Η ελληνική επιθεώρηση έχασε την Ελπίδα της

Πληθωρική. Αυτό ήταν πάνω απ΄ όλα η Σπεράντζα Βρανά, που έφυγε από τη ζωή χθες το πρωί σε ηλικία 81 ετών. Η ηθοποιός που ταύτισε το όνομά της με τη χρυσή εποχή της επιθεώρησης- δεκαετίες του 1950 και του 1960- ξεκίνησε την καριέρα της σε νεαρή ηλικία, από τα μπουλούκια, και έμαθε το θέατρο μέσα από τη δουλειά. Γεννημένη στο Μεσολόγγι το 1928, η Ελπίδα Χωματιανού, όπως ήταν το βαφτιστικό της όνομα, διέγραψε ξεχωριστή πορεία στον καλλιτεχνικό χώρο, υπηρετώντας όλα τα είδη θεάτρου, από πρόζα και μουσικό θέατρο ως οπερέτα και επιθεώρηση, όπου άφησε εποχή με το μπρίο, το ταλέντο και την ομορφιά της.

Πληθωρική. Αυτό ήταν πάνω απ΄ όλα η Σπεράντζα Βρανά, που έφυγε από τη ζωή χθες το πρωί σε ηλικία 81 ετών. Η ηθοποιός που ταύτισε το όνομά της με τη χρυσή εποχή της επιθεώρησης- δεκαετίες του 1950 και του 1960- ξεκίνησε την καριέρα της σε νεαρή ηλικία, από τα μπουλούκια, και έμαθε το θέατρο μέσα από τη δουλειά.

Γεννημένη στο Μεσολόγγι το 1928, η Ελπίδα Χωματιανού, όπως ήταν το βαφτιστικό της όνομα, διέγραψε ξεχωριστή πορεία στον καλλιτεχνικό χώρο, υπηρετώντας όλα τα είδη θεάτρου, από πρόζα και μουσικό θέατρο ως οπερέτα και επιθεώρηση, όπου άφησε εποχή με το μπρίο, το ταλέντο και την ομορφιά της. Η πρώτη επαγγελματική της εμφάνιση έγινε το 1948 στο θέατρο «Μετροπόλιταν» με την επιθεώρηση των Σακελλάριου- Γιαννακόπουλου «Ανθρωποι, άνθρωποι». Εκεί ήταν που ερμήνευσε τα νούμερα «Το καμπανάκι», «Αχ Μαρί», για να ακολουθήσει ακόμη μία επιτυχία, στην επιθεώρηση «Τριάντα το δολάριο»- το πρώτο της σόλο νούμερο, όπου τραγουδούσε το «Δώσε», ένα από τα πολλά γνωστά τραγούδια που πρωτολανσάρισε η ίδια σε επιθεωρήσεις του «Ακροπόλ» («Το μονοπάτι», «Το τραμ το τελευταίο», «Αυτό το μάμπο το μπραζιλέρο» κ.ά.).

Η ζωή αυτής της ωραίας και ζου μερής θεατρίνας, που διέθετε μαγκιά και αθυροστομία, υπήρξε γεμάτη περιοδείες και παραστάσεις, πάντα σε συνεργασία με τους κορυφαίους της εποχής. Εκτός από τους Σακελλάριο – Γιαννακόπουλο, συνεργάστηκε επίσης με τους Τραϊφόρο,Παπαδούκα, Οικονομίδη, την Αννα Καλουτά, τη Ζωζώ Σαπουτζάκη, τη Μάγια Μελάγια,τη Ρένα Ντορ, τον Χρήστο Ευθυμίου, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Γιάννη Γκιωνάκη, τον Νίκο Σταυρίδη κ.ά. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα εμφανίστηκε σε νυχτερινά κέντρα του εξωτερικού, ενώ επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάστηκε σε κωμωδίες και επιθεωρήσεις, ως το 1985, οπότε και αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά το θέατρο.

Μεταξύ άλλων έγραψε τα βιβλία «Τολμώ», «Το θέατρο, τα μπουλούκια κι εγώ», «Επιθεώρηση, καψούρα μου!». Τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας ενός ατυχήματος δεν κυκλοφορούσε. Εκανε όμως μια εξαίρεση το καλοκαίρι του 2008 για να συμμετάσχει στην παράσταση του Σταμάτη Κραουνάκη «Αυτά που κάψαν το σανίδι» και να τραγουδήσει, καθισμένη στις πρώτες κερκίδες, το «Μονοπάτι», εισπράττοντας ένα μεγάλο χειροκρότημα .

Η κηδεία της Σπεράντζας Βρανά θα γίνει την Πέμπτη 1/10 από το Α Δ Νεκροταφείο στις 16.00. Στη μεγάλη οθόνη με μαγκιά και μπρίο
Η κινηματογραφική σταδιοδρομία της Σπεράντζας Βρανά αρχίζει το 1950 με το «Ελα στον θείο» του Νίκου Τσιφόρου και κλείνει περίπου μισό αιώνα αργότερα με το «Safe sex» (1999) των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου. Ως ηθοποιός του κινηματογράφου η Βρανά υπήρξε ιδανική για ρόλους γυναικών που δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους και έβαζαν στη θέση του όποιον τις ενοχλούσε. Αρκεί να θυμηθεί κανείς τη στιχομυθία της με τον Μίμη Φωτόπουλο στο «Σωφεράκι»: «Αει πάενε,ρε!Αει πάενε μη σε στείλω στην οδό Αιόλου για καρίκωμα!». Η Βρανά υπήρξε παρτενέρ του Μίμη Φωτόπουλου σε πολλές ταινίες, η χαρακτηριστικότερη των οποίων ήταν η «Κάλπικη λίρα» (1955) του Γιώργου Τζαβέλλα . Ανάμεσα στις κωμωδίες της που επίσης ξεχωρίζουν είναι «Η ωραία των Αθηνών» (1954) και το «Γλέντι, λεφτά και αγάπη» (1955). Προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄70 σημείωσε δυο επιτυχίες στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, τα «Ο παλαβός κόσμος του Θανάση» και «Ο φαλακρός μαθητής».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk