πώς τα βγάζετε πέρα;
«Για εμάς τους παλαιότερους που είχαμε ολυμπιακές και παγκόσμιες διακρίσεις είχε φροντίσει η πολιτεία να μας εξασφαλίσει. Υπάρχουν όμως παιδιά που τους ζουν οι οικογένειές τους. Υπάρχει αθλητής που για να τα βγάλει πέρα μέχρι τα πλέι οφ πρέπει να πάρει δάνειο από την τράπεζα για να ζήσει, για να βάλει βενζίνη, για να έρθει στην προπόνηση. Και συζητάμε μεταξύ μας πώς να δανείσει ο ένας τον άλλον… Υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν να ζήσουν. Και αυτό είναι απαράδεκτο· όχι μόνο για αθλητές του Ολυμπιακού, αλλά και για οποιονδήποτε αθλητή».
– Εχεις γράψει στο blog σου ότι «ο Ολυμπιακός είναι σαν μαδέρι που θαλασσοδέρνεται στο πέλαγος». Κάποια στιγμή όμως τα μαδέρια βυθίζονται.Φοβάσαι ότι η ομάδα μπορεί να ναυαγήσει;
«Ναι, το φοβάμαι. Πρώτη φορά βλέπω την ομάδα, παρ΄ ότι βρίσκεται στο τιμόνι του συλλόγου ο κ. Θεοδωρακάκης που είναι γνωστό ότι της έχει αδυναμία, να είναι παραμελημένη από την οικογένεια τού Ολυμπιακού. Και εννοώ τους πάντες. ΠΑΕ, ΚΑΕ, που είναι και παρακλάδια του Ερασιτέχνη, επιφανείς παράγοντες του Ολυμπιακού, Δήμο Πειραιά. Ειλικρινά απορώ πώς κάποιοι μπορούν να φοράνε τον μανδύα του “πολύ Ολυμπιακού”, του “Ολυμπιακάρα” που λέμε εμείς, όταν δίπλα τους μια τόσο ένδοξη ομάδα όπως είναι αυτή του πόλο βουλιάζει». – Πού και σε ποιους αποδίδεις το κατάντημα αυτό;
«Η χώρα περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο και δεν μπορούμε να το ξεχνάμε. Από την άλλη πλευρά, τα προβλήματα σε μας ξεκίνησαν πριν ξεσπάσει η κρίση στην Ελλάδα. Αυτά οφείλονταν σε κακή διοίκηση από το προηγούμενο ΔΣ, με τον κ. Συγγελίδη ως επικεφαλής να φέρει ένα μέρος της ευθύνης. Ο κ. Συγγελίδης υπήρξε ένας ευεργέτης του Ολυμπιακού, έχει δώσει πάρα πολλά λεφτά. Είχε βάλει όμως ανθρώπους να διαχειρίζονται τον Ολυμπιακό, οι οποίοι έκαναν τεράστια λάθη. Κακή διαχείριση, κακό προγραμματισμό των οικονομικών, των διοικητικών. Το καταλάβαινες ακόμη και από τη λέσχη του Ολυμπιακού που εν μια νυκτί γέμισε υπαλλήλους. Ο κ. Συγγελίδης, με τον οποίο είχα προσωπική επαφή, είχε γίνει αποδέκτης επισημάνσεων και από εμάς. Ο ίδιος ίσως δεν έδωσε μεγάλη βαρύτητα. Και κάποια στιγμή έχασε τον έλεγχο. Υπήρχαν όμως άνθρωποι του περιβάλλοντός του που μπορεί να μην ήθελαν να είναι το τμήμα σε τόσο ψηλά στάνταρ. Εμείς πάντως δεν θέλαμε να φύγει ο κ. Συγγελίδης που είναι πολύ Ολυμπιακός».
– Εχεις γράψει για κάποιους που σας κατηγόρησαν σαν λιποτάκτες ότι «εξυπηρετούν συμφέροντα που εμείς οι αθλητές δύσκολα μπορούμε να αντιληφθούμε». Σε ποια συμφέροντα αναφέρεσαι;
«Επειδή ο Ολυμπιακός είναι ένας μεγάλος σύλλογος υπάρχουν άνθρωποι που ζουν από αυτόν. Που κτίζουν κοινωνικό προφίλ, στήνουν καριέρες και βγάζουν χρήματα, που τον εκμεταλλεύονται πολιτικά, που παίρνουν θέσεις σε οργανισμούς. Εφέτος έχω δει πράγματα και συμπεριφορές που δυσκολευόμουν να κατανοήσω και να φανταστώ ότι υπάρχουν ως αθλητής. Πράγματα που θυμίζουν σχεδόν διαπλοκή. Σοκαρίστηκα. Αλλά πλέον αγνοούμε αυτή την παραφιλολογία. Και όταν κάποιοι βγαίνουν και μας κατηγορούν, είτε πολιτικοί είτε διοικητικοί, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να λέμε στον κόσμο του Ολυμπιακού ότι “εδώ παίζονται παιχνίδια εις βάρος σας”».
– Κάποιοι θέλουν να σας χρησιμοποιήσουν για ίδιο όφελος;
«Ακριβώς. Πριν από τις δημοτικές εκλογές δεχθήκαμε μια πρωτόγνωρη πίεση από παρατάξεις και δημοτικούς συμβούλους που ήθελαν να εκμεταλλευθούν το θέμα μας. Ο τελευταίος παρατρεχάμενος κυνηγούσε το πόλο του Ολυμπιακού γιατί ήξερε ότι υπήρχε ένα θέμα και ήθελε να το εκμεταλλευθεί πολιτικά. Και την επόμενη ημέρα από τις εκλογές από όλους αυτούς, τους χιλιάδες, κανείς δεν μας έχει πάρει ούτε ένα τηλέφωνο».
– Ο Ολυμπιακός είναι το πιο ακραίο παράδειγμα, αλλά όχι και το μοναδικό σωματείο που χρωστάει στους αθλητές του. Ανησυχείς για το μέλλον του γουότερ πόλο;
«Οπως ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, το ελληνικό πόλο ανοίχτηκε περισσότερο από τις δυνατότητές του με τη λογική “ξοδεύω χωρίς να κοιτάω το αύριο”. Εχω ζήσει λόγω ηλικίας και τις τρεις φάσεις του γουότερ πόλο, τον ερασιτεχνισμό, τη μετάβασή του στα καλά οδοιπορικά και στις διπλές προπονήσεις, μέχρι τον ημιεπαγγελματισμό και τις καλές αμοιβές των πρωτοκλασάτων αθλητών. Νομίζω ότι βρισκόμαστε στη μέση της μετάβασης από το πολύ ψηλό επίπεδο στο επίπεδο που είχαμε στα τέλη της δεκαετίας του ΄80. Με κάποια οδοιπορικά ώστε να μπορεί να προπονείται ο αθλητής και να ζει. Πάμε 25 χρόνια πίσω. Πρέπει να περάσει η φετινή σεζόν που είναι η πιο σκληρή σε αυτή τη μετάβαση. Η επόμενη θα είναι πιο καλή γιατί τα σωματεία έχουν συνειδητοποιήσει ότι χρειάζεται νοικοκυροσύνη και καλός προγραμματισμός. Μέσα από αυτό όμως θα ξαναγεννηθούν πιο δυνατές οι αθλητικές αξίες που ξεθώριασαν στις νεότερες γενιές. Πρώτα θα είναι η ψυχή, το συναίσθημα και η αθλητική παιδεία· και αν τα αποκτήσεις όλα αυτά, τα χρήματα, η προβολή και η καριέρα είναι φυσικά επακόλουθα».
