Με το ελικόπτερο, σίγουρα, κάνεις το συναρπαστικότερο ταξίδι. Σε αργή πορεία πολύ κοντά στη γη και με πλήρη εποπτεία τεράστιου χώρου, βλέπεις σχεδόν με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα. Ετσι, μπόρεσα προ ημερών να δω την καμένη Αττική και τη νότια κυρίως Εύβοια, αλλά και την άθικτη Δυτική Μακεδονία, όπου τα δάση παραμένουν πυκνά, ζωηρά και ανέγγιχτα. Αφού εκεί η αυθαίρετη δόμηση είναι ανύπαρκτη, μια και δεν χρειάζεται. Η περιοχή, ιδίως κοντά στα σύνορα, ερημώνεται, αφού η έλξη της πόλης μαζί με την ανεργία ωθούν τους νέους στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη.
Το θέαμα των αυθαιρέτων από το ελικόπτερο είναι συγκλονιστικό. Και πολλαπλά αποκαλυπτικό. Ολη η Ανατολική Αττική, και το μεγαλύτερο τμήμα του Υμηττού, ολόκληρη σχεδόν η Πεντέλη, μεγάλο τμήμα στις υπώρειες της Πάρνηθας φιλοξενούν τον ακαταμάχητο πόθο του «κονομημένου» έλληνα να αποκτήσει μία βίλα ανακτορικών ενίοτε διαστάσεων, απαραιτήτως με πισίνα, καταπατώντας αναιδέστατα το δάσος, αντιστάσεως μη ούσης.
Υποθέτω ότι κάπως έτσι γίνεται. Ο ενδιαφερόμενος διαλέγει την τοποθεσία και το κομμάτι γης που ανταποκρίνεται στο γούστο του. Το ότι δεν του ανήκει, είναι μια επουσιώδης λεπτομέρεια. Αρκεί που ανήκει στο Δημόσιο και οι καλοί πολιτικοί μας του εγγυώνται ότι ουδείς θα τον ενοχλήσει, και αργά ή γρήγορα θα φροντίσουν να γίνει δικό του. Πάντως, αν δεν θελήσει να είναι ο ίδιος καταπατητής Δημοσίου, υπάρχουν οι επαγγελματίες που του το πωλούν. Οι σχετικές πινακίδες «πωλούνται οικόπεδα» τοποθετούνται σε ερημικά σημεία, στις μόλις καείσες περιοχές. Βάζει λοιπόν κάποιον αρχιτέκτονα μηχανικό να του σχεδιάσει το σπίτι των ονείρων του, και μετά πληροφορείται από τους 200.000 άλλους συναδέλφους του στην αυθαιρεσία (τόσα υπολογίζονται τα αυθαίρετα στην περιοχή Αττικής), ποιος είναι ο πιο καταφερτζής εργολάβος, που του εγγυάται ανοικοδόμηση χωρίς περιπέτειες. Καλός εργολάβος σημαίνει με τις σωστές διασυνδέσεις στον χώρο της Αστυνομίας, της Πολεοδομίας και των Δασικών. Γιατί όλοι αυτοί πρέπει να κλείσουν τα μάτια, κατά την περίοδο της ανέγερσης του αυθαιρέτου, πράγμα που φυσικά στοιχίζει κάποιες μίζες. Και όταν πια ανεγερθεί η βίλα, ε, τότε ο νομοθέτης έχει φροντίσει ώστε οι προαναφερθείσες αρχές να μην μπορούν πια να κάνουν τίποτε. Αν υπάρξει κάποια καταγγελία, θα προβούν το πολύ σε κάποια καθυστερημένη μήνυση, για να έχουν και το άλλοθι ότι αυτοί έκαναν δήθεν το καθήκον τους. Εν τω μεταξύ, ενώ η ιδιαίτερα προνοητική υπέρ των αυθαιρέτων νομοθεσία, με πλείστα παράθυρα και πρόνοιες, τους εξασφαλίζει το ουσιαστικό ακαταδίωκτο, με δίκες που συνεχώς αναβάλλονται, με πλήθος ένδικα μέσα, που υποθάλπουν την παρανομία και την δήθεν αδυναμία εκτελέσεως, ο αυθαίρετος καταπατητής με την ησυχία του προχωρεί στην προσέγγιση των επόμενων αρμοδίων, οι οποίοι έπειτα από πολιτική πίεση, ή έναντι κάποιου μικρού ή μεγάλου λαδώματος, του εξασφαλίζουν τη χορήγηση ηλεκτρικού ρεύματος, νερού και τηλεφώνου (το τελευταίο πια δεν είναι και τόσο αναγκαίο, χάρη στην εφεύρεση του κινητού).