– Μπορεί ο Ολυμπιακός να κατακτήσει και εφέτος το πρωτάθλημα παρ΄ ότι έχετε μείνει πίσω στις προπονήσεις λόγω της αποχής;
«Δεν μπορούμε να καταρρίψουμε όλους τους νόμους του αθλητισμού που λένε ότι πρέπει να προπονείσαι, να έχεις πειθαρχία, οργάνωση. Παρ΄ όλα αυτά νομίζω ότι υπάρχει χρόνος αν τα πράγματα βελτιωθούν λίγο να κάνουμε μια ανασυγκρότηση, να βελτιωθούμε. Η ποιότητα και η θέληση υπάρχουν. Ακόμη είναι εφικτό και προλαβαίνουμε. Αλλά πρέπει επιτέλους κάτι να γίνει».
«ΓΙΝΑΜΕ ΤΑ ΑΠΟΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ»
– Πώς βλέπεις την πρωτοβουλία των κοριτσιών του Ολυμπιακού που προχώρησαν σε μια εκδήλωση προκειμένου να συγκεντρώσουν χρήματα για να πληρωθούν κυρίως οι ξένες πολίστριες;
«Δεν νομίζω ότι μπορεί να λυθεί το πρόβλημα με τέτοιες κινήσεις. Το γυναικείο τμήμα πάντως μέχρι πέρυσι τον Αύγουστο είχε τα πάντα λυμένα, από οικονομικά μέχρι θέματα ένδυσης, όταν εμείς ήμασταν ήδη 12 μήνες απλήρωτοι. Η κατάστασή τους δεν έχει καμία σχέση με τη δική μας, όπως δεν έχει καμία σχέση η μια ομάδα με την άλλη. Το ανδρικό τμήμα του Ολυμπιακού, μπορεί να ακούγεται εγωιστικό, και σε επιτυχίες και σε εμβέλεια δεν έχει καμία σχέση με το γυναικείο. Μιλάμε για δυο διαφορετικά πράγματα. Είναι κακό που τα συγκρίνουμε κιόλας».
– Για το τμήμα γυναικών έγιναν και κάποιες κινήσεις που μάλιστα δημοσιοποιήθηκαν. Οπως ότι ο κ. Βαγγέλης Μαρινάκης έδωσε 5.000 ευρώ για την ενίσχυσή τους.Με δεδομένο ότι πέρυσι ο νυν πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός και ο κ.Παναγιώτης Αγγελόπουλος κάλυπταν το συμβόλαιο του σέρβου βολεϊμπολίστα Ιβάν Μίλκοβιτς που έφθανε στις 500.000 ευρώ, πώς σχολιάζεις το γεγονός ότι εσείς μέχρι στιγμής δεν έχετε δεχθεί καμιά ενίσχυση από κανέναν τους;
«Αυτό μας στεναχωρεί και μας πικραίνει. Δεν μπορείς όμως να μπεις στην τσέπη κανενός. Ιδιαίτερα όταν ο κ. Μαρινάκης σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα έχει βάλει ένα κάρο λεφτά για να ξαναφτιάξει την ομάδα ποδοσφαίρου, ενώ ο κ. Αγγελόπουλος έχει επιφορτιστεί με ένα πολύ μεγάλο βάρος προκειμένου να επιστρέψει στην κορυφή σε Ελλάδα και Ευρώπη η ομάδα μπάσκετ. Δεν μπορείς να βάλεις το μαχαίρι στον λαιμό σε κανέναν από τους δυο. Από την άλλη είμαστε απογοητευμένοι γιατί αυτοί οι δυο άνθρωποι, και όχι μόνο, θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν. Και το πρόβλημά μας είναι μικρό σε σχέση με τις δυνατότητές τους και το μέγεθός τους. Με μια μικρή κίνησή τους θα μπορούσαν να δώσουν μια τεράστια ώθηση στο τμήμα. Τον τελευταίο καιρό όμως έχουμε αισθανθεί ότι γίναμε τα αποπαίδια του Ολυμπιακού».