Αλλωστε και πάλι οι αναίσχυντοι νομοθέτες μας, που ψηφίζουν δήθεν σκληρούς νόμους εναντίον των καταπατητών αυθαιρέτων, έχουν προνοήσει για τα βολικά γι΄αυτούς παράθυρα. Παρέχεται ρεύμα, τηλέφωνο και νερό στα αυθαίρετα, που έχουν, λέει, άτομα λ.χ. με ειδικές ανάγκες. Φυσικά, το ευκολότερο πράγμα του κόσμου είναι να αποκτήσετε μια βεβαίωση γιατρού, ότι έχετε πρόβλημα αναπηρίας. Κατά τον ίδιο τρόπο, που μετεγγράφονται φοιτητές, σπουδάζοντες στο εξωτερικό, στα ελληνικά πανεπιστήμια ως καρκινοπαθείς ή ψυχοπαθείς. Η φαύλη αυτή νομοθεσία θεσπίζεται φυσικά προς διευκόλυνση των αδίστακτων Ελλήνων με τη βοήθεια ευχαρίστως διαφθειρόμενων γιατρών, που εκδίδουν αναισχύντως τις αναγκαίες βεβαιώσεις.
Μετά, έρχεται η σειρά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που αν δεν είναι εξ αρχής μέσα στο κόλπο, καλείται να εξυπηρετήσει τις ανάγκες οδικής προσέγγισης στο αυθαίρετο. Με το αζημίωτο σε χρήμα ή σε ψήφους, θα γίνει και κάποιος δρόμος, που θα επιτρέπει στα ΙΧ να προσεγγίζουν την αυθαίρετη βίλα.
Και τότε, ανακύπτει το μείζον πρόβλημα: τι θα γίνουν τα σκουπίδια. Εδώ, ούτε λάδωμα ούτε μέσα, γνωριμίες, συγγένειες, ή ψήφοι, έχουν αποτέλεσμα. Ούτε και εξαγορά ολόκληρης της κυβέρνησης μπορεί να το λύσει. Καθώς είναι γνωστό σε όλους μας ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει ως τώρα προνοήσει για την ασφαλή, υγιεινή, κατά τα διεθνή νόμιμα, ταφή των σκουπιδιών. Είκοσι δύο δημοτικές χωματερές στην Αττική, 3.500 σε ολόκληρη την Ελλάδα είναι παράνομες και λειτουργούν χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας και υγιεινής με την ανοχή του κράτους. Και είναι τέτοια η ανοχή, ώστε να φθάνει μέχρι της αποκρύψεως από τους αρμοδίους, αλλά και από τα μέσα ενημέρωσης, ότι οι μισές περίπου πυρκαγιές δασών οφείλονται στις αυτοαναφλεγόμενες χωματερές, που κατά προτίμηση δημιουργούνται μέσα σε δύσβατες ορεινές περιοχές, όπου φυσικά υπάρχουν και δένδρα. Και καθώς οι χωματερές με τη ζέστη αυτοαναφλέγονται, μεταδίδουν το πυρ και στα πέριξ δάση, και έτσι καίγεται κατά το ήμισυ η Ελλάδα κάθε χρόνο, και ας γράφουν οι εφημερίδες για «γκρίζους λύκους», για οικοπεδοφάγους και δόλιους εμπρηστές, που παραμένουν σταθερά άφαντοι και ασύλληπτοι.
Επιτέλους, από πέρυσι δειλά, αλλά εφέτος ανοιχτά, ο κ. Λαλιώτης κατήγγειλε τις χωματερές ως εμπρηστές των δασών μας και τις ευθύνες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που συντηρούν τις παράνομες χωματερές. Ομως, δεν έκανε τίποτε για να τιμωρήσει τους παρανομούντες τοπικούς μας άρχοντες, λες και έχουν ασυλία, αλλά απλώς ένιψε τας χείρας, όπως άλλωστε και ολόκληρη η κυβέρνηση. Και μη μου πείτε ότι δεν μπορούσε να στραφεί εναντίον των ΟΤΑ, όχι μόνο γιατί ο νόμος δεν τους εξαιρεί από την τιμωρία όταν παρανομούν, αλλά και διότι εμπράκτως έδειξε ότι άμα θέλει γίνεται αμείλικτη, όπως με τους δημάρχους, που πήραν κάποια μέτρα κατά της εγκληματικότητας των Αλβανών.
Φυσικά, ούτε κουβέντα για τις 80.000 ιδιωτικές χωματερές, που δημιουργούν οι κατασκευαστές αυθαιρέτων στα δάση μας, οι οποίοι έχουν την κατανόηση και των πολιτικών μας και των ΜΜΕ. Σαρξ εκ της σαρκός τους είναι. Αντίθετα, δύο τουλάχιστον πρόσφατα νομοσχέδια προβλέπουν τη νομιμοποίηση όχι μόνο των αυθαιρέτων, αλλά και την παραχώρηση της ιδιοκτησίας της καταπατημένης γης του Δημοσίου. Ετσι θα βολευθούν οι ως πρόσφατα αυθαιρετήσαντες και καταπατητές, ενώ περνάει, έστω και αθέλητα, η ενθάρρυνση και σε όσους ακόμη διστάζουν να επιδοθούν στο εθνικό αυτό σπορ.
